Kanagliflozinin etkililiği ve güvenliliği KBH'de polifarmasi yükü boyunca tutarlıdır
CREDENCE çalışması.
CREDENCE çalışmasının bir post hoc analizi, kanagliflozinin tip 2 diyabet ve kronik böbrek hastalığı (KBH) olan hastalarda değişen polifarmasi düzeyleri boyunca tutarlı etkililik ve güvenliliği koruduğunu bulmuştur. Böbrek ve kardiyovasküler sonuçlar için göreceli risk azalmaları ilaç yükünden bağımsız olarak benzer olsa da, mutlak risk azalmaları daha yüksek başlangıç riskleri nedeniyle beş veya daha fazla eşzamanlı ilaç kullanan hastalarda belirgin biçimde daha fazlaydı. Bu sonuçlar, KBH için klinik olarak endike olduğunda polifarmasinin tek başına hekimleri SGLT2 inhibitörleri reçete etmekten caydırmaması gerektiğini göstermektedir.
ARKA PLAN
Kronik böbrek hastalığında (KBH) polifarmasi önemlidir. Hekimler ve hastalar, kısmen azalan etkililik ve artan advers etkilere ilişkin kaygılar nedeniyle, halihazırda karmaşık olan tedavi rejimlerine ilaç eklemekte sıklıkla isteksizdir. Tip 2 diyabet ve KBH olan hastalarda kanagliflozinin etkililiğinin ve güvenliliğinin polifarmasi durumuyla değişip değişmediğini değerlendirdik.
Yöntemler
Kanagliflozinin tip 2 diyabet ve KBH olan hastalardaki sonuçlar üzerindeki etkilerini değerlendiren CREDENCE çalışmasının post hoc analizini gerçekleştirdik. Katılımcılar polifarmasi yok (0-4 ilaç), polifarmasi (5-9 ilaç) veya hiperpolifarmasi (≥10 ilaç) olarak sınıflandırıldı. Kanagliflozinin klinik ve güvenlilik sonuçları üzerindeki göreceli etkilerini polifarmasi durumuna göre Cox orantılı tehlike modelleri kullanarak değerlendirdik. Mutlak yararları Poisson regresyonu kullanarak değerlendirdik. Birincil sonuç; serum kreatininin iki katına çıkması, böbrek yetmezliği veya kardiyovasküler ya da böbrek hastalığına bağlı ölümden oluşan bir bileşikti.
Bulgular
4401 katılımcı arasında 612'si (%14), 2404'ü (%55) ve 1385'i (%31) sırasıyla polifarmasi yok, polifarmasi ve hiperpolifarmasi olarak sınıflandırıldı. Ortalama ilaç sayısı 8,3 idi (SS 3,77). Kanagliflozinin böbrek ve kardiyovasküler sonuçlar üzerindeki etkisi polifarmasi durumundan bağımsız olarak tutarlıydı ve güvenlilik sonuçları için etkileşim gözlenmedi (tüm P-etkileşim > 0,06). Tedavinin kesilme oranları ilaç yüküyle birlikte arttı, ancak polifarmasi durumundan bağımsız olarak kanagliflozin ile plaseboya kıyasla daha düşüktü (P-etkileşim = 0,16). Tüm nedenlere bağlı hastaneye yatış insidansı ile kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış veya kardiyovasküler ölüm insidansı daha yüksek ilaç yüküyle arttı; bu nedenle mutlak risk azalmalarının polifarmasi ve hiperpolifarmasi olan hastalarda belirgin biçimde daha fazla olduğu tahmin edildi.
Sonuçlar
Tip 2 diyabet ve KBH olan hastalarda kanagliflozinin etkililiği ve güvenliliği polifarmasi durumundan bağımsız olarak tutarlı görünmektedir; polifarmasi veya hiperpolifarmasi yaşayanlarda hastaneye yatışlarda ve kardiyovasküler olaylarda tahmini mutlak azalmalar daha büyüktür. Bu bulgular, tedavinin aksi halde endike olduğu KBH ve tip 2 diyabetli hastalarda polifarmasinin tek başına SGLT2 inhibitörü tedavisinin değerlendirilmesini engellememesi gerektiğini düşündürmektedir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




