PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Stosowanie inhibitorów SGLT2 i wyniki sercowo-nerkowe w cukrzycy typu 2 z marskością wątroby.

W tym badaniu oceniano stosowanie inhibitorów SGLT2 i wyniki sercowo-nerkowe u pacjentów jednocześnie z cukrzycą typu 2 i marskością wątroby, dostarczając danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej populacji wysokiego ryzyka, zwykle wykluczanej z badań.

Cele

Ocena związku stosowania inhibitora kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2i) w porównaniu z inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP4i) z wynikami dotyczącymi nerek, zdarzeniami sercowo-naczyniowymi i dekompensacją wątroby u pacjentów ze współistniejącą T2D i marskością wątroby. PROJEKT, MIEJSCE I UCZESTNICY BADANIA: To ogólnokrajowe retrospektywne badanie kohortowe wykorzystało dane z tajwańskiej Narodowej Bazy Danych Ubezpieczeń Zdrowotnych z okresu od maja 2016 roku do grudnia 2023 roku. Włączono dorosłych z T2D i marskością wątroby, którzy rozpoczęli stosowanie SGLT2i lub DPP4i. EKSPOZYCJA: Stosowanie SGLT2i (dapagliflozyny, empagliflozyny i kanagliflozyny) lub DPP4i (alogliptyny, linagliptyny, sitagliptyny, saksagliptyny i wildagliptyny). GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Pierwszorzędowymi wynikami były schyłkowa niewydolność nerek (ESKD), ostre uszkodzenie nerek (AKI) i poważne niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe (MACE). Wyniki drugorzędowe obejmowały poszczególne składowe MACE oraz zdarzenia dekompensacji wątroby. Zastosowano ważenie odwrotnym prawdopodobieństwem leczenia w celu zrównoważenia wyjściowych charakterystyk.

Wyniki

Spośród 24 259 pacjentów (średni [SD] wiek 64,68 [11,95] roku; 8229 kobiet [33,92%]) 9689 (39,94) otrzymywało SGLT2i, a 14 570 (60,06%) otrzymywało DPP4i. Podczas mediany (IQR) okresu obserwacji wynoszącej 2,3 (1,0-4,0) roku, w porównaniu ze stosowaniem DPP4i, leczenie SGLT2i wiązało się z istotnie zmniejszonym ryzykiem ESKD (skorygowany hazard ratio [HR] 0,34; 95% CI 0,25-0,47), AKI (skorygowany HR 0,66; 95% CI 0,59-0,74) i MACE (skorygowany HR 0,67; 95% CI 0,62-0,71). Ponadto stosowanie SGLT2i wiązało się z niższym ryzykiem śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny (skorygowany HR 0,58; 95% CI 0,53-0,63) i zdarzeń dekompensacji wątroby (skorygowany HR 0,65; 95% CI 0,57-0,74).

Wnioski

W tym badaniu kohortowym pacjentów z T2D i marskością wątroby stosowanie SGLT2i wiązało się ze znacznie niższym ryzykiem niepożądanych wyników dotyczących nerek, układu sercowo-naczyniowego i wątroby w porównaniu z DPP4i. Wyniki te sugerowały istotną ochronę sercowo-nerkową i wątroby przy stosowaniu SGLT2i w tej populacji wysokiego ryzyka.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski