TR
Giriş yap

Literatür ·

SGLT2 inhibitörlerinin perioperatif yönetimi

öglisemik ketoasidoz riski ile kardiyorenal yararlar arasında denge kurmak.

Bu derleme, kalp yetmezliği, kronik böbrek hastalığı veya tip 2 diyabeti olan hastalarda SGLT2 inhibitörlerinin perioperatif yönetimini ele almaktadır. Kılavuzlar, öglisemik diyabetik ketoasidozu önlemek amacıyla elektif cerrahiden 3–4 gün önce ilacın kesilmesini genellikle önerirken, ortaya çıkan veriler birbiriyle çelişen riskleri vurgulamaktadır: tedaviye devam etmek akut böbrek hasarını ve kısa vadeli mortaliteyi azaltabilirken, tedaviye ara vermek kardiyorenal ve hacim düzenleyici yararları hızla azaltmaktadır. Yazarlar, tedavi endikasyonunu, böbrek ve karaciğer fonksiyonunu, insülin kullanımını ve cerrahinin aciliyetini dikkate alan, riske göre sınıflandırılmış bir yaklaşımı savunmaktadır. Bu çerçeve, hekimlerin perioperatif dönemde metabolik güvenlik ile kardiyovasküler ve renal koruma arasında denge kurmasına yardımcı olmaktadır.

Özet

Sodyum-glukoz kotransporter 2 (SGLT2) inhibitörleri, tip 2 diyabet, kalp yetmezliği ve kronik böbrek hastalığı için yerleşik tedavilerdir; bu durum, perioperatif dönemde öglisemik diyabetik ketoasidozun (euDKA) önlenmesi ile kardiyorenal korumanın dengelenmesi ihtiyacını doğurmaktadır. Açlık, cerrahi stres, enfeksiyon, karbonhidrat alımının azalması, insülin dozunun azaltılması ve hipovolemi glukozüriyi ve ketogenezi artırabilir ve euDKA'yı tetikleyebilir. Çoğu kılavuz, SGLT2 inhibitörlerinin elektif cerrahiden 3-4 gün önce kesilmesini önermektedir; ancak öneriler ilaca, işleme, açlık süresine, diyabet durumuna ve izleme kapasitesine göre değişmektedir. Ortaya çıkan veriler, birbiriyle çelişen perioperatif riskleri ve yararları göstermektedir. Yetersiz süreyle kesme ve acil cerrahi, yüksek anyon açıklı metabolik asidoz ve ketoasidoz ile ilişkilidir; öte yandan gözlemsel çalışmalar, ameliyat öncesi kullanımı daha düşük akut böbrek hasarı ve kısa vadeli mortalite riskleriyle ilişkilendirmektedir. Kalp yetmezliğinde ilacın bırakılmasına ilişkin çalışmalar ayrıca, kardiyovasküler ve hacim düzenleyici yararların tedaviye ara verildikten sonra hızla azalabileceğini düşündürmektedir. Bu bulgular tek tip kesmeyi sorgulamaktadır, ancak rutin perioperatif devamı desteklememektedir. Yönetim; tedavi endikasyonuna, glikolize hemoglobine (HbA1c), insülin bağımlılığına, karaciğer ve böbrek fonksiyonuna, enfeksiyon ve hacim durumuna, cerrahinin aciliyetine ve invazivliğine, beklenen açlık süresine ve keton ile asit-baz izlemine erişime göre sınıflandırılmalıdır. Metabolik riski yüksek hastalar genellikle ameliyat öncesinde yeterli bir kesme aralığı ve yoğunlaştırılmış izlem gerektirirken, öncelikle kalp yetmezliği veya kronik böbrek hastalığı nedeniyle tedavi edilen düşük riskli hastalar bireyselleştirilmiş çok disiplinli bir değerlendirme gerektirmektedir. Gelecekteki çalışmalar, endikasyona ve riske dayalı kesme ve yeniden başlama stratejilerini tanımlamalı; euDKA'yı, akut böbrek hasarını, kalp yetmezliğinin kötüleşmesini, miyokard hasarını, mortaliteyi ve ameliyat sonrası iyileşmeyi birlikte değerlendirmelidir.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal