Pierwotne wyniki rejestru SALAMANDER
Wieloośrodkowe obserwacyjne badanie kohortowe.
Prospektywna wieloośrodkowa obserwacyjna kohorta 1660 pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków poddanych samodzielnemu zamknięciu uszka lewego przedsionka (LAAO) w 16 ośrodkach europejskich w latach 2010-2024. Mediana wieku 76 lat (IQR 70-81); 38% kobiet; mediana CHA2DS2-VASc 4. Wskazaniem było istotne krwawienie u 83,7%, najczęściej podczas stosowania NOAC (68,8%), rzadziej VKA (24,9%); głównymi miejscami krwawienia były dolny (27,9%) i górny (21,7%) odcinek przewodu pokarmowego, a udar krwotoczny w wywiadzie stwierdzono u 17,4%. Sukces techniczny 95,5% (ograniczony głównie przez przeciek resztkowy 2,2% i tamponadę 1,4%); sukces zabiegowy 90,5% (powikłania naczyniowe 3,7%, zgon okołozabiegowy 1,1%). Wyniki były porównywalne dla różnych urządzeń. Praktycznie wszyscy pacjenci otrzymywali po zabiegu podwójną terapię przeciwpłytkową (DAPT).
Wstęp
Równowaga między powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi a ryzykiem krwawienia u pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych przeciwkrzepliwie pozostaje trudnym zagadnieniem, a zamknięcie uszka lewego przedsionka (LAAO) stanowi potencjalną alternatywę. Celem naszego prospektywnego badania wieloośrodkowego była ocena wykonalności, bezpieczeństwa oraz wyników technicznych i zabiegowych współczesnej praktyki samodzielnego LAAO.
Metody
Rejestr SALAMANDER (Stand-Alone Left Atrial Appendage Occlusion for Thromboembolism Prevention in Nonvalvular Atrial Fibrillation Disease) jest rzeczywistym, wieloośrodkowym, obserwacyjnym badaniem kohortowym prowadzonym w 16 ośrodkach kardiologicznych w Europie w latach 2010-2024, oceniającym bezpieczeństwo i skuteczność LAAO z użyciem współczesnych urządzeń.
Wyniki
Włączono łącznie 1660 pacjentów, z medianą wieku 76 lat (rozstęp międzykwartylowy, 70-81), w tym 38% kobiet. Mediana wyniku w skali CHA2DS2-VASc wynosiła 4 (rozstęp międzykwartylowy, 3-5). Najczęstszym wskazaniem do LAAO było istotne krwawienie (83,7% pacjentów), najczęściej podczas leczenia doustnymi antykoagulantami niebędącymi antagonistami witaminy K (68,8%), częściej niż podczas leczenia antagonistami witaminy K (24,9%). Dominującymi miejscami krwawienia były dolny (27,9%) i górny (21,7%) odcinek przewodu pokarmowego, a udar krwotoczny w wywiadzie stwierdzono u 17,4%. Najczęstszym schematem leczenia przeciwzakrzepowego przed zabiegiem były doustne antykoagulanty niebędące antagonistami witaminy K (48,9%), natomiast leczenie po zabiegu najczęściej obejmowało podwójną terapię przeciwpłytkową (50%). Odsetek sukcesu technicznego wyniósł 95,5%, a główną przyczyną niepowodzenia były przeciek resztkowy (2,2%) i tamponada (1,4%). Sukces zabiegowy wyniósł 90,5%, a najczęściej ograniczały go powikłania naczyniowe (3,7%), zgon okołozabiegowy (1,1%) i duże krwawienie (0,7%). Odsetki sukcesu technicznego i zabiegowego nie różniły się istotnie między zastosowanymi urządzeniami.
Wnioski
W tej dużej prospektywnej kohorcie odsetki sukcesu technicznego i zabiegowego były podobne dla wszystkich urządzeń do LAAO, co sugeruje porównywalne bezpieczeństwo i skuteczność. Leczenie po zabiegu zazwyczaj obejmuje podwójną terapię przeciwpłytkową, przy czym wszyscy pacjenci wymagali jakiegoś leczenia farmakologicznego. REJESTRACJA: URL: https://www.clinicaltrials.gov; Unikalny identyfikator: NCT05144958.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




