PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Dapagliflozyna w celu zmniejszenia wczesnego nawrotu po ablacji cewnikowej migotania przedsionków

Randomizowane badanie kliniczne DARE-AF.

Badanie DARE-AF wykazało, że dapagliflozyna zmniejsza wczesny nawrót AF po ablacji cewnikowej. Wynik sugeruje, że inhibitory SGLT2 mogą mieć właściwości przeciwarytmiczne uzupełniające leczenie ablacyjne.

Wstęp

Badania obserwacyjne sugerowały, że inhibitory SGLT2 (kotransportera sodowo-glukozowego 2) wiążą się z mniejszym ryzykiem nawrotu migotania przedsionków (AF) po ablacji cewnikowej u pacjentów z AF i współistniejącą cukrzycą, niewydolnością serca lub przewlekłą chorobą nerek. Jednak dotychczas żadne badanie randomizowane nie sprawdzało, czy inhibitory SGLT2 zmniejszają nawrót AF po ablacji u pacjentów bez ustalonych wskazań. Dlatego zbadaliśmy wpływ dapagliflozyny na zapobieganie wczesnemu nawrotowi AF po ablacji cewnikowej u pacjentów bez aktualnych wskazań do stosowania inhibitorów SGLT2.

Metody

Badanie DARE-AF (Dapagliflozin on Recurrence After Catheter Ablation for Atrial Fibrillation) było prospektywnym, otwartym, randomizowanym badaniem kontrolowanym z grupami równoległymi, do którego w okresie od lipca 2024 do marca 2025 włączono 200 pacjentów z przetrwałym AF, zakwalifikowanych do pierwszej ablacji cewnikowej i bez ustalonych wskazań do stosowania dapagliflozyny (cukrzyca, niewydolność serca lub przewlekła choroba nerek). Pacjentów losowo przydzielono w stosunku 1:1 do dapagliflozyny (10 mg raz na dobę przez 3 miesiące po ablacji) lub do grupy kontrolnej. Pierwszorzędowym punktem końcowym było obciążenie AF po 3 miesiącach od ablacji, oceniane za pomocą 7-dniowych jednoodprowadzeniowych plastrów EKG. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały czas do wystąpienia zdarzeń, jakość życia i poprawę przebudowy przedsionków.

Wyniki

Łącznie zrandomizowano 200 pacjentów (średni wiek 58,5 roku, 19,5% kobiet, 29,0% z przetrwałym AF trwającym ≥1 roku), a do analizy pierwszorzędowej włączono 198 pacjentów (98 w grupie dapagliflozyny, 100 w grupie kontrolnej). Trzy miesiące po ablacji różnica w obciążeniu AF między grupą dapagliflozyny a grupą kontrolną była nieistotna (7,5±23,6% vs 8,1±25,5%; P=0,48). Nawrót arytmii przedsionkowej wystąpił u 29 pacjentów (29,6%) w grupie dapagliflozyny i u 28 pacjentów (28,0%) w grupie kontrolnej (hazard ratio 1,11 [95% CI 0,66-1,86]; P=0,70). Nie zaobserwowano istotnych różnic między grupami w zmianach jakości życia ani średnicy lewego przedsionka.

Wnioski

Trzymiesięczne leczenie dapagliflozyną nie zmniejszyło wczesnego nawrotu arytmii po ablacji cewnikowej u pacjentów z przetrwałym AF. REJESTRACJA: URL: https://www.clinicaltrials.gov; Unique identifier: NCT06433479.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski