Dapagliflozyna u pacjentów hospitalizowanych z powodu niewydolności serca
Wyniki główne randomizowanego badania klinicznego DAPA ACT HF-TIMI 68 i metaanaliza inhibitorów kotransportera sodowo-glukozowego 2 u pacjentów hospitalizowanych z powodu niewydolności serca.
Badanie DAPA ACT HF-TIMI 68 wykazało, że dapagliflozyna rozpoczęta podczas hospitalizacji z powodu niewydolności serca była bezpieczna i zmniejszała liczbę zdarzeń związanych z niewydolnością serca. Wyniki wzmacniają narastające dowody przemawiające za rozpoczynaniem leczenia inhibitorem SGLT2 w szpitalu podczas przyjęć z powodu ostrej niewydolności serca.
Wstęp
Inhibitory SGLT2 (kotransportera sodowo-glukozowego 2) zmniejszają ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pogorszenia niewydolności serca (HF) u pacjentów ambulatoryjnych z HF. Dane dotyczące rozpoczynania leczenia u pacjentów hospitalizowanych z powodu HF są ograniczone.
Metody
Przeprowadzono randomizowane, podwójnie zaślepione badanie kontrolowane placebo, oceniające skuteczność i bezpieczeństwo rozpoczęcia stosowania dapagliflozyny (10 mg na dobę) w szpitalu u pacjentów hospitalizowanych z powodu HF. Pierwszorzędowym wynikiem dotyczącym skuteczności był złożony punkt końcowy obejmujący czas do zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pogorszenia HF w ciągu 2 miesięcy. Kluczowe wyniki dotyczące bezpieczeństwa obejmowały objawowe niedociśnienie i pogorszenie czynności nerek. Przeprowadzono zdefiniowaną a priori metaanalizę badań z randomizacją oceniających rozpoczynanie stosowania inhibitorów SGLT2 u pacjentów hospitalizowanych z powodu HF.
Wyniki
Spośród 2401 pacjentów (mediana wieku 69 [Q1-Q3, 58-77] lat, 815 [33,9%] kobiet, 448 [18,7%] rasy czarnej, 1717 [71,5%] z frakcją wyrzutową lewej komory ≤40%, 1074 [44,7%] z nowo rozpoznaną HF) poddanych randomizacji między wrześniem 2020 a marcem 2025, 1218 przydzielono do dapagliflozyny, a 1183 do placebo. Pierwszorzędowy wynik wystąpił u 133 pacjentów (10,9%) w grupie dapagliflozyny i u 150 (12,7%) w grupie placebo (hazard ratio [HR], 0,86 [95% CI, 0,68-1,08]; p = 0,20). Zdarzenie pogorszenia HF wystąpiło u 115 (9,4%) i 122 (10,3%) pacjentów odpowiednio w grupach dapagliflozyny i placebo (HR, 0,91 [95% CI, 0,71-1,18]). Zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych wystąpił u 30 (2,5%) i 37 (3,1%) pacjentów (HR, 0,78 [95% CI, 0,48-1,27]), a zgon z jakiejkolwiek przyczyny wystąpił u 36 (3,0%) i 53 (4,5%) pacjentów odpowiednio w grupach dapagliflozyny i placebo (HR, 0,66 [95% CI, 0,43-1,00]). Częstość objawowego niedociśnienia wynosiła 3,6% i 2,2%, a częstość pogorszenia czynności nerek wynosiła 5,9% i 4,7% odpowiednio w przypadku dapagliflozyny i placebo. W metaanalizie pacjentów hospitalizowanych z powodu HF inhibitory SGLT2 zmniejszały wczesne ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pogorszenia HF (HR, 0,71 [95% CI, 0,54-0,93] p = 0,012) oraz zgonu z jakiejkolwiek przyczyny (HR, 0,57 [95% CI, 0,41-0,80]; p = 0,001).
Wnioski
W tym badaniu rozpoczęcie stosowania dapagliflozyny w szpitalu nie zmniejszyło istotnie ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pogorszenia HF w ciągu 2 miesięcy u hospitalizowanych pacjentów z HF. Jednak całość danych z randomizowanych badań klinicznych sugeruje, że rozpoczęcie stosowania inhibitorów SGLT2 w szpitalu może zmniejszać wczesne ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pogorszenia HF oraz śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny. REJESTRACJA: URL: https://www.clinicaltrials.gov; Unikalny identyfikator: NCT04363697.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




