Diyabetik böbrek hastalığında non-steroidal mineralokortikoid reseptör antagonizminin kardiyorenal sonuçlar üzerindeki etkisi
bir sistematik derleme.
FIDELITY programından elde edilen birleştirilmiş analizlerin bir sistematik derlemesi, finerenonun diyabetik böbrek hastalığı olan hastalarda bileşik renal ve kardiyovasküler sonuçları anlamlı ölçüde azalttığını göstermektedir (sırasıyla HR 0,77 ve 0,86). Üç yıl boyunca mutlak risk azalmaları yaklaşık %1,6 ile %1,7 arasındaydı; buna albüminüride azalma ve eGFR'de daha yavaş bir düşüş eşlik etti. Hiperkalemi daha sık görülmesine rağmen nadiren tedavinin kesilmesine yol açtı. Bu bulgular, finerenonu diyabetik böbrek hastalığında kardiyorenal koruyucu bir ajan olarak desteklemektedir; ancak mevcut kanıt bu non-steroidal MRA'ya özgü kalmaktadır.
Amaçlar
Diyabetik böbrek hastalığı (DBH), tip 2 diyabetin önemli bir komplikasyonudur ve böbrek yetmezliği ile kardiyovasküler ölümün önde gelen nedenlerinden biridir. Bu derleme, non-steroidal mineralokortikoid reseptör antagonistlerinin (MRA), özellikle finerenonun, DBH'deki kardiyorenal etkilerini ve güvenliliğini değerlendirmiştir.
Yöntemler
PubMed, Scopus, Embase, Web of Science ve ClinicalTrials.gov, DBH'si olan erişkinlerde randomize kontrollü çalışmalar ve prospektif çalışmalar için Ekim 2024'e kadar taranmıştır. İki değerlendirici bağımsız olarak çalışma seçimini, veri çıkarımını ve yanlılık riski değerlendirmesini gerçekleştirmiştir. Uygun analizler ağırlıklı olarak aynı iki ana çalışmadan türetildiği için, katılımcıların çift sayılmasını önlemek amacıyla nicel birleştirmeden kaçınılmıştır.
Bulgular
FIDELITY programından (FIDELIO-DKD ve FIGARO-DKD) yedi analiz dahil edilmiş olup bunlar 13.026 benzersiz katılımcıyı temsil etmektedir. Finerenon bileşik renal sonuçları %23 (HR 0,77; %95 GA 0,67-0,88) ve kardiyovasküler sonuçları %14 (HR 0,86; %95 GA 0,78-0,95) azaltmıştır. Yaklaşık üç yıl boyunca mutlak risk azalmaları böbrek bileşiği için %1,6 (%5,5 ve %7,1; NNT ≈60) ve kardiyovasküler bileşik için %1,7 (%12,7 ve %14,4) olmuştur. Yararlar alt gruplarda genel olarak tutarlıydı ve albüminüride azalma ile eGFR düşüşünde yavaşlama eşlik etmiştir. Hiperkalemi finerenon ile daha sık görülmüş (%14,0 ve %6,9), ancak nadiren tedavinin kesilmesiyle sonuçlanmıştır (%1,7 ve %0,6).
Sonuçlar
Finerenon, DBH'de yönetilebilir bir güvenlilik profiliyle anlamlı kardiyorenal koruma sağlamaktadır. Ancak kanıt, büyük ölçüde tek bir çalışma programı içindeki finerenonla sınırlıdır; bu nedenle bu bulgular non-steroidal MRA sınıfının tamamına genellenmemelidir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




