TR
Giriş yap

Literatür ·

Metformin ile birlikte veya SGLT2 inhibitörleri olmaksızın eklenen haftada bir tirzepatid ile günde bir insülin degludekin tip 2 diyabetli hastalarda karşılaştırılması (SURPASS-3)

randomize, açık etiketli, paralel gruplu, faz 3 çalışma.

SURPASS-3 çalışması, tip 2 diyabette metformine ve SGLT2 inhibitörüyle birlikte veya inhibitörsüz eklendiğinde tirzepatidin glisemik kontrol ve kilo kaybı açısından insülin degludekten üstün olduğunu gösterdi. Sonuçlar tirzepatidi bazal insüline güçlü bir alternatif olarak konumlandırdı.

Arka plan

Tirzepatid, tip 2 diyabet tedavisi için geliştirilmekte olan yeni bir ikili glukoza bağımlı insülinotropik polipeptid ve GLP-1 reseptör agonistidir. Metformin ile birlikte veya SGLT2 inhibitörleri olmaksızın yetersiz kontrol edilen tip 2 diyabetli kişilerde tirzepatidin titre edilen insülin degludek ile karşılaştırıldığında etkinliğini ve güvenliliğini değerlendirmeyi amaçladık.

Yöntemler

Bu açık etiketli, paralel gruplu, çok merkezli (122 merkez), çok uluslu (13 ülke), faz 3 çalışmada uygun katılımcıların (≥18 yaş) başlangıçtaki glikozillenmiş hemoglobin (HbA1c) değeri %7,0-10,5, beden kitle indeksi en az 25 kg/m2 idi, kiloları stabildi, insülin kullanmamışlardı ve tarama öncesinde en az 3 ay boyunca tek başına metformin veya bir SGLT2 inhibitörü ile kombinasyon halinde metformin ile tedavi edilmişlerdi. Katılımcılar, etkileşimli bir web yanıt sistemi kullanılarak (1:1:1:1) haftada bir deri altı tirzepatid enjeksiyonuna (5, 10 veya 15 mg) veya günde bir deri altı titre edilen insülin degludek enjeksiyonuna rastgele atandı ve ülke, HbA1c ve eşzamanlı oral antihiperglisemik ilaç kullanımına göre tabakalandırıldı. Tirzepatid başlangıçta 2,5 mg olarak verildi ve atanan doza ulaşılana kadar her 4 haftada bir doz 2,5 mg artırıldı. İnsülin degludek başlangıçta günde 10 U olarak verildi ve hedefe titrasyon algoritmasına uygun olarak, 52 hafta boyunca, kendi kendine ölçülen açlık kan glukozu 5,0 mmol/L'nin altına (<90 mg/dL) inene kadar haftada bir titre edildi. Birincil etkinlik sonlanım noktası, 52. haftada HbA1c'nin başlangıca göre ortalama değişiminde tirzepatid 10 mg veya 15 mg'ın ya da her ikisinin insülin degludeke kıyasla non-inferiorluğuydu. Temel ikincil etkinlik sonlanım noktaları; 52. haftada HbA1c'nin başlangıca göre ortalama değişiminde tirzepatid 5 mg'ın insülin degludeke kıyasla non-inferiorluğu, HbA1c ve vücut ağırlığının başlangıca göre ortalama değişiminde tirzepatidin tüm dozlarının insülin degludeke kıyasla üstünlüğü ve 52. haftada %7,0'nin altında (<53 mmol/mol) HbA1c değerine ulaşan katılımcıların oranıydı. Tedaviler arasındaki HbA1c farkında non-inferiorluğu belirlemek için %0,3'lük bir sınır kullandık. Etkinlik ve güvenlilik analizleri, değiştirilmiş tedavi niyetli popülasyonda (çalışma ilacından en az bir doz alan tüm katılımcılar) değerlendirildi. Bu çalışma ClinicalTrials.gov'a NCT03882970 numarasıyla kayıtlıdır ve tamamlanmıştır.

Bulgular

1 Nisan ile 15 Kasım 2019 arasında uygunluk açısından 1947 katılımcıyı değerlendirdik; bunların 1444'ü tedaviye rastgele atandı. Değiştirilmiş tedavi niyetli popülasyon, tirzepatid 5 mg (n=358), tirzepatid 10 mg (n=360), tirzepatid 15 mg (n=359) ve insülin degludek (n=360) gruplarından 1437 katılımcıdan oluşuyordu. Ortalama başlangıç HbA1c değeri %8,17'den (SD 0,91) başlayarak, 52. haftada HbA1c'deki düşüşler tirzepatid 5 mg için %1,93 (SE 0,05), tirzepatid 10 mg için %2,20 (0,05), tirzepatid 15 mg için %2,37 (0,05) ve insülin degludek için %1,34 (0,05) idi. %0,3'lük non-inferiorluk sınırı karşılandı. İnsülin degludeke kıyasla tahmini tedavi farkı (ETD) tirzepatid için %-0,59 ile %-1,04 arasında değişti (tüm tirzepatid dozları için p<0,0001). 52. haftada %7,0'nin altında (<53 mmol/mol) HbA1c değerine ulaşan katılımcıların oranı, üç tirzepatid grubunun tümünde (%82-93) insülin degludeke (%61) kıyasla daha yüksekti (p<0,0001). 52. haftada, 94,3 kg'lık başlangıç değerinden (SD 20,1) başlayarak, üç tirzepatid dozunun tümü vücut ağırlığını azaltırken (-7,5 kg ile -12,9 kg), insülin degludek vücut ağırlığını 2,3 kg artırdı. İnsülin degludeke kıyasla ETD, tirzepatid için -9,8 kg ile -15,2 kg arasında değişti (tüm tirzepatid dozları için p<0,0001). Tirzepatid ile tedavi edilen katılımcılarda en sık görülen advers olaylar, zamanla azalan hafif ila orta şiddette gastrointestinal olaylardı. Tirzepatid ile tedavi edilen katılımcılarda bulantı (%12-24), ishal (%15-17), iştah azalması (%6-12) ve kusma (%6-10) insülin degludek ile tedavi edilenlere göre (sırasıyla %2, %4, %1 ve %1) daha yüksek sıklıkta bildirildi. Hipoglisemi (<54 mg/dL veya ağır), tirzepatid 5, 10 ve 15 mg alan katılımcılarda sırasıyla beş (%1), dört (%1) ve sekiz (%2) katılımcıda, insülin degludek alanlarda ise 26 (%7) katılımcıda bildirildi. Advers olay nedeniyle tedavinin bırakılması tirzepatid gruplarında insülin degludek grubuna göre daha yaygındı. Çalışma sırasında beş katılımcı öldü; araştırmacılar ölümlerin hiçbirini çalışma tedavisiyle ilişkili olarak değerlendirmedi.

Sonuçlar

Tip 2 diyabetli hastalarda tirzepatid (5, 10 ve 15 mg), titre edilen insülin degludekten üstündü; 52. haftada HbA1c ve vücut ağırlığında daha fazla azalma ve daha düşük hipoglisemi riski sağladı. Tirzepatid, GLP-1 reseptör agonistlerininkine benzer bir güvenlilik profili gösterdi.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal