Αυτή η μελέτη έδειξε ότι η αντίσταση στην ινσουλίνη διαταράσσει την οδό των πεντοζοφωσφορικών και επηρεάζει την καρδιακή ανάκαμψη που διαμεσολαβείται από LVAD, εξηγώντας γιατί οι διαβητικοί ασθενείς έχουν χειρότερη μυοκαρδιακή ανάκαμψη κατά τη διάρκεια της μηχανικής υποστήριξης.
ΙΣΤΟΡΙΚΟ: Η καρδιακή ανεπάρκεια (HF) τελικού σταδίου παραμένει μια σημαντική παγκόσμια πρόκληση υγείας, και οι συσκευές υποβοήθησης αριστερής κοιλίας (LVAD) αποτελούν σημαντική θεραπευτική επιλογή. Η μηχανική αποφόρτιση που διαμεσολαβείται από LVAD βελτιώνει την καρδιακή λειτουργία και προάγει τη μυοκαρδιακή ανάκαμψη σε πολλούς ασθενείς με HF. Το πώς η καρδιακή αποφόρτιση μέσω LVAD οδηγεί σε μυοκαρδιακή ανάκαμψη, και το κατά πόσο η διαταραχή αυτών των διεργασιών ευθύνεται για το περιορισμένο όφελος της μυοκαρδιακής ανάκαμψης σε παχύσαρκους ασθενείς, παραμένουν ελάχιστα κατανοητά.
ΜΕΘΟΔΟΙ: Ασθενείς με HF και LVAD στρατολογήθηκαν για μια διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) των ασθενών και της ανταπόκρισής τους στη μυοκαρδιακή ανάκαμψη που διαμεσολαβείται από LVAD. Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκε μοντέλο ποντικών ετερότοπης αυχενικής καρδιακής μεταμόσχευσης για την προσομοίωση της αποφόρτισης από LVAD. Πραγματοποιήθηκαν αλληλούχιση RNA μονού πυρήνα και μεταβολομική ιχνηθέτηση με σταθερά ισότοπα για τη διερεύνηση των αλλαγών στα μονοπάτια σηματοδότησης και τις μεταβολικές διεργασίες σε αποφορτισμένες καρδιές. Χρησιμοποιήθηκαν δοκιμασίες in vitro κυκλικής διάτασης για την αξιολόγηση h
