Fenotypowanie pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej z niskim przepływem i niskim gradientem oraz zachowaną frakcją wyrzutową poddawanych TAVI.
W kohorcie 827 pacjentów poddawanych TAVI nienadzorowane grupowanie parametrów echokardiograficznych ocenianych przez AI wyodrębniło dwa odrębne fenotypy wśród 35% pacjentów z paradoksalnym zwężeniem zastawki aortalnej z niskim przepływem i niskim gradientem oraz zachowaną frakcją wyrzutową. Pacjenci z fenotypem HFpEF i migotaniem przedsionków byli narażeni na istotnie wyższe ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych i hospitalizacji z powodu niewydolności serca po 1 i 5 latach. Wyniki te sugerują, że ukierunkowane leczenie zgodne z wytycznymi w HFpEF, w tym inhibitory SGLT2 i MRA, może poprawiać wyniki w tej podgrupie wysokiego ryzyka.
Wstęp
U pacjentów poddawanych przezcewnikowej implantacji zastawki aortalnej (TAVI) niski przepływ i niski gradient (LF-LG) są często spowodowane zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF). Jednak charakterystyka i przyczyny gorszych wyników u pacjentów z paradoksalnym LF-LG z zachowaną frakcją wyrzutową (pEF) są mniej poznane.
Cele
Zfenotypować pacjentów z LF-LG pEF na podstawie nienadzorowanego grupowania echokardiograficznego.
Metody
Włączyliśmy 827 pacjentów poddawanych TAVI w trzeciorzędowym ośrodku medycznym w Holandii. LF-LG pEF zdefiniowano jako LVEF≥50%, pole powierzchni zastawki aortalnej: ≤ 1,0 cm2, średni gradient <40 mmHg i wskaźnik objętości wyrzutowej <35ml/m2. Grupowanie metodą k-średnich przeprowadzono z użyciem analizy głównych składowych dla 323 parametrów echokardiograficznych ocenianych przez AI (US2.ai). Walidację przeprowadzono zarówno wewnętrzną (n=405), jak i zewnętrzną (n=173) (TUMunich, Niemcy).
Wyniki
Spośród 827 pacjentów poddawanych TAVI u 216 pacjentów (35%) stwierdzono status LF-LG pEF (średni wiek 78,8 (± 7,19) roku, 57,9% kobiet), w którym zidentyfikowano dwa klastry. Pacjenci w klastrze 1 (n=77) charakteryzowali się odrębnymi cechami echokardiograficznymi związanymi z HFpEF, w tym większymi wymiarami lewego (LA) i prawego przedsionka (co wykazano na podstawie objętości, pola powierzchni, długości, szerokości i obwodu), a także upośledzonym globalnym odkształceniem podłużnym lewej komory i zmniejszonym odkształceniem rezerwuarowym LA (w różnych projekcjach echokardiograficznych). Byli oni także starsi i mieli wyższy odsetek migotania przedsionków (AF) i niewydolności serca (HF) oraz wyższe wyniki w skalach HFpEF (49,4% z wynikiem H2FPEF ≥6 i 71,4% z wynikiem HFA-pEFF ≥5) w porównaniu z klastrem 2 (n=139). Klaster 1 miał wyższe ryzyko 1- i 5-letniej śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych i hospitalizacji z powodu HF, podobnie jak klasyczni pacjenci z LF-LG. Walidacja wewnętrzna i zewnętrzna wykazała podobne wyniki.
Wnioski
Jedna trzecia pacjentów poddawanych TAVI ze zwężeniem zastawki aortalnej LF-LG ma typowy fenotyp HFpEF/AF i złe rokowanie. Mogą oni odnieść korzyść z leczenia zgodnego z wytycznymi dla pacjentów z HFpEF, w tym z inhibitorów SGLT-2 i MRA.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




