Μια Μπεϋζιανή δίκτυο μετα-ανάλυση 105 τυχαίων κλινικών δοκιμών που εξετάζει τις διαφορετικές μορφές και δόσεις άσκησης στην αρτηριακή πίεση σε άτομα με προϋπέρταση και καθιερωμένη υπέρταση. Ο συνδυασμός προπόνησης (αντοχής + αερόβια) μείωσε τη συστολική αρτηριακή πίεση κατά -12,05 mm Hg (95% CrI -15,08 έως -9,05) και τη διαστολική κατά -6,20 mm Hg. Η προπόνηση διαλειπόμενης έντασης (HIIT) μείωσε τη συστολική κατά -10,97 mm Hg και τη διαστολική κατά -6,42 mm Hg. Η γιόγκα και το ταϊ τσι είχαν μέτρια αποτελέσματα, ενώ η αερόβια, η ισομετρική και η προπόνηση αντίστασης ως μεμονωμένες μορφές ήταν σχετικά λιγότερο αποτελεσματικές. Η σχέση δόσης-απόκρισης ήταν μη γραμμική και U-σχήματος, με το μέγιστο όφελος να παρατηρείται περίπου στα 830 λεπτά ισοδυνάμου μεταβολισμού ανά εβδομάδα (η βέλτιστη δόση διαφέρει ανάλογα με τη μορφή άσκησης). Συμπέρασμα: όλες οι μορφές άσκησης μειώνουν την αρτηριακή πίεση· ο συνδυασμός προπόνησης και η HIIT είναι οι πιο αποτελεσματικές, με φθίνουσα απόδοση πέρα από τα ~830 MET-min/εβδομάδα.
Οι παρεμβάσεις άσκησης μπορούν να μειώσουν αποτελεσματικά την αρτηριακή πίεση (ΑΠ), ωστόσο η βέλτιστη μορφή άσκησης και η δόση παραμένουν ασαφείς. Η παρούσα μελέτη στόχευε στη σύγκριση των επιδράσεων διαφορετικών μορφών και δόσεων άσκησης στην συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση, χρησιμοποιώντας Bayesian δίκτυο μετα-ανάλυσης και μοντελοποίηση δόσης-απόκρισης. Διενεργήθηκε αναζήτηση τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών (ΤΕΜ) που δημοσιεύθηκαν έως τον Απρίλιο του 2025, και συμπεριλήφθηκαν συνολικά 105 ΤΕΜ. Εφαρμόστηκε μοντέλο τυχαίων επιδράσεων για τη διεξαγωγή τόσο της δικτυακής μετα-ανάλυσης όσο και της ανάλυσης δόσης-απόκρισης. Η συνδυασμένη προπόνηση και η προπόνηση διαλειμματικής έντασης υψηλής έντασης (HIIT) παρήγαγαν τις πιο σημαντικές μειώσεις στην ΑΠ. Η συνδυασμένη προπόνηση μείωσε τη συστολική ΑΠ κατά -12,05 mm Hg (95% CrI, -15,08 έως -9,05) και τη διαστολική ΑΠ κατά -6,20 mm Hg (95% CrI, -7,79 έως -4,62), ενώ η προπόνηση διαλειμματικής έντασης υψηλής έντασης μείωσε τη συστολική ΑΠ κατά -10,97 mm Hg (95% CrI, -14,97 έως -6,95) και τη διαστολική ΑΠ κατά -6,42 mm Hg (95% CrI, -8,68 έως -4,16). Η γιόγκα και το ταϊ τσι είχαν μέτρια αποτελέσματα, ενώ η αερόβια άσκηση, η προπόνηση ισομετρικής άσκησης και η προπόνηση αντίστασης έδειξαν σχετικά ασθενέστερες επιδράσεις. Η ανάλυση δόσης-απόκρισης αποκάλυψε μια μη γραμμική σχέση σχήματος U, με τη μέγιστη ωφέλεια να παρατηρείται στα ≈830 μεταβολικά ισοδύναμα/λεπτό ανά εβδομάδα, και οι βέλτιστες δόσεις διέφεραν ανάλογα με τη μορφή της άσκησης. Όλες οι μορφές άσκησης μπορούν να μειώσουν σημαντικά τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης σε άτομα με προϋπέρταση και καθιερωμένη υπέρταση, και υπάρχει μια μη γραμμική σχέση δόσης-απόκρισης μεταξύ του όγκου της άσκησης και των επιπέδων της αρτηριακής πίεσης.
