Obniżanie glikemii w cukrzycy typu 2 - wyniki dotyczące powikłań mikronaczyniowych i sercowo-naczyniowych.
W badaniu GRADE porównano cztery leki obniżające stężenie glukozy, dodawane do metforminy, w okresie 5 lat i stwierdzono, że liraglutyd i insulina glargine zapewniały najtrwalszą kontrolę glikemii, a liraglutyd cechował się najkorzystniejszym profilem sercowo-naczyniowym. Wyniki dostarczyły porównawczych danych o skuteczności, które mogą ułatwić wybór leku drugiego rzutu w cukrzycy typu 2.
Wstęp
Brakuje danych dotyczących porównawczej skuteczności powszechnie stosowanych leków obniżających stężenie glukozy, dodawanych do metforminy, w odniesieniu do powikłań mikronaczyniowych i chorób sercowo-naczyniowych u osób z cukrzycą typu 2.
Metody
Oceniliśmy porównawczą skuteczność czterech powszechnie stosowanych leków obniżających stężenie glukozy, dodawanych do metforminy, w osiąganiu i utrzymywaniu stężenia hemoglobiny glikowanej poniżej 7,0% u uczestników z cukrzycą typu 2. Losowo przydzielane terapie obejmowały insulinę glargine U-100 (dalej: glargine), glimepiryd, liraglutyd i sitagliptynę. Zdefiniowane a priori drugorzędowe punkty końcowe dotyczące chorób mikronaczyniowych i sercowo-naczyniowych obejmowały nadciśnienie tętnicze i dyslipidemię, potwierdzoną umiarkowanie lub znacznie zwiększoną albuminurię albo szacunkową wartość współczynnika filtracji kłębuszkowej poniżej 60 ml na minutę na 1,73 m2 powierzchni ciała, cukrzycową neuropatię obwodową ocenianą za pomocą Michigan Neuropathy Screening Instrument, zdarzenia sercowo-naczyniowe (poważne niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe [MACE], hospitalizację z powodu niewydolności serca lub zbiorczy punkt końcowy obejmujący dowolne zdarzenie sercowo-naczyniowe) oraz zgon. Hazard ratio przedstawiono z 95% granicami ufności, które nie zostały skorygowane o wielokrotne porównania.
Wyniki
W trakcie średnio 5,0 roku obserwacji 5047 uczestników nie stwierdzono istotnych różnic między interwencjami w odniesieniu do rozwoju nadciśnienia tętniczego ani dyslipidemii, ani w odniesieniu do wyników mikronaczyniowych; średni całkowity wskaźnik (tj. liczba zdarzeń na 100 osobolat) umiarkowanie zwiększonej albuminurii wyniósł 2,6, znacznie zwiększonej albuminurii 1,1, zaburzeń czynności nerek 2,9, a cukrzycowej neuropatii obwodowej 16,7. Grupy leczenia nie różniły się pod względem MACE (całkowity wskaźnik 1,0), hospitalizacji z powodu niewydolności serca (0,4), zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych (0,3) ani zgonów ogółem (0,6). Stwierdzono niewielkie różnice we wskaźnikach dowolnej choroby sercowo-naczyniowej: odpowiednio 1,9, 1,9, 1,4 i 2,0 w grupach otrzymujących glargine, glimepiryd, liraglutyd i sitagliptynę. Gdy jedno leczenie porównano ze złączonymi wynikami pozostałych trzech, hazard ratio dla dowolnej choroby sercowo-naczyniowej wyniosły 1,1 (95% przedział ufności [CI] 0,9 do 1,3) w grupie glargine, 1,1 (95% CI 0,9 do 1,4) w grupie glimepirydu, 0,7 (95% CI 0,6 do 0,9) w grupie liraglutydu i 1,2 (95% CI 1,0 do 1,5) w grupie sitagliptyny.
Wnioski
U uczestników z cukrzycą typu 2 częstość występowania powikłań mikronaczyniowych i zgonów nie różniła się istotnie między czterema grupami leczenia. Wyniki wskazywały na możliwe różnice między grupami w częstości występowania dowolnej choroby sercowo-naczyniowej. (Finansowanie: National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases i inne podmioty; numer badania GRADE w ClinicalTrials.gov: NCT01794143.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




