PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Badanie agresywnej redukcji czynników ryzyka w migotaniu przedsionków i jego znaczenie dla wyników ablacji

Randomizowane badanie kliniczne ARREST-AF.

Badanie ARREST-AF potwierdziło, że agresywna redukcja czynników ryzyka (zmniejszenie masy ciała, poprawa sprawności fizycznej, leczenie bezdechu sennego) istotnie poprawia wyniki ablacji cewnikowej u pacjentów z AF, co ugruntowuje leczenie przyczynowe jako istotne uzupełnienie ablacji.

Cele

Określenie wpływu postępowania w zakresie czynników ryzyka i masy ciała na wyniki dotyczące rytmu po ablacji AF. PROJEKT, MIEJSCE I UCZESTNICY BADANIA: Było to otwarte, wieloośrodkowe, randomizowane badanie kliniczne z 12-miesięczną obserwacją, prowadzone od lipca 2014 roku do września 2018 roku. Miejsce badania obejmowało 3 ośrodki w Adelaide w Australii Południowej. Do analizy włączono kolejnych pacjentów z niestałym objawowym AF poddawanych pierwszej ablacji cewnikowej, ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) większym lub równym 27 (obliczonym jako masa ciała w kilogramach podzielona przez kwadrat wzrostu w metrach) i 1 lub więcej dodatkowymi sercowo-metabolicznymi czynnikami ryzyka. Dane analizowano od września 2023 roku do sierpnia 2024 roku.

Metody

Pacjentów losowo przydzielono w stosunku 1:1 do postępowania w zakresie stylu życia i czynników ryzyka (LRFM) lub zwykłej opieki (UC) w momencie ablacji cewnikowej. Grupę LRFM leczono w ustrukturyzowanej, prowadzonej przez lekarza, indywidualnie dostosowanej poradni w celu zmniejszenia modyfikowalnych czynników ryzyka. Grupa UC otrzymała od prowadzącego lekarza informacje o postępowaniu w zakresie czynników ryzyka, ale nie została włączona do poradni modyfikacji czynników ryzyka. Obie grupy otrzymywały opiekę zgodną z wytycznymi w zakresie postępowania w AF od zespołu zaślepionego co do randomizacji. U każdego pacjenta wykonano izolację żył płucnych, a dodatkową ablację rozważano według uznania elektrofizjologa. GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Odsetek pacjentów bez AF w okresie 12 miesięcy po ablacji.

Wyniki

Spośród 122 uczestników (średni [SD] wiek 60 [10] lat; 82 mężczyzn [67%]; średnie [SD] BMI 33 [5]) 62 losowo przydzielono do LRFM, a 60 do UC. Pierwszorzędowy punkt końcowy po 12 miesiącach od ablacji stwierdzono u 38 pacjentów (61,3%) w grupie LRFM i u 24 (40%) w grupie kontrolnej (P = 0,03). Hazard nawrotu arytmii w ciągu 12 miesięcy wynosił 0,53 (95% CI 0,32-0,89) dla LRFM vs UC. Nasilenie objawów AF uległo istotnej poprawie w grupie LRFM w porównaniu z grupą UC (średnia różnica -2,0; 95% CI od -3,7 do -0,3). U pacjentów w grupie LRFM uzyskano istotnie lepszy profil czynników ryzyka w porównaniu z grupą UC (średnia różnica: masa ciała -9,0 kg; 95% CI od -11,1 do -6,8 kg oraz obwód talii -7,0 cm; 95% CI od -9,4 do -4,5 cm były niższe po 12 miesiącach w grupie LRFM; skurczowe RR było niższe po 12 miesiącach w grupie LRFM, -10,8 mm Hg; 95% CI od -16,1 do -5,5 mm Hg, chociaż nie stwierdzono różnicy w rozkurczowym RR, -3,5 mm Hg; 95% CI od -7,2 do 0,2 mm Hg).

Wnioski

U pacjentów z AF, podwyższonym BMI i 1 lub więcej dodatkowymi sercowo-metabolicznymi czynnikami ryzyka agresywne postępowanie w zakresie czynników ryzyka zmniejszyło nawroty arytmii w okresie 12 miesięcy po ablacji cewnikowej. Wyniki te wskazują na znaczenie LRFM dla utrzymania rytmu zatokowego po ablacji cewnikowej.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski