PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Edoksaban w porównaniu z antagonistą witaminy K w migotaniu przedsionków po TAVR.

W badaniu ENVISAGE-TAVI AF wykazano, że edoksaban nie ustępował antagonistom witaminy K pod względem złożonego punktu końcowego klinicznych zdarzeń niepożądanych netto u pacjentów z AF po TAVR, ale wiązał się z większą liczbą krwawień z przewodu pokarmowego. Wyniki wpłynęły na stosowanie NOAC w rosnącej populacji pacjentów z AF po TAVR.

Wstęp

Rola doustnych leków przeciwkrzepliwych niebędących antagonistami witaminy K w porównaniu z antagonistami witaminy K w migotaniu przedsionków po skutecznej przezcewnikowej wymianie zastawki aortalnej (TAVR) nie została dobrze zbadana.

Metody

Przeprowadziliśmy wieloośrodkowe, prospektywne, randomizowane, otwarte badanie z zaślepioną oceną, porównujące edoksaban z antagonistami witaminy K u pacjentów z istniejącym lub nowo rozpoznanym migotaniem przedsionków jako wskazaniem do doustnego leczenia przeciwkrzepliwego po skutecznej TAVR. Pierwszorzędowy punkt końcowy skuteczności stanowił złożony punkt końcowy zdarzeń niepożądanych obejmujący zgon z jakiejkolwiek przyczyny, zawał mięśnia sercowego, udar niedokrwienny mózgu, zakrzepowo-zatorowe powikłania systemowe, zakrzepicę zastawki lub duże krwawienie. Pierwszorzędowy punkt końcowy bezpieczeństwa stanowiło duże krwawienie. Na podstawie hierarchicznego planu testowania pierwszorzędowe punkty końcowe skuteczności i bezpieczeństwa testowano kolejno pod kątem nie mniejszej skuteczności, przy czym nie mniejszą skuteczność edoksabanu uznawano za wykazaną, jeśli górna granica 95% przedziału ufności dla hazard ratio nie przekraczała 1,38. Testowanie przewagi edoksabanu pod względem skuteczności miało nastąpić, jeśli wykazano nie mniejszą skuteczność i przewagę w odniesieniu do dużego krwawienia.

Wyniki

Do badania włączono łącznie 1426 pacjentów (po 713 w każdej grupie). Średni wiek pacjentów wynosił 82,1 roku, a 47,5% pacjentów stanowiły kobiety. Prawie wszyscy pacjenci mieli migotanie przedsionków przed TAVR. Częstość złożonego pierwszorzędowego punktu końcowego skuteczności wynosiła 17,3 na 100 osobolat w grupie edoksabanu i 16,5 na 100 osobolat w grupie antagonisty witaminy K (hazard ratio 1,05; 95% CI 0,85 do 1,31; p = 0,01 dla nie mniejszej skuteczności). Częstość dużych krwawień wynosiła odpowiednio 9,7 na 100 osobolat i 7,0 na 100 osobolat (hazard ratio 1,40; 95% CI 1,03 do 1,91; p = 0,93 dla nie mniejszej skuteczności); różnica między grupami wynikała głównie z większej liczby krwawień z przewodu pokarmowego podczas stosowania edoksabanu. Częstość zgonu z jakiejkolwiek przyczyny lub udaru mózgu wynosiła 10,0 na 100 osobolat w grupie edoksabanu i 11,7 na 100 osobolat w grupie antagonisty witaminy K (hazard ratio 0,85; 95% CI 0,66 do 1,11).

Wnioski

U pacjentów głównie z istniejącym migotaniem przedsionków, u których przeprowadzono skuteczną TAVR, edoksaban nie ustępował antagonistom witaminy K, co określono na podstawie marginesu hazard ratio wynoszącego 38% dla złożonego pierwszorzędowego punktu końcowego klinicznych zdarzeń niepożądanych. Częstość dużych krwawień była większa podczas stosowania edoksabanu niż antagonistów witaminy K. (Finansowanie: Daiichi Sankyo; numer ENVISAGE-TAVI AF w ClinicalTrials.gov: NCT02943785.).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski