Oparte na biomarkerach skale ryzyka ABC-AF w spersonalizowanym leczeniu zmniejszającym ryzyko udaru mózgu lub zgonu w migotaniu przedsionków
Rejestrowe, wieloośrodkowe, randomizowane badanie kontrolowane.
To badanie zwalidowało oparte na biomarkerach skale ryzyka ABC-AF w spersonalizowanych decyzjach terapeutycznych w AF, wykazując, że prospektywne zastosowanie tych skal poprawia wyniki kliniczne w porównaniu ze standardową opieką.
Wstęp
Kliniczne zastosowanie skal ryzyka do kierowania decyzjami terapeutycznymi i poprawy wyników klinicznych było rzadko oceniane prospektywnie. Celem tego badania była ocena, czy wielowymiarowa strategia leczenia kierowana opartą na biomarkerach skalą ryzyka ABC-AF poprawia odległe wyniki u pacjentów z AF.
Metody
W wieloośrodkowym, rejestrowym, randomizowanym, kontrolowanym badaniu otwartym uczestniczyli dorośli z AF. W ramieniu strategii ABC-AF badacz był informowany o indywidualnym ryzyku udaru mózgu i krwawienia według skali ABC-AF każdego pacjenta, które wykorzystywano jako wsparcie decyzji w celu dostosowania zaleceń terapeutycznych, w tym preferencji dotyczących rodzaju leczenia doustnym antykoagulantem niebędącym antagonistą witaminy K. W ramieniu standardowej opieki postępowanie z pacjentem pozostawiono uznaniu badacza. Pierwszorzędowym wynikiem był złożony punkt końcowy obejmujący udar mózgu lub zgon. Wyniki drugorzędowe obejmowały udar mózgu, zgon, zdarzenia dużych krwawień oraz ich złożony punkt końcowy.
Wyniki
Populacja zgodna z zamiarem leczenia obejmowała 3933 pacjentów, z medianą wieku 73,7 roku; 33,6% stanowiły kobiety, 51,3% miało napadowe AF, 11,2% przebyło wcześniej udar mózgu lub przemijający atak niedokrwienny, a 85,7% otrzymywało doustne leczenie przeciwkrzepliwe. Po randomizacji 97,8% w ramieniu strategii ABC-AF i 92,6% w ramieniu standardowej opieki otrzymywało OAC (P<0,0001). Włączanie do badania przedwcześnie zakończono z powodu obaw dotyczących bezpieczeństwa, z tendencją do wyższej śmiertelności u pacjentów z wynikiem w skali CHA2DS2-VASc ≥3, w związku z czym badanie miało zbyt małą moc dla pierwszorzędowego celu. Podczas mediany okresu obserwacji wynoszącej 2,6 roku w ramieniu strategii ABC-AF wystąpiło 175 pierwszorzędowych zdarzeń (3,18/100 pacjentolat [100PY]), a w ramieniu standardowej opieki 148 (2,67/100PY) (hazard ratio [HR] 1,19 [95% CI 0,96-1,48]; P=0,12). Zdarzeń dużych krwawień było 152 (2,82/100PY) vs 141 (2,61/100PY; HR 1,08 [95% CI 0,86-1,36]; P=0,50), udarów mózgu 48 (0,87/100PY) vs 41 (0,74/100PY; HR 1,18 [95% CI 0,78-1,79]; P=0,44), zgonów 136 (2,44/100PY) vs 113 (2,02/100PY; HR 1,21 [95% CI 0,94-1,55]; P=0,13), a częstość złożonego punktu końcowego obejmującego udar mózgu, zgon lub duże krwawienie wynosiła 277 (5,21/100PY) vs 244 (4,55/100PY; HR 1,14 [95% CI 0,96-1,36]; P=0,13). Wyniki dotyczące pierwszorzędowego punktu końcowego były podobne w podgrupach według skali ABC-AF (P dla interakcji=0,98).
Wnioski
Indywidualnie dostosowana wielowymiarowa strategia leczenia oparta na skalach ryzyka ABC-AF nie poprawiła wyników klinicznych w porównaniu ze zwykłą opieką zgodną z wytycznymi u pacjentów z AF. Wyniki podkreślają potrzebę prospektywnego testowania zastosowania stratyfikacji ryzyka i narzędzi medycyny precyzyjnej w różnych warunkach klinicznych przed wdrożeniem do rutynowej opieki. REJESTRACJA: URL: https://www.clinicaltrials.gov; Unikalny identyfikator: NCT03753490.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




