Diyabetli ve yakın zamanda kalp yetmezliği kötüleşmesi olan hastalarda sotagliflozin.
SOLOIST-WHF çalışması, kalp yetmezliği kötüleşmesi nedeniyle taburculuktan önce veya kısa süre sonra başlanan sotagliflozinin, diyabetli hastalarda kardiyovasküler ölümü ve kalp yetmezliği olaylarını anlamlı ölçüde azalttığını göstermiştir. Çalışma, akut kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış sırasında SGLT inhibitörü tedavisine başlanmasına ilişkin ilk kanıtı sağlamıştır.
Arka plan
Sodyum-glukoz kotransporter 2 (SGLT2) inhibitörleri, stabil kalp yetmezliği olan hastalarda kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış veya kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm riskini azaltmaktadır. Ancak dekompanse kalp yetmezliği atağından kısa süre sonra başlandığında SGLT2 inhibitörlerinin güvenliliği ve etkinliği bilinmemektedir.
Yöntemler
Kalp yetmezliği kötüleşmesi nedeniyle yakın zamanda hastaneye yatırılmış tip 2 diyabetli hastaların sotagliflozin veya plasebo almak üzere randomize edildiği çok merkezli, çift kör bir çalışma yürüttük. Birincil sonlanım noktası, kardiyovasküler nedenlere bağlı ölümlerin ve kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışların ve acil ziyaretlerin toplam sayısıydı (ilk ve sonraki olaylar). Çalışma, sponsorun finansmanı çekmesi nedeniyle erken sona erdi.
Bulgular
Toplam 1222 hasta randomize edildi (sotagliflozin grubunda 608 ve plasebo grubunda 614) ve ortanca 9,0 ay izlendi; sotagliflozin veya plasebonun ilk dozu hastaların %48,8'inde taburculuktan önce, %51,2'sinde ise taburculuktan ortanca 2 gün sonra uygulandı. Bu hastalar arasında 600 birincil sonlanım noktası olayı meydana geldi (sotagliflozin grubunda 245 ve plasebo grubunda 355). Birincil sonlanım noktası olaylarının oranı (100 hasta-yılı başına olay sayısı) sotagliflozin grubunda plasebo grubuna göre daha düşüktü (51,0'a karşı 76,3; tehlike oranı, 0,67; %95 güven aralığı [GA], 0,52 ila 0,85; P < 0,001). Kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm oranı sotagliflozin grubunda 10,6 ve plasebo grubunda 12,5 idi (tehlike oranı, 0,84; %95 GA, 0,58 ila 1,22); herhangi bir nedene bağlı ölüm oranı sotagliflozin grubunda 13,5 ve plasebo grubunda 16,3 idi (tehlike oranı, 0,82; %95 GA, 0,59 ila 1,14). İshal sotagliflozin ile plaseboya göre daha yaygındı (%6,1'e karşı %3,4), ağır hipoglisemi de öyleydi (%1,5'e karşı %0,3). Hipotansiyonu olan hastaların yüzdesi sotagliflozin grubunda ve plasebo grubunda benzerdi (sırasıyla %6,0 ve %4,6), akut böbrek hasarı olanların yüzdesi de öyleydi (sırasıyla %4,1 ve %4,4). Sotagliflozinin yararları, ilk dozun zamanlamasına göre tabakalandırılan hastaların önceden belirlenmiş alt gruplarında tutarlıydı.
Sonuçlar
Diyabetli ve yakın zamanda kalp yetmezliği kötüleşmesi olan hastalarda, taburculuktan önce veya kısa süre sonra başlanan sotagliflozin tedavisi, kardiyovasküler nedenlere bağlı ölümlerin ve kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışların ve acil ziyaretlerin toplam sayısında plaseboya göre anlamlı ölçüde daha düşük bir sayıyla sonuçlandı. (Sanofi ve Lexicon Pharmaceuticals tarafından finanse edilmiştir; SOLOIST-WHF ClinicalTrials.gov numarası, NCT03521934.).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




