EN Menu

2 Φεβ. 2026

Χρήση αναστολέων SGLT2 και καρδιονεφρικά αποτελέσματα στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 με κίρρωση του ήπατος

Mu-Chi Chung, Tung-Min Yu, Laing-You Wu et al. - JAMA network open

Αυτή η μελέτη αξιολόγησε τη χρήση αναστολέων SGLT2 και τα καρδιονεφρικά αποτελέσματα σε ασθενείς με ταυτόχρονο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και κίρρωση του ήπατος, παρέχοντας δεδομένα ασφάλειας και αποτελεσματικότητας για αυτόν τον υψηλού κινδύνου και συνήθως αποκλειόμενο πληθυσμό.

Στόχοι

Να αξιολογηθεί η συσχέτιση της χρήσης αναστολέων συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2i) έναντι αναστολέων διπεπτιδυλικής πεπτιδάσης-4 (DPP4i) με νεφρικά αποτελέσματα, καρδιαγγειακά συμβάντα και ηπατική απορρύθμιση σε ασθενείς με ταυτόχρονο T2D και κίρρωση του ήπατος. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ: Αυτή η πανεθνική αναδρομική μελέτη κοόρτης χρησιμοποίησε δεδομένα από την Taiwan's National Health Insurance Database μεταξύ Μαΐου 2016 και Δεκεμβρίου 2023. Συμπεριλήφθηκαν ενήλικες με ταυτόχρονο T2D και κίρρωση του ήπατος που ξεκίνησαν είτε SGLT2i είτε DPP4i. ΕΚΘΕΣΗ: Χρήση SGLT2i (νταπαγλιφλοζίνη, εμπαγλιφλοζίνη και καναγλιφλοζίνη) ή DPP4i (αλογλιπτίνη, λιναγλιπτίνη, σιταγλιπτίνη, σαξαγλιπτίνη και βιλνταγλιπτίνη). ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ: Τα πρωτεύοντα αποτελέσματα ήταν η νεφρική νόσος τελικού σταδίου (ESKD), η οξεία νεφρική βλάβη (AKI) και τα σοβαρά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα (MACE). Τα δευτερεύοντα αποτελέσματα περιελάμβαναν τα επιμέρους συστατικά του MACE και τα επεισόδια ηπατικής απορρύθμισης. Χρησιμοποιήθηκε στάθμιση αντίστροφης πιθανότητας θεραπείας για την εξισορρόπηση των αρχικών χαρακτηριστικών.

Αποτελέσματα

Μεταξύ 24.259 ασθενών (μέση ηλικία [SD], 64,68 [11,95] έτη· 8229 γυναίκες [33,92%]), 9689 (39,94%) έλαβαν SGLT2i και 14.570 (60,06%) έλαβαν DPP4i. Κατά τη διάρκεια διάμεσης παρακολούθησης (IQR) 2,3 (1,0-4,0) ετών, σε σύγκριση με τη χρήση DPP4i, η θεραπεία με SGLT2i συσχετίστηκε με σημαντικά μειωμένους κινδύνους ESKD (προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου [HR], 0,34· ΔΕ 95%, 0,25-0,47), AKI (προσαρμοσμένο HR, 0,66· ΔΕ 95%, 0,59-0,74), και MACE (προσαρμοσμένο HR, 0,67· ΔΕ 95%, 0,62-0,71). Επιπλέον, η χρήση SGLT2i συσχετίστηκε με χαμηλότερο κίνδυνο θνητότητας από κάθε αιτία (προσαρμοσμένο HR, 0,58· ΔΕ 95%, 0,53-0,63) και επεισοδίων ηπατικής απορρύθμισης (προσαρμοσμένο HR, 0,65· ΔΕ 95%, 0,57-0,74).

Συμπεράσματα

Σε αυτή τη μελέτη κοόρτης ασθενών με T2D και κίρρωση του ήπατος, η χρήση SGLT2i συσχετίστηκε με σημαντικά χαμηλότερους κινδύνους δυσμενών νεφρικών, καρδιαγγειακών και ηπατικών αποτελεσμάτων σε σύγκριση με τα DPP4i. Αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν σημαντική καρδιονεφρική και ηπατική προστασία από τα SGLT2i σε αυτόν τον υψηλού κινδύνου πληθυσμό.