Szacowanie korzyści w ciągu całego życia z kompleksowego modyfikującego przebieg choroby leczenia farmakologicznego u pacjentów z niewydolnością serca i zmniejszoną frakcją wyrzutową
analiza porównawcza trzech randomizowanych badań kontrolowanych.
Ta analiza opublikowana w Lancet oszacowała korzyść w ciągu całego życia z kompleksowej farmakoterapii modyfikującej przebieg choroby w HFrEF, wykazując, że dodanie MRA, ARNI i inhibitora SGLT2 do standardowego leczenia może zapewnić kilka dodatkowych lat przeżycia bez zdarzeń. Analiza dostarczyła przekonującego uzasadnienia ilościowego dla czterofilarowego podejścia do leczenia niewydolności serca.
Wstęp
Trzy klasy leków (antagoniści receptora mineralokortykoidowego [MRA], inhibitory receptora angiotensyny i neprylizyny [ARNI] oraz inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego 2 [SGLT2]) zmniejszają śmiertelność u pacjentów z niewydolnością serca i zmniejszoną frakcją wyrzutową (HFrEF) w porównaniu z leczeniem konwencjonalnym obejmującym inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) lub antagonistów receptora angiotensyny (ARB) oraz beta-blokery. Każdą klasę badano wcześniej na tle różnego leczenia podstawowego, a oczekiwane korzyści z ich łącznego stosowania nie są znane. W niniejszej pracy wykorzystaliśmy dane z trzech wcześniej opublikowanych randomizowanych badań kontrolowanych, aby oszacować zyski w ciągu całego życia w zakresie przeżycia bez zdarzeń i przeżycia całkowitego przy leczeniu kompleksowym w porównaniu z leczeniem konwencjonalnym u pacjentów z przewlekłą HFrEF.
Metody
W tej analizie obejmującej kilka badań oszacowaliśmy efekty leczenia kompleksowego farmakologicznego leczenia modyfikującego przebieg choroby (ARNI, beta-bloker, MRA i inhibitor SGLT2) w porównaniu z leczeniem konwencjonalnym (inhibitor ACE lub ARB i beta-bloker) u pacjentów z przewlekłą HFrEF poprzez porównania pośrednie trzech kluczowych badań: EMPHASIS-HF (n=2737), PARADIGM-HF (n=8399) i DAPA-HF (n=4744). Naszym pierwszorzędowym punktem końcowym był złożony punkt końcowy obejmujący zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pierwszą hospitalizację z powodu niewydolności serca; oceniliśmy też te punkty końcowe osobno oraz śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny. Zakładając, że te względne efekty leczenia są stałe w czasie, następnie oszacowaliśmy przyrostowe długoterminowe zyski w zakresie przeżycia bez zdarzeń i przeżycia całkowitego przy kompleksowym leczeniu modyfikującym przebieg choroby w grupie kontrolnej badania EMPHASIS-HF (inhibitor ACE lub ARB i beta-bloker).
Wyniki
Hazard ratio (HR) dla przypisanych łącznych efektów leczenia kompleksowego modyfikującego przebieg choroby w porównaniu z leczeniem konwencjonalnym w odniesieniu do pierwszorzędowego punktu końcowego, czyli zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub hospitalizacji z powodu niewydolności serca, wyniosło 0,38 (95% CI 0,30-0,47). HR były również korzystne dla samego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych (HR 0,50 [95% CI 0,37-0,67]), samej hospitalizacji z powodu niewydolności serca (0,32 [0,24-0,43]) oraz śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny (0,53 [0,40-0,70]). Oszacowano, że leczenie kompleksowym farmakologicznym leczeniem modyfikującym przebieg choroby zapewnia od 2,7 dodatkowego roku (dla osoby w wieku 80 lat) do 8,3 dodatkowego roku (dla osoby w wieku 55 lat) bez zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pierwszej hospitalizacji z powodu niewydolności serca oraz od 1,4 dodatkowego roku (dla osoby w wieku 80 lat) do 6,3 dodatkowego roku (dla osoby w wieku 55 lat) przeżycia w porównaniu z leczeniem konwencjonalnym.
Wnioski
U pacjentów z HFrEF przewidywane łączne efekty wczesnego kompleksowego farmakologicznego leczenia modyfikującego przebieg choroby są znaczne i przemawiają za łącznym stosowaniem ARNI, beta-blokera, MRA i inhibitora SGLT2 jako nowego standardu leczenia.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




