Η μελέτη PROMINENT έδειξε ότι η πεμαφιμπράτη, ένας εκλεκτικός αγωνιστής PPARα, μείωσε αποτελεσματικά τα τριγλυκερίδια αλλά δεν μείωσε τα καρδιαγγειακά συμβάντα σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αυξημένα τριγλυκερίδια παρά τη θεραπεία με στατίνη. Αυτό το οριστικό αρνητικό αποτέλεσμα, μαζί με προηγούμενες αποτυχίες φιμπρατών, έκλεισε σε μεγάλο βαθμό την πόρτα στη μείωση τριγλυκεριδίων ως στρατηγική καρδιαγγειακής πρόληψης.
Τα υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων σχετίζονται με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, αλλά είναι αβέβαιο αν η μείωση αυτών των επιπέδων θα μείωνε την επίπτωση καρδιαγγειακών συμβάντων. Η πεμαφιμπράτη, ένας εκλεκτικός τροποποιητής του υποδοχέα α ενεργοποιούμενου από πολλαπλασιαστές υπεροξειδιοσωματίων, μειώνει τα επίπεδα τριγλυκεριδίων και βελτιώνει άλλα επίπεδα λιπιδίων.
Σε μια πολυεθνική, διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη μελέτη, κατανείμαμε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, ήπια έως μέτρια υπερτριγλυκεριδαιμία (επίπεδο τριγλυκεριδίων, 200 έως 499 mg ανά δεκατόλιτρο), και επίπεδα χοληστερόλης λιποπρωτεΐνης υψηλής πυκνότητας (HDL) 40 mg ανά δεκατόλιτρο ή χαμηλότερα να λάβουν πεμαφιμπράτη (δισκία 0,2 mg δύο φορές ημερησίως) ή αντίστοιχο εικονικό φάρμακο. Οι επιλέξιμοι ασθενείς λάμβαναν υπολιπιδαιμική θεραπεία κατευθυνόμενη από κατευθυντήριες οδηγίες ή δεν μπορούσαν να λάβουν θεραπεία με στατίνη χωρίς ανεπιθύμητες ενέργειες και είχαν επίπεδα χοληστερόλης λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (LDL) 100 mg ανά δεκατόλιτρο ή χαμηλότερα. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν ένα σύνθετο μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, ισχαιμικού εγκεφαλικού, στεφανιαίας επαναγγείωσης, ή θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια.
Μεταξύ 10.497 ασθενών (66,9% με προηγούμενη καρδιαγγειακή νόσο), το διάμεσο αρχικό επίπεδο τριγλυκεριδίων νηστείας ήταν 271 mg ανά δεκατόλιτρο, το επίπεδο χοληστερόλης HDL 33 mg ανά δεκατόλιτρο, και το επίπεδο χοληστερόλης LDL 78 mg ανά δεκατόλιτρο. Η διάμεση παρακολούθηση ήταν 3,4 έτη. Σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, οι επιδράσεις της πεμαφιμπράτης στα επίπεδα λιπιδίων στους 4 μήνες ήταν -26,2% για τα τριγλυκερίδια, -25,8% για τη χοληστερόλη λιποπρωτεΐνης πολύ χαμηλής πυκνότητας (VLDL), -25,6% για τη χοληστερόλη υπολειμμάτων (χοληστερόλη που μεταφέρεται σε λιποπρωτεΐνες πλούσιες σε τριγλυκερίδια μετά από λιπόλυση και αναδιαμόρφωση λιποπρωτεϊνών), -27,6% για την απολιποπρωτεΐνη C-III, και 4,8% για την απολιποπρωτεΐνη B. Συμβάν πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου παρατηρήθηκε σε 572 ασθενείς στην ομάδα πεμαφιμπράτης και σε 560 σε αυτούς της ομάδας εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου, 1,03· διάστημα εμπιστοσύνης 95%, 0,91 έως 1,15), χωρίς εμφανή τροποποίηση της επίδρασης σε καμία προκαθορισμένη υποομάδα. Η συνολική επίπτωση σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων, αλλά η πεμαφιμπράτη σχετίστηκε με υψηλότερη επίπτωση ανεπιθύμητων νεφρικών συμβάντων και φλεβικής θρομβοεμβολής και χαμηλότερη επίπτωση μη αλκοολικής λιπώδους ηπατικής νόσου.
Μεταξύ ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, ήπια έως μέτρια υπερτριγλυκεριδαιμία, και χαμηλά επίπεδα χοληστερόλης HDL και LDL, η επίπτωση καρδιαγγειακών συμβάντων δεν ήταν χαμηλότερη μεταξύ όσων έλαβαν πεμαφιμπράτη σε σχέση με όσους έλαβαν εικονικό φάρμακο, αν και η πεμαφιμπράτη μείωσε τα επίπεδα τριγλυκεριδίων, χοληστερόλης VLDL, χοληστερόλης υπολειμμάτων, και απολιποπρωτεΐνης C-III. (Χρηματοδοτήθηκε από το Kowa Research Institute· αριθμός ClinicalTrials.gov της PROMINENT, NCT03071692.)
