PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Sotagliflozyna u pacjentów z cukrzycą i niedawnym pogorszeniem niewydolności serca.

Badanie SOLOIST-WHF wykazało, że sotagliflozyna rozpoczęta przed wypisem ze szpitala lub wkrótce po nim z powodu pogorszenia niewydolności serca istotnie zmniejszała liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych i zdarzeń związanych z niewydolnością serca u pacjentów z cukrzycą. Badanie dostarczyło pierwszych dowodów na rozpoczynanie leczenia inhibitorem SGLT podczas hospitalizacji z powodu ostrej niewydolności serca.

Wstęp

Inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2) zmniejszają ryzyko hospitalizacji z powodu niewydolności serca lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów ze stabilną niewydolnością serca. Nie jest jednak znane bezpieczeństwo i skuteczność inhibitorów SGLT2 rozpoczynanych wkrótce po epizodzie zdekompensowanej niewydolności serca.

Metody

Przeprowadzono wieloośrodkowe, podwójnie zaślepione badanie, w którym pacjentów z cukrzycą typu 2, niedawno hospitalizowanych z powodu pogorszenia niewydolności serca, losowo przydzielono do grup otrzymujących sotagliflozynę lub placebo. Pierwszorzędowym punktem końcowym była łączna liczba zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych oraz hospitalizacji i pilnych wizyt z powodu niewydolności serca (pierwsze i kolejne zdarzenia). Badanie zakończono wcześniej z powodu utraty finansowania ze strony sponsora.

Wyniki

Łącznie 1222 pacjentów zostało zrandomizowanych (608 do grupy sotagliflozyny i 614 do grupy placebo) i było obserwowanych przez medianę 9,0 miesiąca; pierwszą dawkę sotagliflozyny lub placebo podano przed wypisem u 48,8%, a mediana 2 dni po wypisie u 51,2%. U tych pacjentów wystąpiło 600 zdarzeń pierwszorzędowego punktu końcowego (245 w grupie sotagliflozyny i 355 w grupie placebo). Częstość (liczba zdarzeń na 100 pacjentolat) zdarzeń pierwszorzędowego punktu końcowego była mniejsza w grupie sotagliflozyny niż w grupie placebo (51,0 vs 76,3; hazard ratio 0,67; 95% przedział ufności [CI] 0,52 do 0,85; p < 0,001). Częstość zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych wynosiła 10,6 w grupie sotagliflozyny i 12,5 w grupie placebo (hazard ratio 0,84; 95% CI 0,58 do 1,22); częstość zgonów z jakiejkolwiek przyczyny wynosiła 13,5 w grupie sotagliflozyny i 16,3 w grupie placebo (hazard ratio 0,82; 95% CI 0,59 do 1,14). Biegunka występowała częściej przy sotagliflozynie niż przy placebo (6,1% vs 3,4%), podobnie jak ciężka hipoglikemia (1,5% vs 0,3%). Odsetek pacjentów z niedociśnieniem był podobny w grupie sotagliflozyny i w grupie placebo (odpowiednio 6,0% i 4,6%), podobnie jak odsetek z ostrym uszkodzeniem nerek (odpowiednio 4,1% i 4,4%). Korzyści z sotagliflozyny były spójne w zdefiniowanych a priori podgrupach pacjentów stratyfikowanych według czasu podania pierwszej dawki.

Wnioski

U pacjentów z cukrzycą i niedawnym pogorszeniem niewydolności serca leczenie sotagliflozyną rozpoczęte przed wypisem lub wkrótce po nim skutkowało istotnie mniejszą łączną liczbą zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych oraz hospitalizacji i pilnych wizyt z powodu niewydolności serca niż placebo. (Finansowanie: Sanofi i Lexicon Pharmaceuticals; SOLOIST-WHF, numer w ClinicalTrials.gov NCT03521934.).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski