Εθνική μελέτη περίπτωσης-μάρτυρα (2000-2022) σε 214 ενήλικες με συγγενή καρδιοπάθεια (ACHD) και πρώτο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, συζευγμένους με 2.092 μάρτυρες χωρίς ACHD κατά ηλικία, φύλο, υπέρταση, διαβήτης, υπερλιπιδαιμία και προηγούμενη PCI/CABG. Οι ασθενείς με ACHD εμφάνισαν το πρώτο έμφραγμα σε νεαρότερη ηλικία (58 έναντι 70 ετών). Κατά μέσο όρο παρακολούθησης 6,5 ετών (ACHD) και 7,3 ετών (μάρτυρες), δεν παρατηρήθηκε διαφορά στη θνητότητα ή στην υποτροπή εμφράγματος του μυοκαρδίου στο ένα έτος. Στα δέκα έτη, η θνητότητα φάνηκε υψηλότερη στην ομάδα ACHD (HR 1,4· 95% CI 1,0-1,9) αλλά έχασε τη στατιστική σημαντικότητά της μετά τη διόρθωση. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι ασθενείς με ACHD έχουν επιβίωση παρόμοια με του γενικού πληθυσμού μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Εφόσον μοιράζονται τους ίδιους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου, ο υγιής τρόπος ζωής και η proactively διαχείριση των παραγόντων κινδύνου παραμένουν απαραίτητα για την πρόληψη της επίκτητης καρδιαγγειακής νόσου σε αυτόν τον αυξανόμενο πληθυσμό.
Διεξήχθη μια πανελλαδική μελέτη περίπτωσης-μαρτύρων μεταξύ 2000 και 2022. Εντοπίστηκαν ασθενείς με συγγενή καρδιακή πάθηση ενηλίκων (ACHD) (n = 214) και μάρτυρες (n = 275 377) που εμφάνισαν το πρώτο τους οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ). Από αυτούς, κάθε ασθενής με ACHD (n = 213) ταιριάχθηκε με 10 μάρτυρες (n = 2092) βάσει ηλικίας, φύλου, υπέρτασης, διαβήτη, υπερλιπιδαιμίας και ιστορικού διαδερμικής στεφανιαίας παρέμβασης ή αορτοστεφανιαίας παράκαμψης. Η θνητότητα και το επαναλαμβανόμενο ΟΕΜ αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας μη προσαρμοσμένη και προσαρμοσμένη ανάλυση Cox για το ταιρίασμα και άλλους κλινικούς συντελεστές.
Οι ασθενείς με ACHD ήταν νεότεροι (58 ± 14 έτη) σε σύγκριση με τους μάρτυρες (70 ± 12 έτη) πριν από το ταιρίασμα (P < .001). Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 6,5 έτη για τους ασθενείς με ACHD και 7,3 έτη για τους μάρτυρες, αντίστοιχα. Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στη θνητότητα ή στους ρυθμούς επαναλαμβανόμενου ΟΕΜ στο 1 έτος μεταξύ των ασθενών με ACHD και των ταιριασμένων μαρτύρων. Ο ρυθμός θνητότητας ήταν υψηλότερος στην ομάδα ACHD μετά από 10 έτη παρακολούθησης (λόγος κινδύνου 1,4, διάστημα εμπιστοσύνης 95% 1,0-1,9), αλλά δεν παρέμεινε σημαντικός μετά την προσαρμογή.
Η μελέτη αυτή υποδηλώνει ότι οι ρυθμοί επιβίωσης και η επίπτωση του επαναλαμβανόμενου ΟΕΜ στους ασθενείς με ACHD είναι παρόμοιες με αυτές των μαρτύρων. Δεδομένου ότι οι ασθενείς με ACHD μοιράζονται παρόμοιους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου με τον γενικό πληθυσμό, η προώθηση υγιεινού τρόπου ζωής και η proactively διαχείριση των παραγόντων κινδύνου είναι καθοριστικής σημασίας για την mitigating της επίκτητης καρδιακής νόσου.
