TR
Giriş yap

Literatür ·

Semptomatik periferik arter hastalığı ve tip 2 diyabeti olan kişilerde semaglutid ve yürüme kapasitesi (STRIDE)

faz 3b, çift kör, randomize, plasebo kontrollü bir çalışma.

STRIDE çalışması, semaglutidin semptomatik periferik arter hastalığı ve tip 2 diyabeti olan hastalarda yürüme kapasitesini iyileştirip iyileştirmediğini araştırmış; PAD'e özgü işlevsel sonlanımlar için GLP-1 reseptör agonizmini test etmiştir.

Giriş

Periferik arter hastalığı, bacakları tutan, morbiditesi yüksek bir aterosklerotik damar hastalığı türüdür ve küresel olarak 230 milyondan fazla bireyi etkilediği tahmin edilmektedir. Alt ekstremite periferik arter hastalığı olan kişilerde işlevsel kapasiteyi ve sağlıkla ilişkili yaşam kalitesini iyileştiren az sayıda tedavi vardır. Periferik arter hastalığı ve tip 2 diyabeti olan kişilerde semaglutidin yürüme yeteneğiyle ölçülen işlevi ve ayrıca semptomları, yaşam kalitesini ve sonlanımları iyileştirip iyileştirmediğini değerlendirmeyi amaçladık.

Yöntemler

STRIDE, Kuzey Amerika, Asya ve Avrupa'daki 20 ülkede 112 ayakta tedavi klinik çalışma merkezinde yürütülen çift kör, randomize, plasebo kontrollü bir çalışmaydı. Katılımcılar 18 yaş ve üzerindeydi; tip 2 diyabetleri ve aralıklı kladikasyonlu periferik arter hastalıkları (Fontaine evre IIa, >200 m yürüyebilen) vardı ve ayak bileği-kol indeksleri 0,90'a eşit veya daha düşük ya da ayak başparmağı-kol indeksleri 0,70'e eşit veya daha düşüktü. Katılımcılar, etkileşimli bir web yanıt sistemi kullanılarak 1:1 oranında randomize edilerek 52 hafta boyunca haftada bir kez subkutan 1,0 mg semaglutid veya plasebo almak üzere atandı. Birincil sonlanım noktası, tam analiz kümesinde sabit yüklü bir koşu bandında ölçülen 52. haftadaki maksimum yürüme mesafesinin başlangıca oranıydı. Güvenlilik, güvenlilik analiz kümesinde değerlendirildi. Bu çalışma ClinicalTrials.gov'a NCT04560998 ile kayıtlıdır ve artık tamamlanmıştır.

Bulgular

1 Ekim 2020 ile 12 Temmuz 2024 arasında 1363 hasta uygunluk açısından tarandı; bunların 792'si semaglutid (n=396) veya plasebo (n=396) almak üzere randomize edildi. Katılımcıların 195'i (%25) kadın, 597'si (%75) erkekti. Ortanca yaş 68,0 yıldı (IQR 61,0-73,0). 52. haftada maksimum yürüme mesafesinin başlangıca göre tahmini ortanca oranı semaglutid grubunda plasebo grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti (1,21 [IQR 0,95-1,55] ve 1,08 [0,86-1,36]; tahmini tedavi oranı 1,13 [%95 GA 1,06-1,21]; p=0,0004). Semaglutid grubunda beş (%1) katılımcıda altı ciddi advers olay ve plasebo grubunda altı (%2) katılımcıda dokuz ciddi advers olay muhtemelen veya büyük olasılıkla tedaviyle ilişkiliydi; en sık görülenler ciddi gastrointestinal olaylardı (semaglutid grubunda iki (%1) kişi tarafından bildirilen iki olay ve plasebo grubunda üç (%1) kişi tarafından bildirilen beş olay). Tedaviyle ilişkili ölüm görülmemiştir.

Sonuçlar

Semaglutid, semptomatik periferik arter hastalığı ve tip 2 diyabeti olan hastalarda yürüme mesafesini artırmıştır. Araştırma çıkarımları arasında, yararın mekanizmalarını daha ayrıntılı açıklamak ve tip 2 diyabeti olmayan periferik arter hastalığı hastalarında etkililiği ve güvenliliği değerlendirmek için ileri çalışmalara duyulan ihtiyaç yer almaktadır.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal