Αυτή η δοκιμή που δημοσιεύθηκε στο NEJM αξιολόγησε την εντατική μείωση της αρτηριακής πίεσης που χορηγήθηκε στο ασθενοφόρο κατά την υπεροξεία φάση του αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, πριν από τη διάκριση μεταξύ ισχαιμικού και αιμορραγικού υποτύπου. Η προσέγγιση προνοσοκομειακής παρέμβασης αντιπροσωπεύει μια νέα στρατηγική για τη βελτίωση των νευρολογικών αποτελεσμάτων μέσω πολύ πρώιμης διαχείρισης της αρτηριακής πίεσης.
Η θεραπεία του οξέος αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, πριν μπορέσει να γίνει διάκριση μεταξύ ισχαιμικού και αιμορραγικού τύπου, είναι δύσκολη. Δεν είναι σαφές εάν ο πολύ πρώιμος έλεγχος της αρτηριακής πίεσης στο ασθενοφόρο βελτιώνει τα αποτελέσματα σε ασθενείς με μη διαφοροποιημένο οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.
Κατανείμαμε τυχαία ασθενείς με ύποπτο οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο που προκάλεσε κινητικό έλλειμμα και με αυξημένη συστολική αρτηριακή πίεση (≥150 mm Hg), οι οποίοι αξιολογήθηκαν στο ασθενοφόρο εντός 2 ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων, να λάβουν άμεση θεραπεία για μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης (εύρος στόχου, 130 έως 140 mm Hg) (ομάδα παρέμβασης) ή συνήθη διαχείριση της αρτηριακής πίεσης (ομάδα συνήθους φροντίδας). Το πρωτεύον αποτέλεσμα αποτελεσματικότητας ήταν η λειτουργική κατάσταση, όπως αξιολογήθηκε με τη βαθμολογία στην τροποποιημένη κλίμακα Rankin (εύρος, 0 [χωρίς συμπτώματα] έως 6 [θάνατος]) στις 90 ημέρες μετά την τυχαιοποίηση. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ασφάλειας ήταν οποιοδήποτε σοβαρό ανεπιθύμητο συμβάν.
Συνολικά 2404 ασθενείς (μέση ηλικία, 70 έτη) στην Κίνα υποβλήθηκαν σε τυχαιοποίηση και παρείχαν συναίνεση για τη δοκιμή: 1205 στην ομάδα παρέμβασης και 1199 στην ομάδα συνήθους φροντίδας. Ο διάμεσος χρόνος μεταξύ έναρξης συμπτωμάτων και τυχαιοποίησης ήταν 61 λεπτά (ενδοτεταρτημοριακό εύρος, 41 έως 93), και η μέση αρτηριακή πίεση κατά την τυχαιοποίηση ήταν 178/98 mm Hg. Το εγκεφαλικό επεισόδιο επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια με απεικόνιση σε 2240 ασθενείς, εκ των οποίων 1041 (46,5%) είχαν αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Κατά την άφιξη των ασθενών στο νοσοκομείο, η μέση συστολική αρτηριακή πίεση στην ομάδα παρέμβασης ήταν 159 mm Hg, σε σύγκριση με 170 mm Hg στην ομάδα συνήθους φροντίδας. Συνολικά, δεν υπήρχε διαφορά στο λειτουργικό αποτέλεσμα μεταξύ των δύο ομάδων (κοινός λόγος odds, 1,00· διάστημα εμπιστοσύνης 95% [ΔΕ], 0,87 έως 1,15), και η επίπτωση σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων ήταν παρόμοια στις δύο ομάδες. Η προνοσοκομειακή μείωση της αρτηριακής πίεσης σχετίστηκε με μείωση της πιθανότητας κακού λειτουργικού αποτελέσματος σε ασθενείς με αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο (κοινός λόγος odds, 0,75· ΔΕ 95%, 0,60 έως 0,92), αλλά με αύξηση σε ασθενείς με εγκεφαλική ισχαιμία (κοινός λόγος odds, 1,30· ΔΕ 95%, 1,06 έως 1,60).
Σε αυτή τη δοκιμή, η προνοσοκομειακή μείωση της αρτηριακής πίεσης δεν βελτίωσε τα λειτουργικά αποτελέσματα σε μια κοόρτη ασθενών με μη διαφοροποιημένο οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, εκ των οποίων στο 46,5% διαγνώστηκε στη συνέχεια αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο. (Χρηματοδοτήθηκε από το National Health and Medical Research Council of Australia και άλλους· αριθμός INTERACT4 ClinicalTrials.gov, NCT03790800· αριθμός Chinese Trial Registry, ChiCTR1900020534.)
