PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Dapagliflozyna a wyniki sercowo-naczyniowe u pacjentów z cukrzycą typu 2 i przebytym zawałem mięśnia sercowego.

Ta analiza podrzędna badania DECLARE-TIMI 58 wykazała, że dapagliflozyna istotnie zmniejszała częstość MACE właśnie u pacjentów z cukrzycą typu 2 i przebytym zawałem mięśnia sercowego, podczas gdy w szerszej populacji badania stwierdzono jedynie korzyść w zakresie niewydolności serca. Wynik ten wskazał podgrupę o największym ryzyku, u której hamowanie SGLT2 najprawdopodobniej przyniesie korzyść.

Wstęp

Inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego 2 zmniejszają ryzyko poważnych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych (MACE) u pacjentów z cukrzycą typu 2 i miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego w wywiadzie. Z uwagi na wyjściowe ryzyko pacjenci z przebytym zawałem mięśnia sercowego (MI) mogą odnosić jeszcze większą korzyść z leczenia inhibitorem kotransportera sodowo-glukozowego 2.

Metody

W badaniu DECLARE-TIMI 58 (Dapagliflozin Effect on Cardiovascular Events-Thrombolysis in Myocardial Infarction 58) 17 160 pacjentów z cukrzycą typu 2 i rozpoznaną miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego (n=6974) lub wieloma czynnikami ryzyka (n=10 186) losowo przydzielono do dapagliflozyny lub placebo. Dwa pierwszorzędowe punkty końcowe stanowiły złożony punkt końcowy MACE (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, MI lub udar niedokrwienny mózgu) oraz złożony punkt końcowy obejmujący zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych lub hospitalizację z powodu niewydolności serca. Pacjenci z przebytym MI (n=3584) stanowili zdefiniowaną a priori podgrupę będącą przedmiotem zainteresowania.

Wyniki

U pacjentów z przebytym MI (n=3584) dapagliflozyna zmniejszyła ryzyko względne MACE o 16%, a ryzyko bezwzględne o 2,6% (15,2% vs 17,8%; hazard ratio [HR] 0,84; 95% CI 0,72-0,99; p=0,039), podczas gdy u pacjentów bez przebytego MI nie stwierdzono żadnego efektu (7,1% vs 7,1%; HR 1,00; 95% CI 0,88-1,13; p=0,97; p dla interakcji dla różnicy względnej=0,11; p dla interakcji dla różnicy ryzyka bezwzględnego=0,048), w tym u pacjentów z rozpoznaną miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego, ale bez MI w wywiadzie (12,6% vs 12,8%; HR 0,98; 95% CI 0,81-1,19). Wydawało się, że większa korzyść w zakresie MACE występowała w ciągu 2 lat od ostatniego ostrego zdarzenia ( p dla trendu interakcji=0,007). Względne zmniejszenie ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub hospitalizacji z powodu niewydolności serca było bardziej zbliżone, natomiast bezwzględne zmniejszenie ryzyka miało tendencję do większych wartości: 1,9% (8,6% vs 10,5%; HR 0,81; 95% CI 0,65-1,00; p=0,046) oraz 0,6% (3,9% vs 4,5%; HR 0,85; 95% CI 0,72-1,00; p=0,055) odpowiednio u pacjentów z przebytym MI i bez niego ( p interakcji dla różnicy względnej=0,69; p interakcji dla różnicy ryzyka bezwzględnego=0,010).

Wnioski

Pacjenci z cukrzycą typu 2 i przebytym MI są obciążeni dużym ryzykiem MACE oraz zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub hospitalizacji z powodu niewydolności serca. Wydaje się, że dapagliflozyna w istotnym stopniu zmniejsza ryzyko obu złożonych punktów końcowych u tych pacjentów. Przyszłe badania powinny mieć na celu potwierdzenie dużych korzyści klinicznych inhibitorów kotransportera sodowo-glukozowego 2, które zaobserwowaliśmy u pacjentów z przebytym MI.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski