PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Roczne wieloośrodkowe prospektywne badanie w warunkach rzeczywistych dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa werycyguatu w Hiszpanii.

Prospektywny wieloośrodkowy rejestr (VERISEC) obejmujący 835 kolejnych pacjentów z HFrEF po niedawnej dekompensacji, u których rozpoczęto stosowanie werycyguatu w 41 ośrodkach hiszpańskich (średni wiek 71,3 roku, 78,9% mężczyzn). Wyjściowe leczenie było w wysokim stopniu zoptymalizowane: 91,5% SGLT2i, 90,7% beta-blokerów, 85,4% inhibitorów RAA, 79,8% MRA; terapię czterolekową stosowano u 61,7-63,0% pacjentów przez cały okres obserwacji. Po 1 roku NT-proBNP zmniejszył się z 3532 do 2292 pg/mL (p < 0,001), LVEF zwiększyła się z 30,3% do 35,4% (p < 0,001), a klasa NYHA uległa poprawie. Liczba dekompensacji HF wymagających dożylnych diuretyków zmniejszyła się o połowę (1,34 → 0,65/rok); hospitalizacje z przyczyn sercowo-naczyniowych niezwiązanych z HF zmniejszyły się z 0,98 do 0,39/rok. Werycyguat odstawiono u 13,4%, głównie z powodu objawowego niedociśnienia (49,4%); wyższe wyjściowe stężenie NT-proBNP przewidywało odstawienie (OR 1,06 na 1000 pg/mL). Dane z warunków rzeczywistych potwierdzają użyteczność kliniczną i bezpieczeństwo werycyguatu stosowanego dodatkowo do terapii czterolekowej.

Cele

Ocena skuteczności i bezpieczeństwa werycyguatu u pacjentów z niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową (HFrEF) po niedawnej dekompensacji w rutynowej praktyce klinicznej w Hiszpanii.

Metody

VERISEC jest prospektywnym, wieloośrodkowym rejestrem obejmującym 835 kolejnych pacjentów, u których rozpoczęto stosowanie werycyguatu w 41 ośrodkach w Hiszpanii. W trakcie rocznej obserwacji analizowano klasę czynnościową, wskaźniki biochemiczne, czynność komór oraz zdarzenia kliniczne.

Wyniki

Pacjenci (wiek 71,3 roku [SD: 11,2], 78,9% mężczyzn) otrzymywali wysoce zoptymalizowane leczenie wyjściowe: 91,5% SGLT2i, 90,7% beta-blokerów, 85,4% RAASi i 79,8% MRA. Terapia czterolekowa pozostawała stabilna (61,7% na początku do 63,0% po 12 miesiącach; p = 0,526). Po rocznej obserwacji stwierdzono istotne poprawy. NT-proBNP zmniejszył się z 3532,0 (IQR: 1689,3-6974,5) do 2291,5 pg/mL (IQR: 1063,0-5076,3; p < 0,001), a LVEF zwiększyła się z 30,3% (SD: 7,6) do 35,4% (SD: 11,1; p < 0,001). Klasa NYHA uległa poprawie, a odsetek pacjentów w klasie II zwiększył się z 55,6% do 62,2% (p < 0,001). Średnia liczba dekompensacji HF wymagających dożylnych diuretyków zmniejszyła się z 1,34 (SD: 1,1) w poprzedzającym roku do 0,65 (SD: 1,3) podczas obserwacji. Hospitalizacje z przyczyn sercowo-naczyniowych niezwiązanych z HF zmniejszyły się z 0,98 (SD: 1,4) do 0,39 (SD: 1,0). Werycyguat odstawiono u 13,4% pacjentów, głównie z powodu objawowego niedociśnienia (49,4%). Wyższe wyjściowe stężenie NT-proBNP (na wzrost o 1000 pg/mL) było niezależnym czynnikiem predykcyjnym odstawienia (OR: 1,06; 95% CI: 1,03-1,08; p < 0,001).

Wnioski

Dodanie werycyguatu do zoptymalizowanej terapii czterolekowej wiązało się z odwrotnym remodelingiem, zmniejszeniem NT-proBNP, poprawą klasy czynnościowej oraz liczbowym zmniejszeniem liczby zdarzeń związanych z HF u pacjentów z HFrEF w warunkach rzeczywistych. Wyniki te potwierdzają użyteczność kliniczną i bezpieczeństwo werycyguatu w rutynowej praktyce.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski