Obniżanie ciśnienia tętniczego a ryzyko nowo rozpoznanej cukrzycy typu 2
metaanaliza danych indywidualnych uczestników.
Ta metaanaliza BPLTTC wykazała, że farmakologiczne obniżanie ciśnienia tętniczego zmniejsza ryzyko nowo rozpoznanej cukrzycy typu 2, ze szacunkowym względnym zmniejszeniem ryzyka o 11% na każde obniżenie skurczowego ciśnienia tętniczego o 5 mmHg. Nieoczekiwana korzyść metaboliczna dodaje nowy wymiar do argumentów za intensywnym postępowaniem w nadciśnieniu tętniczym.
Wstęp
Obniżanie ciśnienia tętniczego jest ugruntowaną strategią zapobiegania mikronaczyniowym i makronaczyniowym powikłaniom cukrzycy, ale jego rola w zapobieganiu samej cukrzycy jest niejasna. Naszym celem było zbadanie tego zagadnienia z wykorzystaniem danych indywidualnych uczestników z dużych randomizowanych badań kontrolowanych.
Metody
Przeprowadziliśmy jednoetapową metaanalizę danych indywidualnych uczestników, w której dane połączono w celu zbadania wpływu samego obniżania ciśnienia tętniczego na ryzyko nowo rozpoznanej cukrzycy typu 2. Metaanalizę sieciową danych indywidualnych uczestników wykorzystano do zbadania zróżnicowanego wpływu pięciu głównych klas leków hipotensyjnych na ryzyko nowo rozpoznanej cukrzycy typu 2. Łącznie dane z 22 badań przeprowadzonych w latach 1973-2008 uzyskało Blood Pressure Lowering Treatment Trialists' Collaboration (Oxford University, Oxford, Wielka Brytania). Uwzględniliśmy wszystkie badania z zakresu profilaktyki pierwotnej i wtórnej, w których stosowano określoną klasę lub klasy leków hipotensyjnych w porównaniu z placebo lub innymi klasami leków obniżających ciśnienie tętnicze, mające co najmniej 1000 osobolat obserwacji w każdym losowo przydzielonym ramieniu. Wykluczono uczestników ze znanym rozpoznaniem cukrzycy na początku badania oraz badania przeprowadzone u pacjentów z istniejącą cukrzycą. W jednoetapowej metaanalizie danych indywidualnych uczestników zastosowaliśmy stratyfikowany model proporcjonalnych hazardów Coxa, a w metaanalizie sieciowej danych indywidualnych uczestników modele regresji logistycznej do obliczenia ryzyka względnego (RR) dla porównań klas leków.
Wyniki
Do jednoetapowej metaanalizy danych indywidualnych uczestników włączono 145 939 uczestników (88 500 [60,6%] mężczyzn i 57 429 [39,4%] kobiet) z 19 randomizowanych badań kontrolowanych. Do metaanalizy sieciowej danych indywidualnych uczestników włączono 22 badania. Po medianie okresu obserwacji wynoszącej 4,5 roku (IQR 2,0) u 9883 uczestników rozpoznano nowo rozpoznaną cukrzycę typu 2. Obniżenie skurczowego ciśnienia tętniczego o 5 mm Hg zmniejszyło ryzyko cukrzycy typu 2 we wszystkich badaniach o 11% (hazard ratio 0,89 [95% CI 0,84-0,95]). Badanie wpływu pięciu głównych klas leków hipotensyjnych wykazało, że w porównaniu z placebo inhibitory konwertazy angiotensyny (RR 0,84 [95% 0,76-0,93]) i antagoniści receptora angiotensyny II (RR 0,84 [0,76-0,92]) zmniejszały ryzyko nowo rozpoznanej cukrzycy typu 2; natomiast stosowanie beta-blokerów (RR 1,48 [1,27-1,72]) i diuretyków tiazydowych (RR 1,20 [1,07-1,35]) zwiększało to ryzyko, a dla blokerów kanału wapniowego (RR 1,02 [0,92-1,13]) nie stwierdzono istotnego wpływu.
Wnioski
Obniżanie ciśnienia tętniczego jest skuteczną strategią zapobiegania nowo rozpoznanej cukrzycy typu 2. Ugruntowane interwencje farmakologiczne mają jednak jakościowo i ilościowo różny wpływ na cukrzycę, prawdopodobnie z powodu różnic w ich działaniach pozacelowych, przy czym inhibitory konwertazy angiotensyny i antagoniści receptora angiotensyny II dawały najkorzystniejsze wyniki. Te dane przemawiają za wskazaniem wybranych klas leków hipotensyjnych do zapobiegania cukrzycy, co mogłoby dodatkowo doprecyzować wybór leku zgodnie z indywidualnym klinicznym ryzykiem cukrzycy u danej osoby.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




