Gerçek Yaşam Uygulamasında Sodyum-Glukoz Kotransporter 2 İnhibitörlerine Uyumun ve Klinik Sonuçların Bir Göstergesi Olarak Glukozüri.
Yaklaşık 46.000 hastayı kapsayan gerçek yaşam kohort çalışması, rutin idrar tetkikindeki glukozürinin SGLT2 inhibitörlerine uyum için pratik bir gösterge olarak işlev görüp görmediğini değerlendirmiştir. Ters olasılık ağırlıklandırmasından sonra, glukozürisi olan (≥2+) hastalarda, glukozürisi olmayanlara kıyasla tüm nedenlere bağlı mortalite (HR 0,78), kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış (HR 0,87) ve son dönem böbrek hastalığı (HR 0,73) riskleri anlamlı olarak daha düşük bulunmuş, kırıklarda artış görülmemiştir. Bu bulgular, basit idrar tetkikinin rutin uygulamada ilaç uyumunu doğrulamak için yararlı, düşük maliyetli bir araç olabileceğini düşündürmekte ve kardiyorenal bakımda SGLT2 inhibitörlerinin gerçek yaşamdaki etkililiğini pekiştirmektedir.
Arka plan
İlaca uyumsuzluk, gerçek yaşam uygulamasında etkinlik-etkililik açığına katkıda bulunmaktadır. İdrar tetkikinde rutin olarak ölçülen glukozüri, böbrek hastalığı, kalp yetmezliği ve mortalite risklerini azaltan bir ilaç sınıfı olan sodyum-glukoz kotransporter 2 (SGLT2) inhibitörlerine ilaç uyumunu değerlendirmek için nesnel bir gösterge işlevi görebilir.
Yöntemler
Optum Labs Data Warehouse gerçek yaşam verilerinden (2014-2023) iki kohortu kullandık: Kohort 1, hem aktif ilaç temin dönemlerinden önce hem de bu dönemler sırasında idrar tetkiki yapılmış, SGLT2 inhibitörü eczane talepleri olan 3987 hastayı içeriyordu; kohort 2, başlangıçtan sonraki 6 ay içinde idrar tetkiki yapılmış, SGLT2 inhibitörü reçete edilen 45.711 hastayı içeriyordu. Glukozüri, idrar glukozunun 2+ veya daha yüksek olması olarak tanımlandı. Kohort 2, tüm nedenlere bağlı mortalite, kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış ve son dönem böbrek hastalığı açısından ortalama 3,3 yıl takip edildi; kırıklar negatif kontrol sonuç ölçütü olarak kullanıldı.
Bulgular
Kohort 1'de SGLT2 inhibitörü kullanımı (kullanmamaya kıyasla), diyabet durumuna göre düzeltilmiş olarak, glukozüri olasılığının 18,1 kat daha yüksek olmasıyla ilişkiliydi (%95 GA, 16,4-20,0). Kohort 2'de 26.657 (%58) hastada SGLT2 inhibitörü başlangıcından sonraki 6 ay içinde glukozüri vardı; bu da uyumu düşündürmektedir. Tedavi olasılığının ters ağırlıklandırılmasından sonra, glukozüri, glukozüri olmamasına kıyasla daha düşük tüm nedenlere bağlı mortalite (HR, 0,78; %95 GA, 0,73-0,83), kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış (HR, 0,87; %95 GA, 0,78-0,98) ve son dönem böbrek hastalığı (HR, 0,73; %95 GA, 0,58-0,91) riskleriyle ilişkiliydi. Kırıklarla ilişki gözlenmedi (HR, 1,00; %95 GA, 0,95-1,06).
Sonuçlar
Glukozüri SGLT2 inhibitörü uyumuyla ilişkiliydi ve SGLT2 inhibitörü reçete edilen hastalar arasında, tüm nedenlere bağlı mortalite, kalp yetmezliği ve son dönem böbrek hastalığı risklerinde azalmalarla ilişkilidir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




