Η δοκιμή NEWTON-CABG έδειξε ότι η εβολοκουμάμπη βελτίωσε τη βατότητα του μοσχεύματος φλέβας σαφηνούς μετά από CABG μέσω εντατικής μείωσης της LDL χοληστερόλης. Το εύρημα καθιερώνει την επιθετική λιπιδαιμική θεραπεία ως στρατηγική προστασίας του μοσχεύματος μετά από χειρουργική επέμβαση στεφανιαίας παράκαμψης.
Η αποτυχία του μοσχεύματος φλέβας σαφηνούς (SVG) παραμένει σημαντική πρόκληση μετά από χειρουργική επέμβαση στεφανιαίας παράκαμψης (CABG). Η LDL χοληστερόλη (LDL-C) είναι αιτιολογικός παράγοντας κινδύνου για αθηροσκλήρωση, αλλά ο ρόλος της στην αποτυχία του SVG δεν είναι καλά τεκμηριωμένος. Αξιολογήσαμε αν η πρώιμη έναρξη εντατικής μείωσης της LDL-C με εβολοκουμάμπη θα μπορούσε να μειώσει την αποτυχία του SVG.
Η NEWTON-CABG CardioLink-5 ήταν μια πολυκεντρική, διπλή-τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή που διεξήχθη σε 23 κέντρα στον Καναδά, τις ΗΠΑ, την Αυστραλία, και την Ουγγαρία. Επιλέξιμοι συμμετέχοντες ήταν ενήλικες (ηλικίας ≥18 ετών) που υποβλήθηκαν σε CABG με τουλάχιστον δύο SVG και λάμβαναν θεραπεία με στατίνη μέτριας ή υψηλής έντασης. Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν τυχαία (1:1· μεταβλητό μέγεθος μπλοκ) εντός 21 ημερών από το CABG σε υποδόρια εβολοκουμάμπη 140 mg ή εικονικό φάρμακο κάθε 2 εβδομάδες. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το ποσοστό νόσου του φλεβικού μοσχεύματος στους 24 μήνες (VGDR· η αναλογία SVG με ≥50% απόφραξη σε στεφανιογραφία CT ή κλινικά ενδεδειγμένη επεμβατική αγγειογραφία) στον τροποποιημένο πληθυσμό πρόθεσης θεραπείας. Αυτή η δοκιμή είναι καταχωρισμένη στο ClinicalTrials.gov, NCT03900026, και έχει ολοκληρωθεί.
Μεταξύ 17 Ιουνίου 2019 και 10 Νοεμβρίου 2022, 782 άτομα κατανεμήθηκαν τυχαία (389 σε εβολοκουμάμπη και 393 σε εικονικό φάρμακο). Στην αρχική τιμή, μεταξύ των 554 συμμετεχόντων με διαθέσιμα δεδομένα πρωτεύοντος αποτελέσματος, η διάμεση ηλικία ήταν 66 έτη (IQR 60-72), 471 (85%) από τους 554 συμμετέχοντες ήταν άνδρες και 83 (15%) ήταν γυναίκες, και η διάμεση LDL-C ήταν 1,85 mmol/l (IQR 1,25-2,84) στην ομάδα εβολοκουμάμπης και 1,86 mmol/l (1,20-2,76) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου. Η εβολοκουμάμπη οδήγησε σε μέση προσαρμοσμένη ως προς το εικονικό φάρμακο μείωση 48,4% της LDL-C στους 24 μήνες (-52,4% έναντι -4,0%). Το VGDR στους 24 μήνες ήταν 21,7% (149 από 686 μοσχεύματα) στην ομάδα εβολοκουμάμπης και 19,7% (127 από 644 μοσχεύματα) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (διαφορά 2,0% [95% ΔΕ -3,1 έως 7,1]· p=0,44). Η θεραπεία έγινε καλά ανεκτή, με παρόμοια προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών μεταξύ των ομάδων.
Μεταξύ ασθενών που υποβλήθηκαν σε CABG, η εβολοκουμάμπη δεν μείωσε τη νόσο SVG στους 24 μήνες μετά την αρχική επέμβαση, παρά τη σημαντική μείωση της LDL-C. Η περαιτέρω μείωση της LDL-C δεν φαίνεται να επηρεάζει ουσιαστικά τους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που ευθύνονται για την πρώιμη αποτυχία του SVG.
