Αυτή η μετα-ανάλυση ατομικών δεδομένων της Blood Pressure Lowering Treatment Trialists' Collaboration (46 δοκιμές, 285.124 συμμετέχοντες) εξέτασε τη μείωση της αρτηριακής πίεσης σε όλα τα στάδια της χρόνιας νεφρικής νόσου (ΧΝΝ). Μια μείωση 5 mmHg στη συστολική πίεση μείωσε τον κίνδυνο κυρίαρχων καρδιαγγειακών γεγονότων ομοίως σε άτομα με (HR 0,91) και χωρίς ΧΝΝ (HR 0,90), με συνέπεια σε όλα τα στάδια της ΧΝΝ (συμπεριλαμβανομένων των σταδίων 4-5), κατώφλια αρτηριακής πίεσης (έως <120/70 mmHg) και κατάσταση πρωτεϊνουρίας. Ωστόσο, το σχετικό όφελος εξασθενούσε στη ΧΝΝ με συνοδό διαβήτη (HR 0,96), τονίζοντας την ανάγκη προσαρμοσμένων στρατηγικών σε αυτή την υποομάδα υψηλού κινδύνου.
Τα άτομα με χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ), ιδιαίτερα εκείνα σε πιο προχωρημένα στάδια, έχουν συστηματικά υποπροσωποποιηθεί σε τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες (ΤΕΜ) για τη θεραπεία μείωσης της αρτηριακής πίεσης λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια, με αποτέλεσμα να υπάρχει επίμονη έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων για τη διαχείριση του καρδιαγγειακού κινδύνου σε αυτήν την ομάδα υψηλού κινδύνου. Εξετάσαμε την επίδραση της θεραπείας μείωσης της αρτηριακής πίεσης στον κίνδυνο σημαντικής καρδιαγγειακής νόσου και θανάτου σε όλο το φάσμα των σταδίων της ΧΝΝ και ανάλογα με βασικές κλινικές υποομάδες.
Διεξήγαγαν μια ανάλυση μετα-σύνθεσης ενός σταδίου με δεδομένα ατόμων από ΤΕΜ, στις οποίες οι συμμετέχοντες τυχαία κατανεμήθηκαν σε θεραπεία μείωσης της αρτηριακής πίεσης έναντι συγκριτικής θεραπείας. Χρησιμοποιήσαμε ΤΕΜ που συγκεντρώθηκαν στο σύνολο δεδομένων της Συνεργασίας Μελετητών Δοκιμών Μείωσης της Αρτηριακής Πίεσης (Blood Pressure Lowering Treatment Trialists' Collaboration), οι οποίες δημοσιεύθηκαν οποτεδήποτε και σε οποιαδήποτε γλώσσα, και οι οποίες ήταν επιλέξιμες για ένταξη εάν είχαν τουλάχιστον 1000 έτη-πρόσληψης παρακολούθησης ανά ομάδα, μετρήσεις αρτηριακής πίεσης και κρεατινίνης στην αρχή της μελέτης και αποτελέσματα χρόνου μέχρι το γεγονός· αποκλείστηκαν εκείνες με ασαφείς διαδικασίες τυχοποίησης ή περιορισμένες σε περιβάλλοντα καρδιακής ανεπάρκειας ή οξείας περίθαλψης. Αποκλείστηκαν συμμετέχοντες με τεκμηριωμένο ιστορικό καρδιακής ανεπάρκειας ή ακραίες τιμές κρεατινίνης. Δεν εφαρμόστηκαν κριτήρια ηλικίας. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν τα σημαντικά καρδιαγγειακά γεγονότα, ορισμένα ως σύνθετο δείκτης αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου θανατηφόρου ή μη θανατηφόρου, ισχαιμικής καρδιακής νόσου, ή νοσηλείας για ή θανάτου από καρδιακή ανεπάρκεια. Οι σχετικές επιδράσεις της θεραπείας εκτιμήθηκαν με ένα στρωματωμένο μοντέλο αναλογίας κινδύνου Cox. Η ετερογένεια των επιδράσεων της θεραπείας αξιολογήθηκε σε προκαθορισμένες υποομάδες που ορίστηκαν από την κατάσταση ΧΝΝ, το στάδιο ΧΝΝ (1-5), τον διαβήτη, την πρωτεϊνουρία και την αρτηριακή πίεση στην αρχή της μελέτης. Διεξήχθη μια στρωματωμένη ανάλυση δικτύου μετα-σύνθεσης για να εξεταστεί εάν οι επιδράσεις της θεραπείας διέφεραν ανάλογα με τις καθορισμένες υποομάδες σε καθεμία από τις πέντε κύριες κλάσεις αντιυπερτασικών φαρμάκων. Η συστηματική ανασκόπηση εγγράφηκε στο PROSPERO (CRD42018099283).
