Skutki sercowo-naczyniowe i tolerancja agonistów receptora GLP-1
Przegląd systematyczny i metaanaliza obejmująca 99 599 pacjentów.
Ta kompleksowa metaanaliza 9 badań z agonistami receptora GLP-1 podsumowała wszystkie dane dotyczące skutków sercowo-naczyniowych i tolerancji, potwierdzając korzyść całej klasy w odniesieniu do MACE, niewydolności serca i wyników dotyczących nerek przy określonym profilu działań niepożądanych.
Wstęp
Agoniści receptora peptydu glukagonopodobnego 1 (GLP-1 RA) wykazali istotne korzyści sercowo-naczyniowe (CV), szczególnie u pacjentów z cukrzycą, ale bezpieczeństwo i skuteczność różnych GLP-1 RA w zróżnicowanych populacjach pozostają niewystarczająco określone.
Cele
Wcześniejsze metaanalizy GLP-1 RA były ograniczone przez zawężone populacje, pominięcie niedawnych badań lub niepełną syntezę danych dotyczących bezpieczeństwa; to badanie integruje najnowsze dowody z 21 randomizowanych badań kontrolowanych i zróżnicowanych populacji z użyciem zaawansowanych metod metaanalitycznych.
Metody
Uwzględniono randomizowane badania kontrolowane porównujące GLP-1 RA z grupami kontrolnymi lub placebo. Analizy przeprowadzono w zdefiniowanych a priori podgrupach opartych na zastosowanym GLP-1 RA. Przeprowadzono także zdefiniowane a priori podgrupy według cukrzycy, czynności nerek, otyłości lub niewydolności serca. Główne wyniki obejmowały śmiertelność (z jakiejkolwiek przyczyny i CV), zdefiniowane w badaniach poważne niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe (MACE) oraz ciężkie zdarzenia niepożądane. Analizy GRADE (Grading of Recommendations Assessment, Development and Evaluation) oraz sekwencyjne analizy badań przeprowadzono w celu oceny odpowiednio pewności i rozstrzygalności wyników.
Wyniki
Uwzględniono łącznie 21 badań obejmujących 99 599 pacjentów. Zastosowano osiem różnych GLP-1 RA (liksysenatyd, liraglutyd, eksenatyd, semaglutyd, efpeglenatyd, dulaglutyd, albiglutyd i tirzepatyd), każdy w dawkach terapeutycznych, w porównaniu z placebo lub grupami kontrolnymi. Średni czas obserwacji wynosił 2,4 roku. Stwierdzono rozstrzygające dowody o wysokiej pewności, że GLP-1 RA zmniejszały zgon z jakiejkolwiek przyczyny (współczynnik częstości zdarzeń [IRR]: 0,88; 95% CI: 0,84-0,92; liczba chorych, których należy leczyć [NNT] = 121), zgon z przyczyn CV (IRR: 0,87; 95% CI: 0,81-0,92; NNT = 170) oraz MACE (IRR: 0,87; 95% CI: 0,83-0,91; NNT = 66) w porównaniu z grupami kontrolnymi. GLP-1 RA zmniejszały liczbę ciężkich zdarzeń niepożądanych (-9%), zawału mięśnia sercowego (-15%), ostrej niewydolności nerek (-9%), niewydolności serca (-15%) i zakażeń (-10%), ale zwiększały częstość zaburzeń żołądkowo-jelitowych (+63%) i zaburzeń dotyczących pęcherzyka żółciowego (+26%). Nie stwierdzono różnic między grupami w zakresie udaru mózgu, zapalenia trzustki ani nowotworów. Wyniki były w większości spójne w podgrupach. Analiza według typu GLP-1 RA ujawniła potencjalne różnice w profilach skuteczności i bezpieczeństwa.
Wnioski
GLP-1 RA zmniejszają śmiertelność i MACE w populacjach wysokiego ryzyka, co wskazuje na korzyści wykraczające poza kontrolę glikemii. Wiąże się to ze zwiększonym ryzykiem powikłań żołądkowo-jelitowych i dotyczących pęcherzyka żółciowego. Zróżnicowanie skuteczności i tolerancji przemawia za dostosowywaniem leczenia GLP-1 RA do indywidualnych cech pacjenta i celów terapeutycznych. (PROSPERO [GLP-1 RAs Reduce Mortality and Cardiovascular Events Across the Spectrum of Treated Patients: A Systematic Review and Meta-Analysis]; CRD420251032222).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




