Αυτή η ανάλυση του Lancet εκτίμησε το δια βίου όφελος της ολοκληρωμένης τροποποιητικής της νόσου φαρμακοθεραπείας στην HFrEF, δείχνοντας ότι η προσθήκη ενός MRA, ARNI, και αναστολέα SGLT2 στην τυπική θεραπεία θα μπορούσε να αποφέρει αρκετά επιπλέον έτη επιβίωσης χωρίς συμβάντα. Η ανάλυση παρείχε μια πειστική ποσοτική αιτιολόγηση για την προσέγγιση τεσσάρων πυλώνων στη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας.
Τρεις κατηγορίες φαρμάκων (ανταγωνιστές υποδοχέα αλατοκορτικοειδών [MRAs], αναστολείς υποδοχέα αγγειοτενσίνης-νεπριλυσίνης [ARNIs], και αναστολείς συμμεταφορέα νατρίου/γλυκόζης 2 [SGLT2]) μειώνουν τη θνησιμότητα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης (HFrEF) πέρα από τη συμβατική θεραπεία που αποτελείται από αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου αγγειοτενσίνης (ΜΕΑ) ή αποκλειστές υποδοχέα αγγειοτενσίνης (ARB) και β-αναστολείς. Κάθε κατηγορία είχε μελετηθεί προηγουμένως με διαφορετικές θεραπείες υποβάθρου και τα αναμενόμενα οφέλη θεραπείας με τον συνδυασμένο τους χρήση δεν είναι γνωστά. Εδώ, χρησιμοποιήσαμε δεδομένα από τρεις προηγουμένως αναφερθείσες τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες για να εκτιμήσουμε τα δια βίου κέρδη στην επιβίωση χωρίς συμβάντα και τη συνολική επιβίωση με ολοκληρωμένη θεραπεία έναντι συμβατικής θεραπείας σε ασθενείς με χρόνια HFrEF.
Σε αυτή την ανάλυση μεταξύ μελετών, εκτιμήσαμε τις επιδράσεις θεραπείας της ολοκληρωμένης τροποποιητικής της νόσου φαρμακολογικής θεραπείας (ARNI, β-αναστολέας, MRA, και αναστολέας SGLT2) έναντι της συμβατικής θεραπείας (αναστολέας ΜΕΑ ή ARB και β-αναστολέας) σε ασθενείς με χρόνια HFrEF κάνοντας έμμεσες συγκρίσεις τριών καθοριστικών μελετών, EMPHASIS-HF (n=2737), PARADIGM-HF (n=8399), και DAPA-HF (n=4744). Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο μας ήταν ένα σύνθετο σημείο καρδιαγγειακού θανάτου ή πρώτης νοσοκομειακής εισαγωγής λόγω καρδιακής ανεπάρκειας· αξιολογήσαμε επίσης αυτά τα καταληκτικά σημεία μεμονωμένα και αξιολογήσαμε τη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες. Υποθέτοντας ότι αυτές οι σχετικές επιδράσεις θεραπείας παραμένουν σταθερές με τον χρόνο, στη συνέχεια προβλέψαμε αυξητικά μακροπρόθεσμα κέρδη στην επιβίωση χωρίς συμβάντα και τη συνολική επιβίωση με ολοκληρωμένη τροποποιητική της νόσου θεραπεία στην ομάδα ελέγχου της μελέτης EMPHASIS-HF (αναστολέας ΜΕΑ ή ARB και β-αναστολέας).
Ο λόγος κινδύνου (HR) για τις εκτιμώμενες συνολικές επιδράσεις θεραπείας της ολοκληρωμένης τροποποιητικής της νόσου θεραπείας έναντι της συμβατικής θεραπείας στο πρωτεύον καταληκτικό σημείο καρδιαγγειακού θανάτου ή νοσοκομειακής εισαγωγής λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ήταν 0,38 (ΔΕ 95% 0,30-0,47). Οι HR ήταν επίσης ευνοϊκοί για μόνο τον καρδιαγγειακό θάνατο (HR 0,50 [ΔΕ 95% 0,37-0,67]), μόνο τη νοσοκομειακή εισαγωγή λόγω καρδιακής ανεπάρκειας (0,32 [0,24-0,43]), και τη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες (0,53 [0,40-0,70]). Η θεραπεία με ολοκληρωμένη τροποποιητική της νόσου φαρμακολογική θεραπεία εκτιμήθηκε ότι θα προσέφερε από 2,7 επιπλέον έτη (για έναν 80χρονο) έως 8,3 επιπλέον έτη (για έναν 55χρονο) ελεύθερα από καρδιαγγειακό θάνατο ή πρώτη νοσοκομειακή εισαγωγή λόγω καρδιακής ανεπάρκειας και από 1,4 επιπλέον έτη (για έναν 80χρονο) έως 6,3 επιπλέον έτη (για έναν 55χρονο) επιβίωσης σε σύγκριση με τη συμβατική θεραπεία.
Μεταξύ ασθενών με HFrEF, οι αναμενόμενες συνολικές επιδράσεις θεραπείας μιας πρώιμης ολοκληρωμένης τροποποιητικής της νόσου φαρμακολογικής θεραπείας είναι ουσιαστικές και υποστηρίζουν τη συνδυασμένη χρήση ενός ARNI, β-αναστολέα, MRA, και αναστολέα SGLT2 ως νέο θεραπευτικό πρότυπο.
