EN Menu

19 Οκτ. 2021

Επίδραση της εμπαγλιφλοζίνης στα συμβάντα επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης

Μελέτη EMPEROR-Preserved.

Milton Packer, Javed Butler, Faiez Zannad et al. - Circulation

Αυτή η ανάλυση της EMPEROR-Preserved περιέγραψε λεπτομερώς ότι η εμπαγλιφλοζίνη μείωσε τα συμβάντα επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας σε όλο το φάσμα του κλάσματος εξώθησης στην HFpEF, με συνεπές όφελος ανεξάρτητα από το αρχικό LVEF, την κατάσταση διαβήτη, ή τη νεφρική λειτουργία.

Ιστορικό

Η εμπαγλιφλοζίνη μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου ή νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης, αλλά απαιτούνται πρόσθετα δεδομένα σχετικά με την επίδρασή της στα νοσοκομειακά και εξωτερικά συμβάντα καρδιακής ανεπάρκειας.

Μέθοδοι

Κατανείμαμε τυχαία 5988 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια κατηγορίας II έως IV με κλάσμα εξώθησης >40% σε διπλά τυφλή θεραπεία με εικονικό φάρμακο ή εμπαγλιφλοζίνη (10 mg άπαξ ημερησίως), επιπλέον της συνήθους θεραπείας, για διάμεση διάρκεια 26 μηνών. Συλλέξαμε προοπτικά πληροφορίες για νοσοκομειακά και εξωτερικά συμβάντα που αντικατόπτριζαν επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας και προκαθορίσαμε την ανάλυσή τους σε επιμέρους και σύνθετα καταληκτικά σημεία.

Αποτελέσματα

Η εμπαγλιφλοζίνη μείωσε τον συνδυασμένο κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου, νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, ή επείγουσας επίσκεψης λόγω καρδιακής ανεπάρκειας που απαιτούσε ενδοφλέβια θεραπεία (432 έναντι 546 ασθενών [εμπαγλιφλοζίνη έναντι εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα]· λόγος κινδύνου, 0,77 [ΔΕ 95%, 0,67-0,87]· p<0,0001). Αυτό το όφελος έφτασε σε στατιστική σημαντικότητα στις 18 ημέρες μετά την τυχαιοποίηση. Η εμπαγλιφλοζίνη μείωσε τον συνολικό αριθμό νοσηλειών λόγω καρδιακής ανεπάρκειας που απαιτούσαν εντατική φροντίδα (λόγος κινδύνου, 0,71 [ΔΕ 95%, 0,52-0,96]· p=0,028) και τον συνολικό αριθμό όλων των νοσηλειών που απαιτούσαν αγγειοσυσπαστικό ή θετικό ινότροπο φάρμακο (λόγος κινδύνου, 0,73 [ΔΕ 95%, 0,55-0,97]· p=0,033). Σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας εικονικού φαρμάκου, λιγότεροι ασθενείς της ομάδας εμπαγλιφλοζίνης ανέφεραν εξωτερική εντατικοποίηση διουρητικών (482 έναντι 610· λόγος κινδύνου, 0,76 [ΔΕ 95%, 0,67-0,86]· p<0,0001), και οι ασθενείς που κατανεμήθηκαν σε εμπαγλιφλοζίνη είχαν 20% έως 50% μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν καλύτερη λειτουργική κατηγορία New York Heart Association, με σημαντικές επιδράσεις στις 12 εβδομάδες που διατηρήθηκαν για τουλάχιστον 2 έτη. Το όφελος στις συνολικές νοσηλείες λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ήταν παρόμοιο σε ασθενείς με κλάσμα εξώθησης >40% έως <50% και 50% έως <60%, αλλά εξασθένησε σε υψηλότερα κλάσματα εξώθησης.

Συμπεράσματα

Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης, η εμπαγλιφλοζίνη προκάλεσε σημαντική, πρώιμη, και διατηρούμενη μείωση του κινδύνου και της σοβαρότητας ενός ευρέος φάσματος νοσοκομειακών και εξωτερικών συμβάντων επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας. Καταχώρηση: URL: https://www.clinicaltrials.gov· μοναδικό αναγνωριστικό: NCT03057977.