Διεθνής μελέτη σε cohort (Ηνωμένο Βασίλειο, ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία + Κεμπέκ, δεδομένα ασφαλιστικών αιτημάτων, 2011-2020) σε 30.240 ασθενείς με μη βαλβιδική κολπική μαρμαρυγή που ξεκινούσαν ταυτόχρονη αγωγή με άμεσα στοχευμένα αντιπηκτικά φάρμακα (DOAC) και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (NSAID) (37.833 επεισόδια· 45,2% εκλεκτικά COX-2, 54,8% μη εκλεκτικά). Μέσος ηλικία 72,1 έτη, 56,7% άνδρες. Η συνδυασμένη σταθμισμένη ανάλυση με σταθμίσεις αντίστροφης πιθανότητας θεραπείας έδειξε ότι τα εκλεκτικά NSAID COX-2 σε συνδυασμό με DOAC συσχετίζονταν με λιγότερες γαστρεντερικές αιμορραγίες (HR 0,63· 95% CI 0,46-0,87· I²=56%) και λιγότερες μη γαστρεντερικές αιμορραγίες (HR 0,54· 95% CI 0,40-0,74· I²=0%) σε σύγκριση με τα μη εκλεκτικά NSAID. Το αποτέλεσμα ήταν ισχυρότερο στις γυναίκες (HR 0,50 για γαστρεντερική αιμορραγία) παρά στους άνδρες (HR 0,85). Δεν παρατηρήθηκε σημαντική τροποποίηση της επίδρασης από την ηλικία, τη σειρά έναρξης της αγωγής, τον βασικό κίνδυνο αιμορραγίας ή το συγκεκριμένο DOAC. Τα εκλεκτικά NSAID COX-2 διατηρούν επομένως το γαστρεντερικό προστατευτικό τους όφελος κατά τη διάρκεια της αγωγής με DOAC· μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να διευκρινίσουν τη σχέση με τον κίνδυνο αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου.
Να αξιολογηθεί εάν η ταυτόχρονη χρήση των άμεσων στοματικών αντιπηκτικών (DOACs) και των εκλεκτικών αναστολέων της COX-2 (NSAIDs) σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο γαστρεντερικής αιμορραγίας σε σύγκριση με την ταυτόχρονη χρήση των DOACs και των μη εκλεκτικών NSAIDs σε ασθενείς με μη ρευματική κολπική μαρμαρυγή (NVAF). ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ: Αυτή η πολυκεντρική μελέτη κοόρτης χρησιμοποίησε ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία από το Ηνωμένο Βασίλειο και δεδομένα απαιτήσεων από την Κεμπέκ μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2011 και 12ης Δεκεμβρίου 2020. Περιλήφθηκαν ενήλικες ασθενείς (ηλικίας ≥18 ετών) με NVAF που ξεκίνησαν ταυτόχρονη χρήση DOACs και NSAIDs κατά την περίοδο μελέτης. Η έναρξη της κοόρτης ορίστηκε την πρώτη ημέρα ταυτόχρονης χρήσης. Τα δεδομένα των ασθενών παρακολουθήθηκαν έως ότου συμβεί ένα αποτέλεσμα μελέτης, θάνατος, διακοπή ή αλλαγή της θεραπείας. Όλες οι αναλύσεις διεξήχθησαν μεταξύ Νοεμβρίου 19, 2024 και Ιουλίου 25, 2025. ΕΚΘΕΣΕΙΣ: Ταυτόχρονη χρήση DOACs και εκλεκτικών αναστολέων της COX-2 NSAIDs ή ταυτόχρονη χρήση DOACs και μη εκλεκτικών NSAIDs. ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ: Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν η γαστρεντερική αιμορραγία και το δευτερεύον αποτέλεσμα η μη γαστρεντερική αιμορραγία. Χρησιμοποιήθηκε σταθμίσεις με βάση το αντίστροφο της πιθανότητας θεραπείας για τον έλεγχο της σύγχυσης. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα Cox για την εκτίμηση ειδικών για την τοποθεσία λόγων κινδύνου (HR) και διαστημάτων εμπιστοσύνης 95% (CI), τα οποία συγκεντρώθηκαν χρησιμοποιώντας μοντέλα τυχαίων επιδράσεων. Περαιτέρω στρωματοποίηση πραγματοποιήθηκε για πιθανούς τροποποιητές επίδρασης.
Η μελετώμενη κοόρτη περιελάμβανε 30 240 ασθενείς με NVAF που ξεκίνησαν ταυτόχρονη χρήση DOACs και NSAIDs (μέση [ΤΑ] ηλικία, 72,1 [9,2] έτη, 17 146 άνδρες [56,7%]). Συνεισέφεραν 37 833 επεισόδια ταυτόχρονης χρήσης DOACs και NSAIDs (45,2% εκλεκτικά NSAIDs COX-2, 54,8% μη εκλεκτικά NSAIDs). Η ταυτόχρονη χρήση DOACs και εκλεκτικών NSAIDs COX-2 σχετιζόταν με μειωμένο κίνδυνο γαστρεντερικής αιμορραγίας (συγκεντρωμένος σταθμισμένος HR, 0,63 [95% CI, 0,46-0,87]; I2 = 56%) και μη γαστρεντερικής αιμορραγίας (συγκεντρωμένος σταθμισμένος HR, 0,54 [95% CI, 0,40-0,74]; I2 = 0%) σε σύγκριση με την ταυτόχρονη χρήση DOACs και μη εκλεκτικών NSAIDs. Οι γυναίκες ασθενείς παρουσίασαν μεγαλύτερη μείωση του κινδύνου γαστρεντερικής αιμορραγίας που σχετιζόταν με την ταυτόχρονη χρήση DOACs και εκλεκτικών NSAIDs COX-2 (συγκεντρωμένος σταθμισμένος HR, 0,50 [95% CI, 0,31-0,80]; I2 = 0%) σε σύγκριση με τους άνδρες ασθενείς (HR, 0,85 [95% CI, 0,55-1,32]; I2 = 78%). Δεν παρατηρήθηκε σημαντική τροποποίηση του μέτρου επίδρασης από την ηλικία, τη σειρά έναρξης των φαρμάκων στην ταυτόχρονη χρήση, τον βασικό κίνδυνο αιμορραγίας ή τα μεμονωμένα DOACs.
Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι τα εκλεκτικά NSAIDs COX-2 μπορεί να διατηρούν τα ευεργετικά τους αποτελέσματα όσον αφορά τη γαστρεντερική αιμορραγία κατά την ταυτόχρονη χρήση με DOACs. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να εξετάσουν τη συσχέτιση της εκλεκτικότητας COX-2 με τον κίνδυνο αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με DOACs.
