Wpływ niesteroidowego antagonizmu receptora mineralokortykoidowego na wyniki sercowo-nerkowe w nefropatii cukrzycowej
przegląd systematyczny.
Przegląd systematyczny połączonych analiz z programu FIDELITY wykazuje, że finerenon istotnie zmniejsza ryzyko złożonych punktów końcowych dotyczących nerek i układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z nefropatią cukrzycową (HR odpowiednio 0,77 i 0,86). W ciągu trzech lat bezwzględne zmniejszenie ryzyka wyniosło około 1,6% do 1,7%, a towarzyszyło mu zmniejszenie albuminurii i wolniejszy spadek eGFR. Chociaż hiperkaliemia występowała częściej, rzadko prowadziła do przerwania leczenia. Wyniki te przemawiają za stosowaniem finerenonu jako leku o działaniu sercowo-nerkowym ochronnym w nefropatii cukrzycowej, choć dowody ograniczają się obecnie do tego niesteroidowego MRA.
Cele
Nefropatia cukrzycowa (DKD) jest głównym powikłaniem cukrzycy typu 2 oraz jedną z głównych przyczyn niewydolności nerek i zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych. W niniejszym przeglądzie oceniono działanie sercowo-nerkowe oraz bezpieczeństwo niesteroidowych antagonistów receptora mineralokortykoidowego (MRA), w szczególności finerenonu, w DKD.
Metody
Przeszukano PubMed, Scopus, Embase, Web of Science i ClinicalTrials.gov do października 2024 roku w poszukiwaniu randomizowanych badań kontrolowanych i badań prospektywnych z udziałem dorosłych z DKD. Dwóch recenzentów niezależnie dokonało wyboru badań, ekstrakcji danych i oceny ryzyka błędu systematycznego. Ponieważ kwalifikujące się analizy pochodziły głównie z tych samych dwóch badań macierzystych, zrezygnowano z łączenia ilościowego, aby uniknąć podwójnego liczenia uczestników.
Wyniki
Uwzględniono siedem analiz z programu FIDELITY (FIDELIO-DKD i FIGARO-DKD), obejmujących 13 026 unikatowych uczestników. Finerenon zmniejszył ryzyko złożonych wyników dotyczących nerek o 23% (HR 0,77, 95% CI 0,67-0,88), a wyników sercowo-naczyniowych o 14% (HR 0,86, 95% CI 0,78-0,95). W ciągu około trzech lat bezwzględne zmniejszenie ryzyka wyniosło 1,6% dla złożonego punktu końcowego dotyczącego nerek (5,5% vs 7,1%; NNT ≈60) i 1,7% dla złożonego punktu końcowego sercowo-naczyniowego (12,7% vs 14,4%). Korzyści były na ogół spójne we wszystkich podgrupach i towarzyszyło im zmniejszenie albuminurii oraz wolniejszy spadek eGFR. Hiperkaliemia występowała częściej podczas stosowania finerenonu (14,0% vs 6,9%), lecz rzadko prowadziła do przerwania leczenia (1,7% vs 0,6%).
Wnioski
Finerenon zapewnia istotną ochronę sercowo-nerkową w DKD przy akceptowalnym profilu bezpieczeństwa. Dowody ograniczają się jednak w dużej mierze do finerenonu w ramach jednego programu badań; w związku z tym wyników tych nie należy uogólniać na całą klasę niesteroidowych MRA.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




