Σε μια κοόρτη 827 ασθενών που υποβλήθηκαν σε TAVI, η μη εποπτευόμενη συστάδα (clustering) παραμέτρων ηχοκαρδιογραφίας που αξιολογήθηκαν με τεχνητή νοημοσύνη εντόπισε δύο διακριτούς φαινότυπους μεταξύ του 35% των ασθενών με παρόδοξη αορτική στένωση χαμηλής ροής, χαμηλού βαθμίδας και διατηρημένου κλάσματος εκτόξευσης. Οι ασθενείς που παρουσίαζαν φαινότυπο καρδιακής ανεπάρκειας με διατηρημένο κλάσμα εκτόξευσης (HFpEF) και κολπική μαρμαρυγή είχαν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής θνητότητας και νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας σε 1 και 5 έτη. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι η στοχευμένη φαρμακευτική αγωγή σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες για την HFpEF, συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων SGLT2 και των ανταγωνιστών των υποδοχέων των αλδοστερόνης (MRAs), μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα σε αυτή την υποομάδα υψηλού κινδύνου.
Σε ασθενείς που υποβάλλονται σε εμφύτευση διακαθετηριακής αορτικής βαλβίδας (TAVI), η χαμηλή ροή με χαμηλή βαθμίδα (LF-LG) οφείλεται συχνά σε μειωμένο κλάσμα εκτόξευσης της αριστερής κοιλίας (LVEF). Ωστόσο, τα χαρακτηριστικά και οι αιτίες της χειρότερης πρόγνωσης σε ασθενείς με παράδοξη LF-LG με διατηρημένο κλάσμα εκτόξευσης (pEF) είναι λιγότερο κατανοητά.
Η φαινοτυπική περιγραφή ασθενών με LF-LG pEF, με βάση την ανεπιβλέπτη ηχοκαρδιογραφική συστάδαση.
Συμπεριλάβαμε 827 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε TAVI σε ένα τριτοβάθμιο ιατρικό κέντρο στις Κάτω Χώρες. Η LF-LG pEF ορίστηκε ως LVEF≥50%, Αορτική Βαλβιδική Επιφάνεια: ≤ 1,0 cm2, μέση βαθμίδα <40 mmHg και δείκτης όγκου παλμού <35 ml/m2. Η συστάδαση K-means πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας ανάλυση κύριων συνιστωσών σε 323 ηχοκαρδιογραφικές παραμέτρους που αξιολογήθηκαν με τεχνητή νοημοσύνη (US2.ai). Η επικύρωση πραγματοποιήθηκε τόσο εσωτερικά (n=405) όσο και εξωτερικά (n=173) (TUMunich, Γερμανία).
Από τους 827 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε TAVI, οι 216 ασθενείς (35%) παρουσίασαν κατάσταση LF-LG pEF (μέση ηλικία 78,8 (± 7,19) έτη, 57,9% γυναίκες), στις οποίες εντοπίστηκαν δύο συστάδες. Οι ασθενείς στη συστάδα 1 (n=77) χαρακτηρίζονταν από διακριτά ηχοκαρδιογραφικά χαρακτηριστικά σχετικά με την καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εκτόξευσης (HFpEF), συμπεριλαμβανομένων μεγαλύτερων διαστάσεων αριστερού (LA) και δεξιού κόλπου (όπως φαίνεται από τον όγκο, την επιφάνεια, το μήκος, το πλάτος και την περίμετρο), καθώς και μειωμένο καθολικό μακροξυμικό παραμόρφωση (strain) της αριστερής κοιλίας και μειωμένο strain αποθήκευσης του αριστερού κόλπου (σε διαφορετικές ηχοκαρδιογραφικές προβολές). Επίσης, ήταν μεγαλύτερης ηλικίας και παρουσίαζαν υψηλότερα ποσοστά κολπικής μαρμαρυγής (AF) και καρδιακής ανεπάρκειας (HF), καθώς και υψηλότερους βαθμούς HFpEF (49,4% με βαθμό H2FPEF ≥6 και 71,4% με βαθμό HFA-pEF ≥5), σε σύγκριση με τη συστάδα 2 (n=139). Η συστάδα 1 είχε υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου και νοσηλειών λόγω καρδιακής ανεπάρκειας σε 1 και 5 έτη, παρόμοιο με αυτόν των ασθενών με κλασική LF-LG. Η εσωτερική και εξωτερική επικύρωση αποκάλυψε παρόμοια αποτελέσματα.
Το ένα τρίτο των ασθενών με TAVI και αορτική στένωση με LF-LG παρουσιάζει έναν τυπικό φαινότυπο HFpEF/AF και κακή πρόγνωση. Μπορεί να ωφεληθούν από φαρμακευτικές θεραπείες που καθοδηγούνται από τις κατευθυντήριες οδηγίες για ασθενείς με HFpEF, συμπεριλαμβανομένων αναστολέων SGLT-2 και MRA.
