Αυτή η συγκεντρωτική ανάλυση FIDELITY κατέδειξε ότι η φινερενόνη μειώνει τον κίνδυνο νεοεμφανιζόμενης καρδιακής ανεπάρκειας σε ασθενείς με ΧΝΝ και διαβήτη τύπου 2, προσθέτοντας την πρόληψη καρδιακής ανεπάρκειας στα καθιερωμένα νεφρικά και καρδιαγγειακά οφέλη του μη στεροειδούς ανταγωνισμού του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών.
Η χρόνια νεφρική νόσος και ο διαβήτης τύπου 2 συνδέονται ανεξάρτητα με την καρδιακή ανεπάρκεια (ΚΑ), μια κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας. Στις μελέτες FIDELIO-DKD (Finerenone in Reducing Kidney Failure and Disease Progression in Diabetic Kidney Disease) και FIGARO-DKD (Finerenone in Reducing Cardiovascular Mortality and Morbidity in Diabetic Kidney Disease), η φινερενόνη (ένας εκλεκτικός, μη στεροειδής ανταγωνιστής του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών) βελτίωσε τις καρδιαγγειακές εκβάσεις σε ασθενείς με λευκωματινουρική χρόνια νεφρική νόσο και διαβήτη τύπου 2. Αυτές οι προκαθορισμένες αναλύσεις από τη FIGARO-DKD αξιολόγησαν την επίδραση της φινερενόνης σε κλινικά σημαντικές εκβάσεις ΚΑ.
Ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και λευκωματινουρική χρόνια νεφρική νόσο (λόγος λευκωματίνης προς κρεατινίνη ούρων ≥30 έως <300 mg/g και εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης ≥25 έως ≤90 ml ανά λεπτό ανά 1,73 m2, ή λόγος λευκωματίνης προς κρεατινίνη ούρων ≥300 έως ≤5000 mg/g και εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης ≥60 ml ανά λεπτό ανά 1,73 m2), χωρίς συμπτωματική ΚΑ με μειωμένο κλάσμα εξώθησης, τυχαιοποιήθηκαν σε φινερενόνη ή εικονικό φάρμακο. Οι εκβάσεις χρόνου έως το πρώτο συμβάν περιελάμβαναν νεοεμφανιζόμενη ΚΑ (πρώτη νοσηλεία για ΚΑ [ΝΚΑ] σε ασθενείς χωρίς ιστορικό ΚΑ κατά την έναρξη)· καρδιαγγειακό θάνατο ή πρώτη ΝΚΑ· θάνατο σχετιζόμενο με ΚΑ ή πρώτη ΝΚΑ· πρώτη ΝΚΑ· καρδιαγγειακό θάνατο ή συνολική (πρώτη ή υποτροπιάζουσα) ΝΚΑ· θάνατο σχετιζόμενο με ΚΑ ή συνολική ΝΚΑ· και συνολική ΝΚΑ. Οι εκβάσεις αξιολογήθηκαν στον συνολικό πληθυσμό και σε προκαθορισμένες υποομάδες, κατηγοριοποιημένες κατά ιστορικό ΚΑ κατά την έναρξη (όπως αναφέρθηκε από τους ερευνητές).
Συνολικά, 7352 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν σε αυτές τις αναλύσεις· 571 (7,8%) είχαν ιστορικό ΚΑ κατά την έναρξη. Η νεοεμφανιζόμενη ΚΑ μειώθηκε σημαντικά με φινερενόνη έναντι εικονικού φαρμάκου (1,9% έναντι 2,8%· λόγος κινδύνου [HR], 0,68 [ΔΕ 95%, 0,50-0,93]· p=0,0162). Στον συνολικό πληθυσμό, οι επιπτώσεις όλων των αναλυθέντων εκβάσεων ΚΑ ήταν σημαντικά χαμηλότερες με φινερενόνη απ' ό,τι με εικονικό φάρμακο, συμπεριλαμβανομένου 18% χαμηλότερου κινδύνου καρδιαγγειακού θανάτου ή πρώτης ΝΚΑ (HR, 0,82 [ΔΕ 95%, 0,70-0,95]· p=0,011), 29% χαμηλότερου κινδύνου πρώτης ΝΚΑ (HR, 0,71 [ΔΕ 95%, 0,56-0,90]· p=0,0043) και 30% χαμηλότερου ποσοστού συνολικής ΝΚΑ (λόγος ρυθμού, 0,70 [ΔΕ 95%, 0,52-0,94]). Οι επιδράσεις της φινερενόνης στη βελτίωση των εκβάσεων ΚΑ δεν τροποποιήθηκαν από το ιστορικό ΚΑ. Η επίπτωση ανεπιθύμητων συμβάντων που εμφανίστηκαν κατά τη θεραπεία ήταν ισορροπημένη μεταξύ των ομάδων θεραπείας.
Τα αποτελέσματα αυτών των αναλύσεων FIGARO-DKD καταδεικνύουν ότι η φινερενόνη μειώνει τη νεοεμφανιζόμενη ΚΑ και βελτιώνει άλλες εκβάσεις ΚΑ σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και διαβήτη τύπου 2, ανεξαρτήτως ιστορικού ΚΑ. Καταχώρηση: URL: https://www.clinicaltrials.gov· μοναδικό αναγνωριστικό: NCT02545049.