Από 52 ΤΕΜ (363 684 συμμετέχοντες), συνολικά 285 124 συμμετέχοντες από 46 τυχαιοποιημένες μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια επιλεξιμότητας· 116 145 (40,7%) ήταν γυναίκες, 168 979 (59,3%) ήταν άνδρες, 59 185 (20,7%) είχαν ΧΝΝ στην αρχή της μελέτης και 86 067 (30,2%) είχαν διαβήτη τύπου 2. Κατά τη διάρκεια ενός διαμεσού χρόνου παρακολούθησης 4,4 ετών (IQR 3,2-5,1), μια μείωση 5 mm Hg στη συστολική αρτηριακή πίεση μείωσε τον κίνδυνο σημαντικής καρδιαγγειακής νόσου σε άτομα με ΧΝΝ (λόγος κινδύνου [HR] 0,91 [95% CI 0,87-0,94]) και σε άτομα χωρίς ΧΝΝ (0,90 [0,88-0,93]; pinteraction>0,99). Επιπλέον, αυτές οι παρατηρούμενες σχετικές μειώσεις του κινδύνου ήταν συνεπείς σε όλα τα στάδια της ΧΝΝ, συμπεριλαμβανομένων των σοβαρών σταδίων 4-5 (pinteraction>0,99). Παρόμοιες επιδράσεις της θεραπείας παρατηρήθηκαν ανάλογα με την κατάσταση πρωτεϊνουρίας και σε όλες τις κατηγορίες αρτηριακής πίεσης, έως και <120/70 mm Hg. Ωστόσο, η σχετική επίδραση της θεραπείας σε άτομα με ΧΝΝ ήταν σημαντικά εξασθενημένη σε εκείνους με συνυπάρχοντα διαβήτη (HR 0,96 [95% CI 0,90-1,02]) σε σύγκριση με εκείνους χωρίς (0,88 [0,84-0,93]; pinteraction=0,044). Η στρωματωμένη ανάλυση εντός κάθε κλάσης φαρμάκων έδειξε ότι οι κλαδοειδείς επιδράσεις των αντιυπερτασικών παραγόντων έναντι του εικονικού φαρμάκου (placebo) στον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου παρέμειναν αμετάβλητες σε όλες τις εξεταζόμενες υποομάδες.
Στο πλαίσιο της μείωσης του καρδιαγγειακού κινδύνου, το σχετικό όφελος της μείωσης της αρτηριακής πίεσης σε ασθενείς με ΧΝΝ είναι παρόμοιο με αυτό σε άτομα χωρίς ΧΝΝ, με συνεπή αποτελεσματικότητα σε όλα τα στάδια της ΧΝΝ, τα όρια αρτηριακής πίεσης και την κατάσταση πρωτεϊνουρίας. Ωστόσο, σημαντικά, αυτό το σχετικό όφελος εξασθενεί σε ασθενείς με ΧΝΝ και συγχρόνως διαβήτη, τονίζοντας την ανάγκη για προσαρμοσμένες θεραπευτικές στρατηγικές σε αυτήν την υποομάδα υψηλού κινδύνου. Επιπλέον, οι κλαδοειδείς επιδράσεις των κύριων αντιυπερτασικών φαρμάκων στη ΧΝΝ αντανακλούν αυτές που παρατηρήθηκαν στον ευρύτερο πληθυσμό, ανεξάρτητα από το στάδιο της ΧΝΝ ή την κατάσταση πρωτεϊνουρίας.
