Προοπτική γαλλική μελέτη κοόρτης (NutriNet-Santé, 2009-2024) σε 112.395 συμμετέχοντες (78,7% γυναίκες· μέσος όρος ηλικίας 42,8 έτη· διάμεσος χρόνος παρακολούθησης 7,9 έτη). Η διατροφική πρόσληψη αξιολογήθηκε μέσω επαναλαμβανόμενων ημερολογίων διατροφής 24 ωρών (έως 96 ανά συμμετέχοντα)· η έκθεση σε πρόσθετα τροφίμων αναλύθηκε χρησιμοποιώντας πολλαπλές βάσεις δεδομένων σύνθεσης και εργαστηριακές εξετάσεις. Τα συνολικά μη αντιοξειδωτικά συντηρητικά συσχετίστηκαν με αυξημένη επίπτωση υπέρτασης (n=5.544· HR για τους ανώτερους έναντι των κατώτερων καταναλωτών 1,29· 95% CI 1,20-1,39) και καρδιαγγειακή νόσο (n=2.450· HR 1,16). Τα αντιοξειδωτικά συντηρητικά συσχετίστηκαν μόνο με υπέρταση (HR 1,22). Από τα 17 πρόσθετα που εξετάστηκαν individually (που καταναλώνονται από ≥10% του πληθυσμού), οκτώ συσχετίστηκαν με υπέρταση και ένα με καρδιαγγειακή νόσο μετά τη διόρθωση για πολλαπλούς ελέγχους. Εάν επιβεβαιωθούν πειραματικά, τα ευρήματα καθιστούν αναγκαία την επαναξιολόγηση των κανονισμών σχετικά με τα βιομηχανικά πρόσθετα τροφίμων.
Η διατροφική πρόσληψη αξιολογήθηκε με τη χρήση επαναλαμβανόμενων ημερολογίων διατροφής 24 ωρών (έως 96), συμπεριλαμβανομένων εμπορικών σημάτων. Η έκθεση σε πρόσθετα τροφίμων αξιολογήθηκε μέσω πολλαπλών βάσεων δεδομένων σύνθεσης και ειδικών εργαστηριακών αναλύσεων σε τροφικές μήτρες. Οι συσχετίσεις μεταξύ της συσσωρευτικής, εξαρτώμενης από τον χρόνο έκθεσης σε συντηρητικά πρόσθετα τροφίμων κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης και των κλινικών εκβάσεων χαρακτηρίστηκαν χρησιμοποιώντας πολυπροσαρμοσμένα μοντέλα Cox.
Συνολικά, συμπεριλήφθηκαν 112 395 συμμετέχοντες (78,7% γυναίκες, μέσος όρος ηλικίας 42,8 ± 14,7 έτη) με διάμεσο χρόνο παρακολούθησης 7,9 ετών. Το άθροισμα των συνολικών συντηρητικών περιελάμβανε 58 ουσίες που καταναλώθηκαν από τουλάχιστον έναν συμμετέχοντα. Τα συνολικά μη αντιοξειδωτικά συντηρητικά συσχετίστησαν θετικά με υψηλότερα ποσοστά εμφάνισης υπέρτασης [n = 5544· λόγος κινδύνου (HR) υψηλότερος σε σύγκριση με τους χαμηλότερους καταναλωτές: 1,29, διάστημα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 95% 1,20-1,39] και καρδιαγγειακής νόσου (CVD) (n = 2450· HR 1,16, 95% ΔΕ 1,04-1,29), ενώ τα συνολικά αντιοξειδωτικά συντηρητικά συσχετίστηκαν με υψηλότερη επίπτωση υπέρτασης (HR 1,22, 95% ΔΕ 1,13-1,31). Από τα 17 μεμονωμένα συντηρητικά πρόσθετα τροφίμων που καταναλώθηκαν από τουλάχιστον το 10% του πληθυσμού της μελέτης, οκτώ συσχετίστηκαν με υψηλότερη επίπτωση υπέρτασης και ένα με υψηλότερη επίπτωση CVD, μετά τη διόρθωση για πολλαπλούς ελέγχους.
Παρατηρήθηκαν πολλαπλές συσχετίσεις μεταξύ της έκθεσης σε συντηρητικά πρόσθετα τροφίμων που χρησιμοποιούνται ευρέως σε βιομηχανοποιημένα τρόφιμα και της υψηλότερης επίπτωσης υπέρτασης ή CVD σε αυτή τη μεγάλη προοπτική κοόρτη. Πειραματική έρευνα απαιτείται για την καλύτερη κατανόηση των υποκείμενων μηχανισμών. Εάν επιβεβαιωθούν, τα νέα δεδομένα αυτά καθιστούν απαραίτητη την επανεξέταση των κανονισμών που διέπουν τη χρήση αυτών των πρόσθετων, με στόχο τη βελτίωση της προστασίας των καταναλωτών.
