TR
Giriş yap

Literatür ·

Atriyal Fibrilasyon Tedavisinde Kateter Ablasyonu ile Antiaritmik İlaçlarla Yaşam Tarzı Değişikliğinin Karşılaştırılması

PRAGUE-25 Çalışması.

PRAGUE-25 çalışması, obezitesi olan AF hastalarında kateter ablasyonunu, yaşam tarzı değişikliği artı antiaritmik ilaçlarla karşılaştırmıştır. Sonuçlar, atriyal fibrilasyon için invaziv ve kapsamlı konservatif yönetim stratejileri arasındaki seçime ışık tutmaktadır.

Arka plan

Obezite, atriyal fibrilasyon (AF) için önemli bir risk faktörüdür. Randomize olmayan çalışmalar, kilo kaybı ve artan fiziksel aktivitenin AF'de azalma ile ilişkili olduğunu göstermiştir.

Amaçlar

Bu çalışmanın amacı, antiaritmik ilaçlarla (AAD) birlikte yaşam tarzı değişikliğine (LFM; yönlendirilmiş kilo kaybı ve fiziksel egzersiz) dayalı tedavinin, AF ve obezitesi olan hastalarda kateter ablasyonundan (CA) aşağı olmadığını (noninferior) değerlendirmektir.

Yöntemler

Randomize, çok merkezli, aşağı olmama çalışmasında, vücut kitle indeksi (VKİ) 30-40 kg/m2 olan paroksismal veya persistan AF'li hastaları çalışmaya aldık. Hastalar 1:1 oranında CA ve LFM+AAD gruplarına randomize edilmiştir. Her 3 ayda bir yedi günlük elektrokardiyografik Holter kayıtları yapılmıştır. Birincil sonlanım noktası, randomizasyondan sonraki 12 ay boyunca AF'siz kalmaydı (yani 30 sn'den uzun süren herhangi bir AF epizodunun olmaması; körleme dönemi 3 aydı). İkincil sonlanım noktaları arasında AF yükü, kardiyopulmoner egzersiz testi sırasında tepe oksijen alımı, metabolik parametrelerdeki değişiklikler ve Atrial Fibrillation Effect on Quality of Life (AFEQT) anketi ile değerlendirilen yaşam kalitesi yer almış olup tümü randomizasyon ile 12. ay arasında karşılaştırılmıştır.

Bulgular

Toplam 212 hasta çalışmaya alınmış ve randomize edilmiştir. Dokuz hasta onamını geri çekmiş, son analiz için 203 hasta kalmıştır; 100 hasta CA grubuna ve 103 hasta LFM+AAD grubuna atanmıştır (genel yaş 60 ± 9 yıl, %31,5 kadın, VKİ 34,9 ± 3,0 kg/m2, %55,7'si paroksismal AF'li); ortalama takip süresi 23,5 ay olmuştur. 12. ayda AF'siz kalan hastaların yüzdesi CA grubunda %73,0 (%95 GA: %64,3-%81,7), LFM+AAD grubunda %34,6 (%95 GA: %25,3-%43,9) olmuştur (Paşağı olmama = 0,99, Püstünlük < 0,001). Kilo değişimi (-6,4 ± 7,9 kg ve -0,35 ± 4,8 kg; p < 0,001) ve HbA1c'deki azalma LFM+AAD grubunda CA grubuna göre daha belirgindi.

Sonuçlar

LFM ile ilişkili önemli metabolik iyileşmelere rağmen CA, AF ve obezitesi olan hastalarda 1 yılda AF'siz kalmayı iyileştirmede AAD'lerle birleştirilmiş LFM'ye üstün bulunmuştur.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal