Zdarzenia sercowo-naczyniowe w trakcie leczenia finerenonem u chorych z chorobą nerek i cukrzycą typu 2.
Badanie FIGARO-DKD wykazało, że finerenon zmniejszał liczbę zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z cukrzycą typu 2 i szerszym zakresem nasilenia PChN niż w badaniu FIDELIO, w tym u osób z chorobą nerek we wcześniejszym stadium i mniej nasilonym podwyższeniem albuminurii. Razem z badaniem FIDELIO program FIDELITY ustalił korzyść sercowo-nerkową finerenonu w całym spektrum PChN w cukrzycy.
Tło
Finerenon, selektywny niesteroidowy antagonista receptora mineralokortykoidowego, korzystnie wpływa na wyniki sercowo-nerkowe u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN) w przeważającej mierze w stadium 3 lub 4, z silnie podwyższoną albuminurią i cukrzycą typu 2. Zastosowanie finerenonu u pacjentów z cukrzycą typu 2 i szerszym zakresem PChN nie jest jasne.
Metody
W tym badaniu z podwójnie ślepą próbą losowo przydzielono pacjentów z PChN i cukrzycą typu 2 do otrzymywania finerenonu lub placebo. Do badania kwalifikowali się pacjenci ze wskaźnikiem albumina/kreatynina w moczu (albumina mierzona w miligramach, a kreatynina w gramach) od 30 do mniej niż 300 i szacunkową wartością współczynnika filtracji kłębuszkowej (eGFR) od 25 do 90 ml na minutę na 1,73 m2 powierzchni ciała (PChN w stadium od 2 do 4) lub ze wskaźnikiem albumina/kreatynina w moczu od 300 do 5000 i eGFR co najmniej 60 ml na minutę na 1,73 m2 (PChN w stadium 1 lub 2). Pacjenci byli leczeni blokadą układu renina-angiotensyna, której dawkę przed randomizacją dostosowano do maksymalnej dawki podanej w charakterystyce produktu przez producenta, niepowodującej niedopuszczalnych działań niepożądanych. Pierwszorzędowym punktem końcowym, ocenianym w analizie czasu do wystąpienia zdarzenia, był złożony punkt końcowy obejmujący zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego, niezakończony zgonem udar mózgu lub hospitalizację z powodu niewydolności serca. Pierwszym drugorzędowym punktem końcowym był złożony punkt końcowy obejmujący niewydolność nerek, utrzymujące się zmniejszenie eGFR od wartości wyjściowej o co najmniej 40% lub zgon z przyczyn nerkowych. Bezpieczeństwo oceniano na podstawie zdarzeń niepożądanych zgłaszanych przez badaczy.
Wyniki
Randomizacji poddano łącznie 7437 pacjentów. Wśród pacjentów włączonych do analizy, w trakcie mediany czasu obserwacji wynoszącej 3,4 roku, zdarzenie pierwszorzędowego punktu końcowego wystąpiło u 458 z 3686 pacjentów (12,4%) w grupie finerenonu i u 519 z 3666 (14,2%) w grupie placebo (hazard ratio, 0,87; 95% przedział ufności [CI], 0,76 do 0,98; p = 0,03), przy czym korzyść wynikała głównie z mniejszej częstości hospitalizacji z powodu niewydolności serca (hazard ratio, 0,71; 95% CI, 0,56 do 0,90). Drugorzędowy złożony punkt końcowy wystąpił u 350 pacjentów (9,5%) w grupie finerenonu i u 395 (10,8%) w grupie placebo (hazard ratio, 0,87; 95% CI, 0,76 do 1,01). Ogólna częstość zdarzeń niepożądanych nie różniła się istotnie między grupami. Częstość przerwania stosowania badanego leczenia z powodu hiperkaliemii była większa w grupie finerenonu (1,2%) niż w grupie placebo (0,4%).
Wnioski
U pacjentów z cukrzycą typu 2 i PChN w stadium od 2 do 4 z umiarkowanie podwyższoną albuminurią lub PChN w stadium 1 lub 2 z silnie podwyższoną albuminurią leczenie finerenonem poprawiło wyniki sercowo-naczyniowe w porównaniu z placebo. (Finansowane przez firmę Bayer; numer FIGARO-DKD w ClinicalTrials.gov: NCT02545049.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




