PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Aspiryna versus klopidogrel w przewlekłej monoterapii podtrzymującej po przezskórnej interwencji wieńcowej (HOST-EXAM)

zainicjowane przez badaczy, prospektywne, randomizowane, otwarte badanie wieloośrodkowe.

Badanie HOST-EXAM wykazało, że klopidogrel był lepszy od aspiryny w przewlekłej podtrzymującej monoterapii przeciwpłytkowej po PCI, zmniejszając złożony punkt końcowy obejmujący zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, MI, udar mózgu, ponowną hospitalizację z powodu OZW lub zakrzepicę w stencie po 24 miesiącach. Wynik ten podważył aspirynę jako domyślny długoterminowy lek przeciwpłytkowy po stentowaniu naczyń wieńcowych.

Wprowadzenie

Optymalna monoterapia przeciwpłytkowa w okresie przewlekłego leczenia podtrzymującego u pacjentów poddawanych stentowaniu naczyń wieńcowych nie jest znana. Naszym celem było bezpośrednie porównanie skuteczności i bezpieczeństwa monoterapii aspiryną i klopidogrelem w tej populacji.

Metody

Przeprowadziliśmy zainicjowane przez badaczy, prospektywne, randomizowane, otwarte badanie wieloośrodkowe w 37 ośrodkach w Korei Południowej. Włączyliśmy pacjentów w wieku co najmniej 20 lat, którzy utrzymywali podwójną terapię przeciwpłytkową bez zdarzeń klinicznych przez 6-18 miesięcy po przezskórnej interwencji wieńcowej ze stentami uwalniającymi lek (DES). Wykluczyliśmy pacjentów z jakimikolwiek powikłaniami niedokrwiennymi i krwotocznymi dużymi. Pacjentów losowo przydzielono (1:1) do otrzymywania w monoterapii klopidogrelu w dawce 75 mg raz na dobę lub aspiryny w dawce 100 mg raz na dobę przez 24 miesiące. Pierwszorzędowym punktem końcowym był złożony punkt końcowy obejmujący zgon z jakiejkolwiek przyczyny, niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, ponowną hospitalizację z powodu ostrego zespołu wieńcowego oraz krwawienie typu 3 lub wyższego według Bleeding Academic Research Consortium (BARC), w populacji zgodnej z zamiarem leczenia. Badanie to zarejestrowano w ClinicalTrials.gov, NCT02044250.

Wyniki

Między 26 marca 2014 a 29 maja 2018 włączyliśmy 5530 pacjentów. 5438 (98,3%) pacjentów losowo przydzielono do grupy klopidogrelu (2710 [49,8%]) lub do grupy aspiryny (2728 [50,2%]). Ocenę pierwszorzędowego punktu końcowego ukończono u 5338 (98,2%) pacjentów. W trakcie 24-miesięcznej obserwacji pierwszorzędowy wynik wystąpił u 152 (5,7%) pacjentów w grupie klopidogrelu i u 207 (7,7%) w grupie aspiryny (hazard ratio 0,73 [95% CI 0,59-0,90]; p = 0,0035).

Wnioski

Monoterapia klopidogrelem, w porównaniu z monoterapią aspiryną w okresie przewlekłego leczenia podtrzymującego po przezskórnej interwencji wieńcowej z DES, istotnie zmniejszała ryzyko złożonego punktu końcowego obejmującego zgon z jakiejkolwiek przyczyny, niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, ponowną hospitalizację z powodu ostrego zespołu wieńcowego oraz krwawienie typu 3 lub wyższego według BARC. U pacjentów wymagających bezterminowej monoterapii przeciwpłytkowej po przezskórnej interwencji wieńcowej monoterapia klopidogrelem była lepsza od monoterapii aspiryną w zapobieganiu przyszłym niepożądanym zdarzeniom klinicznym.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski