Kardiyak rehabilitasyon programı sonrasında anksiyete veya depresyondaki klinik iyileşmeler, yürüme kondisyonundaki iyileşme ile ilişkili midir?
UK National Audit of Cardiac Rehabilitation verileri üzerinde retrospektif gözlemsel çalışma: Ocak 2021 ile Haziran 2024 arasında kardiyak rehabilitasyondan önce ve sonra hem geçerli bir Incremental Shuttle Walk Test'i hem de Hospital Anxiety and Depression Scale'i uygulanan, akut koroner sendromlu 4585 hasta. Depresyon için minimum klinik olarak önemli farka (HADS'ta >1,7 puanlık iyileşme) ulaşan hastaların, yürüme kondisyonu için de minimum klinik olarak önemli farka (>70 m iyileşme; OR 1,23; %95 GA 1,01-1,49) ulaşma olasılığı %23 daha yüksekti. Ev temelli programlara kıyasla, merkez temelli grup programlarında ve hibrit programlarda yürüme kondisyonunda klinik olarak anlamlı iyileşme olasılığı daha yüksekti. İleri yaş, kadın cinsiyet, fiziksel inaktivite, obezite ve daha uzun bekleme süresi, minimum klinik olarak önemli farkta iyileşme olasılığının daha düşük olmasıyla ilişkiliydi. Bulgular, depresyon bakımının kardiyak rehabilitasyon içine entegre edilmesinin önemini vurgulamaktadır.
Özet
Amaç
Kardiyak rehabilitasyon sonrasında anksiyete ve depresyonda minimum klinik olarak önemli farka ulaşmanın, yürüme kondisyonunda minimum klinik olarak önemli farka ulaşmakla ilişkili olup olmadığını araştırmak.
Yöntemler
Bu retrospektif gözlemsel çalışma, UK National Audit of Cardiac Rehabilitation'dan rutin olarak toplanan verileri analiz etti. Yürüme kondisyonu ile ilişkili başlangıç özelliklerini araştırmak için tek değişkenli analizler kullanıldı. Ardından, anksiyete ve depresyonda minimum klinik olarak önemli farka ulaşmanın (Hospital Anxiety and Depression Scale'de >1,7 puanlık iyileşme olarak tanımlanır), kardiyak rehabilitasyon sonrasında yürüme kondisyonunda minimum klinik olarak önemli farka ulaşmakla (incremental shuttle walk test'te >70 m iyileşme olarak tanımlanır) ilişkili olup olmadığını incelemek için lojistik regresyon analizi yapıldı.
Bulgular
National Audit of Cardiac Rehabilitation'daki toplam 4585 akut koroner sendromlu hastaya, 1 Ocak 2021 ile 30 Haziran 2024 arasında kardiyak rehabilitasyondan önce ve sonra geçerli incremental shuttle walk test ve Hospital Anxiety and Depression Scale değerlendirmeleri uygulandı. Depresyon için minimum klinik olarak önemli farka ulaşan hastaların, yürüme kondisyonu için minimum klinik olarak önemli farka ulaşma olasılığı %23 daha yüksekti (OR 1,23, %95 GA 1,01 ila 1,49). Ev temelli programlara kıyasla, merkez temelli grup programları ve hibrit programlar (merkez temelli ve ev temelli bileşenleri birleştiren), yürüme kondisyonunda klinik olarak anlamlı iyileşmeye ulaşma olasılığının daha yüksek olmasıyla ilişkiliydi. İleri yaş, kadın cinsiyet, fiziksel inaktivite, obezite ve kardiyak rehabilitasyona başlamak için daha uzun bekleme süreleri gibi faktörler, başlangıçtaki anksiyete, depresyon ve incremental shuttle walk test skorları için düzeltme yapıldığında, yürüme kondisyonunda minimum klinik olarak önemli farka ulaşma olasılığının daha düşük olmasıyla ilişkiliydi.
Sonuç
Depresif semptomlardaki klinik olarak anlamlı iyileşme, yürüme kondisyonundaki klinik olarak anlamlı iyileşme ile ilişkiliydi; bu durum, kardiyak rehabilitasyon içinde depresyonun ele alınmasının önemini vurgulamaktadır.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




