Zdarzenia niewydolności serca związane z inhibitorami dipeptydylopeptydazy-4 u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 leczonych inhibitorami dipeptydylopeptydazy-4
przegląd systematyczny i metaanaliza.
W przeglądzie systematycznym i metaanalizie 29 randomizowanych badań kontrolowanych (n=67 873) oceniono związek między inhibitorami DPP-4 a niewydolnością serca u dorosłych z cukrzycą typu 2. Ogółem stosowanie inhibitorów DPP-4 nie było istotnie związane ze zwiększonym ryzykiem niewydolności serca (RR 1,06; 95% CI 0,94–1,12), chociaż analiza podgrup wykazała istotne zwiększenie ryzyka swoiście w przypadku saksagliptyny. Wyniki te potwierdzają istniejące ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa i uzasadniają aktualne wytyczne zalecające ostrożność lub stosowanie alternatywnych leków u pacjentów z rozpoznaną niewydolnością serca lub wysokim ryzykiem jej wystąpienia.
Wstęp
Zgłaszano, że stosowanie inhibitorów DPP-4 powoduje zdarzenia niewydolności serca u pacjentów z cukrzycą typu 2. FDA wydała również ostrzeżenia dotyczące zwiększonego ryzyka zdarzeń niewydolności serca w przypadku alogliptyny, saksagliptyny oraz ich połączenia z metforminą.
Metody
Do przeglądu włączono randomizowane badania kontrolowane (RCT) z udziałem dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, z chorobami sercowo-naczyniowymi w wywiadzie lub bez nich. Wykluczono badania kohortowe, badania kliniczno-kontrolne i inne badania nie będące RCT oraz badania z udziałem pacjentów pediatrycznych. Przeszukano bazy danych PubMed/Medline, DOAJ, MDPI, Google Scholar i clinicaltrails.gov. Wyszukiwanie przeprowadzono pod koniec stycznia 2026 roku. Ryzyko błędu systematycznego oceniano za pomocą narzędzia RoB-2 dla RCT. Wyniki poszczególnych badań zestawiono w tabelach, a miarę podsumowującą zsyntetyzowano w metaanalizie z użyciem modelu efektów losowych; zastosowano ocenę pewności dowodów GRADE; przeprowadzono analizę podgrup na podstawie poszczególnych inhibitorów DPP-4, czasu obserwacji oraz placebo lub innych grup kontrolnych; przegląd systematyczny wykonano zgodnie z wytycznymi PRISMA 2020.
Wyniki
Metaanalizę przeprowadzono z użyciem modelu efektów losowych dla wszystkich 29 włączonych badań. Analiza łącznie 67 873 zgromadzonych pacjentów wykazała statystycznie nieistotny związek między stosowaniem inhibitorów DPP-4 a niewydolnością serca, z ryzykiem względnym (RR) = 1,06, 95% przedział ufności (CI) 0,94-1,12. Analiza podgrup wykazała istotny związek stosowania saksagliptyny ze zwiększonym ryzykiem niewydolności serca.
Wnioski
Wyniki należy interpretować ostrożnie ze względu na liczne ograniczenia badania. REJESTRACJA BADANIA: PROSPERO, CRD420261288081.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




