Αυτή η ανάλυση post hoc της DAPA-HF έδειξε ότι η αρχική πτώση του eGFR (dip), που παρατηρείται συχνά μετά την έναρξη δαπαγλιφλοζίνης, δεν συνδέεται με χειρότερες κλινικές εκβάσεις και ακολουθείται από βραδύτερο μακροχρόνιο ρυθμό επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας. Το εύρημα προσέφερε καθησυχασμό σχετικά με τις αιμοδυναμικές νεφρικές επιδράσεις των αναστολέων SGLT2.
Σε μια ανάλυση post hoc, αξιολογήθηκαν η συχνότητα εμφάνισης πρώιμης πτώσης (dip) του εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης (eGFR) μετά την έναρξη δαπαγλιφλοζίνης και η συσχέτισή της με τις εκβάσεις σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένο κλάσμα εξώθησης που τυχαιοποιήθηκαν στη μελέτη Dapagliflozin and Prevention of Adverse Outcomes in Heart Failure.
Ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης, με ή χωρίς διαβήτη τύπου 2 και eGFR ≥30 mL·λεπτό-1·1,73 m-2, τυχαιοποιήθηκαν σε εικονικό φάρμακο ή δαπαγλιφλοζίνη 10 mg ημερησίως. Η πρωτεύουσα έκβαση ήταν το σύνθετο επιδείνωσης καρδιακής ανεπάρκειας ή καρδιαγγειακού θανάτου. Διερευνήθηκαν η έκταση της πτώσης του eGFR μεταξύ έναρξης και 2 εβδομάδων, τα χαρακτηριστικά ασθενών που σχετίζονται με πτώση >10%, και οι καρδιαγγειακές εκβάσεις και οι κλίσεις eGFR σε συμμετέχοντες που παρουσίασαν αυτή την πτώση. Οι εκβάσεις χρόνου έως το συμβάν αξιολογήθηκαν με παλινδρόμηση Cox από τις 14 ημέρες· οι κλίσεις eGFR αξιολογήθηκαν με μοντέλα μεικτών επιδράσεων επαναλαμβανόμενων μετρήσεων.
Η μέση μεταβολή του eGFR μεταξύ ημέρας 0 και 14 ήταν -1,1 mL·λεπτό-1·1,73 m-2 (ΔΕ 95%, -1,5 έως -0,7) με εικονικό φάρμακο και -4,2 mL·λεπτό-1·1,73 m-2 (ΔΕ 95%, -4,6 έως -3,9) με δαπαγλιφλοζίνη, δίνοντας διαφορά μεταξύ θεραπειών 3,1 mL·λεπτό-1·1,73 m-2 (ΔΕ 95%, 2,6-3,7). Τα ποσοστά ασθενών που τυχαιοποιήθηκαν σε δαπαγλιφλοζίνη και παρουσίασαν πτώση eGFR >10%, >20%, και >30% ήταν 38,2%, 12,6%, και 3,4%, αντίστοιχα· για το εικονικό φάρμακο ήταν 21,0%, 6,4%, και 1,3%, αντίστοιχα. Ο λόγος πιθανοτήτων για πρώιμη πτώση eGFR >10% με δαπαγλιφλοζίνη σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο ήταν 2,36 (ΔΕ 95%, 2,07-2,69· p<0,001). Χαρακτηριστικά έναρξης που σχετίζονταν με πτώση eGFR >10% υπό δαπαγλιφλοζίνη ήταν μεγαλύτερη ηλικία, χαμηλότερο eGFR, υψηλότερο κλάσμα εξώθησης, και διαβήτης τύπου 2. Ο λόγος κινδύνου για την πρωτεύουσα έκβαση σε ασθενείς της ομάδας εικονικού φαρμάκου με πτώση eGFR >10% σε σύγκριση με πτώση ≤10% ήταν 1,45 (ΔΕ 95%, 1,19-1,78). Ο αντίστοιχος λόγος κινδύνου στην ομάδα δαπαγλιφλοζίνης ήταν 0,73 (ΔΕ 95%, 0,59-0,91· p αλληλεπίδρασης<0,001). Μια αρχική πτώση eGFR >10% δεν συνδέθηκε με μεγαλύτερη μακροχρόνια πτώση eGFR ή περισσότερα ανεπιθύμητα συμβάντα.
Η μέση πτώση του eGFR μετά την έναρξη δαπαγλιφλοζίνης ήταν μικρή και συνδέθηκε με καλύτερες κλινικές εκβάσεις σε σύγκριση με παρόμοια πτώση με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης. Μεγάλες πτώσεις του eGFR ήταν ασυνήθεις με δαπαγλιφλοζίνη. ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ: URL: https://www.clinicaltrials.gov· μοναδικό αναγνωριστικό: NCT03036124.
