Tip 2 diyabetli hastalarda semaglutidin kronik böbrek hastalığı üzerindeki etkileri.
FLOW çalışması, semaglutidin tip 2 diyabet ve KBH'si olan hastalarda böbrek hastalığı ilerlemesini anlamlı ölçüde yavaşlattığını; sürekli eGFR düşüşü, böbrek yetmezliği ile renal veya kardiyovasküler ölümden oluşan bileşik sonlanım noktasını azalttığını göstermiştir. Çalışma etkinlik nedeniyle erken durdurulmuş ve GLP-1 reseptör agonistleri, SGLT2 inhibitörleriyle birlikte yeni bir renoprotektif tedavi olarak yerleşmiştir.
Arka plan
Tip 2 diyabet ve kronik böbrek hastalığı olan hastalar böbrek yetmezliği, kardiyovasküler olaylar ve ölüm açısından yüksek risk altındadır. Semaglutid tedavisinin bu riskleri azaltıp azaltmayacağı bilinmemektedir.
Yöntemler
Tip 2 diyabet ve kronik böbrek hastalığı olan hastaları (tahmini glomerüler filtrasyon hızı [eGFR] vücut yüzey alanı 1,73 m2 başına dakikada 50 ila 75 ml ve idrar albümin/kreatinin oranı [albümin miligram, kreatinin gram olarak ölçülmüş] >300 ve <5000 olan veya eGFR 1,73 m2 başına dakikada 25 ila <50 ml ve idrar albümin/kreatinin oranı >100 ve <5000 olan) haftalık 1,0 mg dozunda subkutan semaglutid veya plasebo almak üzere rastgele atadık. Birincil sonuç, böbrek yetmezliğinin başlangıcı (diyaliz, transplantasyon veya eGFR <15 ml/dakika/1,73 m2), eGFR'de başlangıca göre en az %50 azalma veya böbrek ile ilişkili ya da kardiyovasküler nedenlere bağlı ölümden oluşan bileşik olan majör böbrek hastalığı olaylarıydı. Önceden belirlenmiş doğrulayıcı ikincil sonuçlar hiyerarşik olarak test edildi.
Bulgular
Randomizasyona alınan 3533 katılımcı arasında (semaglutid grubunda 1767, plasebo grubunda 1766), önceden belirlenmiş bir ara analizde çalışmanın erken sonlandırılması önerildikten sonra ortanca takip süresi 3,4 yıldı. Birincil sonuç olayı riski semaglutid grubunda plasebo grubuna göre %24 daha düşüktü (331 ve 410 ilk olay; tehlike oranı 0,76; %95 güven aralığı [GA] 0,66 ila 0,88; P = 0,0003). Sonuçlar, birincil sonucun böbreğe özgü bileşenlerinin bileşiği için (tehlike oranı 0,79; %95 GA 0,66 ila 0,94) ve kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm için (tehlike oranı 0,71; %95 GA 0,56 ila 0,89) benzerdi. Tüm doğrulayıcı ikincil sonuçlar semaglutid lehineydi: ortalama yıllık eGFR eğimi semaglutid grubunda 1,73 m2 başına dakikada 1,16 ml daha az dikti (daha yavaş bir düşüşü gösterir) (P<0,001), majör kardiyovasküler olay riski %18 daha düşüktü (tehlike oranı 0,82; %95 GA 0,68 ila 0,98; P = 0,029) ve herhangi bir nedene bağlı ölüm riski %20 daha düşüktü (tehlike oranı 0,80; %95 GA 0,67 ila 0,95, P = 0,01). Ciddi advers olaylar semaglutid grubunda plasebo grubuna göre daha düşük bir katılımcı yüzdesinde bildirildi (%49,6 ve %53,8).
Sonuçlar
Semaglutid, tip 2 diyabet ve kronik böbrek hastalığı olan hastalarda klinik açıdan önemli böbrek sonuçları ve kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm riskini azalttı. (Novo Nordisk tarafından finanse edilmiştir; FLOW ClinicalTrials.gov numarası, NCT03819153.).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




