Böbrek hastalığı ve tip 2 diyabetli hastalarda finerenon ile kardiyovasküler olaylar.
FIGARO-DKD çalışması, finerenonun tip 2 diyabetli ve FIDELIO çalışmasına kıyasla daha geniş bir KBH şiddet aralığındaki hastalarda (daha erken evre böbrek hastalığı olanlar ve albüminürisi daha az belirgin düzeyde yüksek olanlar dahil) kardiyovasküler olayları azalttığını göstermiştir. FIDELIO ile birlikte FIDELITY programı, finerenonun kardiyorenal yararını diyabette KBH'nin tüm spektrumunda ortaya koymuştur.
Arka plan
Seçici, steroid yapısında olmayan bir mineralokortikoid reseptör antagonisti olan finerenon, ağırlıklı olarak evre 3 veya 4 kronik böbrek hastalığı (KBH) olan, belirgin derecede yüksek albüminürisi ve tip 2 diyabeti bulunan hastalarda kardiyorenal sonuçlar üzerinde olumlu etkilere sahiptir. Finerenonun tip 2 diyabetli ve daha geniş bir KBH aralığındaki hastalarda kullanımı belirsizdir.
Yöntemler
Bu çift kör çalışmada, KBH ve tip 2 diyabeti olan hastalar finerenon veya plasebo almak üzere randomize edildi. Uygun hastaların idrar albümin/kreatinin oranı (albümin miligram, kreatinin gram olarak ölçülmüştür) 30 ile 300'den az arasındaydı ve tahmini glomerüler filtrasyon hızı (eGFR) 1,73 m2 vücut yüzey alanı başına dakikada 25 ile 90 ml arasındaydı (evre 2 ila 4 KBH); ya da idrar albümin/kreatinin oranı 300 ile 5000 arasındaydı ve eGFR 1,73 m2 başına dakikada en az 60 ml idi (evre 1 veya 2 KBH). Hastalar, randomizasyondan önce kabul edilemez yan etkilere yol açmayan, üretici firmanın etiketindeki en yüksek doza ayarlanmış renin-anjiyotensin sistemi blokajı ile tedavi edildi. Olaya kadar geçen süre analizi ile değerlendirilen birincil sonuç; kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm, ölümcül olmayan miyokard enfarktüsü, ölümcül olmayan inme veya kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatıştan oluşan bir bileşikti. İlk ikincil sonuç; böbrek yetmezliği, eGFR'de başlangıca göre en az %40'lık kalıcı bir azalma veya renal nedenlere bağlı ölümden oluşan bir bileşikti. Güvenlilik, araştırmacılar tarafından bildirilen advers olaylar olarak değerlendirildi.
Bulgular
Toplam 7437 hasta randomize edildi. Analize dahil edilen hastalar arasında, 3,4 yıllık ortanca takip süresi boyunca birincil sonuç olayı finerenon grubunda 3686 hastanın 458'inde (%12,4) ve plasebo grubunda 3666 hastanın 519'unda (%14,2) görüldü (tehlike oranı, 0,87; %95 güven aralığı [GA], 0,76 ila 0,98; P = 0,03); yarar öncelikle kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış insidansının daha düşük olmasından kaynaklanıyordu (tehlike oranı, 0,71; %95 GA, 0,56 ila 0,90). İkincil bileşik sonuç finerenon grubunda 350 hastada (%9,5) ve plasebo grubunda 395 hastada (%10,8) görüldü (tehlike oranı, 0,87; %95 GA, 0,76 ila 1,01). Advers olayların genel sıklığı gruplar arasında belirgin şekilde farklılık göstermedi. Çalışma rejiminin hiperkalemiye bağlı olarak bırakılma insidansı finerenon ile (%1,2) plaseboya (%0,4) kıyasla daha yüksekti.
Sonuçlar
Orta derecede yüksek albüminürisi olan evre 2 ila 4 KBH'si veya belirgin derecede yüksek albüminürisi olan evre 1 veya 2 KBH'si bulunan tip 2 diyabetli hastalarda, finerenon tedavisi plaseboya kıyasla kardiyovasküler sonuçları iyileştirdi. (Bayer tarafından finanse edilmiştir; FIGARO-DKD ClinicalTrials.gov numarası, NCT02545049.).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




