Stan zapalny jako cel terapeutyczny w poprawie wyników dotyczących nerek i układu sercowo-naczyniowego.
Przewlekła choroba nerek (PChN) jest napędzana stanem prozapalnym, który przyspiesza zarówno pogorszenie czynności nerek, jak i poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe. W niniejszym przeglądzie przedstawiono kluczowe szlaki zapalne i wskazano potencjalne cele terapeutyczne, od leków eksperymentalnych (inhibitory ASK1, JAK oraz IL-1β/IL-6) po utrwalone leki sercowo-nerkowe o udowodnionym działaniu przeciwzapalnym, w tym inhibitory SGLT2, agonistów receptora GLP-1 i niesteroidowych antagonistów receptora mineralokortykoidowego. Włączenie strategii przeciwzapalnych do postępowania w PChN stanowi obiecujący kierunek ograniczania ryzyka sercowo-naczyniowego i zachowania czynności nerek.
Podsumowanie
Przewlekła choroba nerek (PChN) jest główną przyczyną przedwczesnego zgonu z powodu utraty czynności nerek i rozwoju niewydolności nerek oraz towarzyszących poważnych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Białko C-reaktywne o wysokiej czułości (hsCRP), biomarker ogólnoustrojowego stanu zapalnego, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych i progresji PChN. PChN charakteryzuje się stanem prozapalnym z nadmierną aktywacją szlaków zapalnych i zaburzeniem mechanizmów przeciwzapalnych. Wynikający z tego ogólnoustrojowy stan zapalny, wraz z miejscowymi tkankowymi mechanizmami zapalnymi, stanowi kluczowy czynnik uszkodzenia nerek, miażdżycy i dysfunkcji serca. W rezultacie szereg szlaków zapalnych i mediatorów stało się potencjalnymi celami terapeutycznymi w PChN i jej głównych powikłaniach sercowo-naczyniowych. Leczenie eksperymentalne ukierunkowane na stan zapalny obejmuje hamowanie kinazy regulującej sygnał apoptozy 1 (ASK1) przez selonsertyb, hamowanie kinazy Janus (JAK) 1/2 przez barycytynib, hamowanie kinazy białkowej C-β (PKCβ) przez rubokistaurynę, aktywację czynnika jądrowego erytroidalnego 2 związanego z czynnikiem 2 (Nrf2) przez bardoksolon, hamowanie fosfodiesterazy przez pentoksyfilinę oraz przeciwciała monoklonalne przeciw IL-1β i IL-6. Ponadto sprawdzone metody leczenia PChN, w tym inhibitory układu renina-angiotensyna-aldosteron, inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego 2, agoniści receptora peptydu glukagonopodobnego 1 oraz niesteroidowi antagoniści mineralokortykoidowi, wykazują właściwości przeciwzapalne, które mogą przyczyniać się do ich wcześniej ustalonych korzyści klinicznych.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




