Αυτή η ολοκληρωμένη ανασκόπηση εξέτασε την καρδιαγγειακή-νεφρική-μεταβολική αλληλεπίδραση σε ασθενείς με AF υπό DOAC, διερευνώντας πώς το σύνδρομο CKM επηρεάζει την αποτελεσματικότητα, την ασφάλεια και τις αποφάσεις δοσολογίας της αντιπηκτικής αγωγής.
Εντάξαμε 17.378 ασθενείς με AF (μέση ηλικία 76,1 ± 10,7 έτη· 40,9% γυναίκες) υπό DOAC από μια πολυκεντρική ταϊβανέζικη βάση δεδομένων (2012-2021). Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν έως την εμφάνιση αποτελεσμάτων, τον θάνατο ή το τέλος της μελέτης.
Συνολικά, το 18,2%, το 35,0%, το 32,2% και το 14,6% των ασθενών είχαν 0, 1, 2 και 3 τομείς CKM. Οι γυναίκες εμφάνιζαν συχνότερα νεφρικούς, μεταβολικούς ή συνδυασμένους τομείς. Οι κλινικοί κίνδυνοι αυξάνονταν σταδιακά με τον αριθμό των τομέων· οι ασθενείς με 3 τομείς είχαν τους υψηλότερους κινδύνους για ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο/συστηματικό εμβολικό σύμβαμα/οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου (aHR) 1,60, διάστημα εμπιστοσύνης 95% (ΔΕ) 1,25-2,05), σοβαρή αιμορραγία (aHR 2,60, ΔΕ 95% 2,00-3,38), νοσηλεία για καρδιακή ανεπάρκεια (aHR 2,83, ΔΕ 95% 2,38-3,37), ολική θνησιμότητα (aHR 1,80, ΔΕ 95% 1,58-2,06), οξεία νεφρική βλάβη (aHR 3,42, ΔΕ 95% 2,76-4,25) και σοβαρά ανεπιθύμητα νεφρικά συμβάματα (aHR 20,84, ΔΕ 95% 14,14-30,71· όλα p < 0,001). Η ανάλυση ανά τομέα έδειξε ότι η νεφρική συμμετοχή προσέδιδε τους ισχυρότερους κινδύνους (εκτός από IS/SEE/ACS), ενώ οι καρδιαγγειακός και μεταβολικός τομέας σχετίζονταν περισσότερο με IS/SEE/ACS. Τα YLL αυξάνονταν με περισσότερους τομείς CKM, με τις γυναίκες να σχετίζονται με μεγαλύτερες μειώσεις, ιδιαίτερα στους καρδιαγγειακό (-10,29 έναντι -4,67) και μεταβολικό (-4,98 έναντι -0,80) τομείς (p < 0,001).
Το αυξανόμενο φορτίο CKM σχετίστηκε με προοδευτικά χειρότερη πρόγνωση και μικρότερο προσδόκιμο ζωής σε ασθενείς με AF υπό DOAC, με πιο έντονες επιπτώσεις στις γυναίκες.
