PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Wpływ empagliflozyny na objawy, ograniczenia fizyczne i jakość życia u pacjentów hospitalizowanych z powodu ostrej niewydolności serca

wyniki badania EMPULSE.

Badanie EMPULSE wykazało, że empagliflozyna rozpoczęta w trakcie hospitalizacji z powodu ostrej niewydolności serca istotnie poprawiła hierarchiczny złożony punkt końcowy obejmujący zgon, zdarzenia związane z niewydolnością serca i objawy w porównaniu z placebo. Wyniki przemawiają za rozpoczynaniem stosowania inhibitorów SGLT2 w szpitalu w ostrej niewydolności serca.

Wstęp

Pacjenci hospitalizowani z powodu ostrej niewydolności serca mają niski stan zdrowia, w tym duże obciążenie objawami i ograniczeniami fizycznymi oraz niską jakość życia. Inhibitory SGLT2 (kotransportera sodowo-glukozowego 2) poprawiają stan zdrowia w przewlekłej niewydolności serca, ale ich wpływ na te wyniki w ostrej niewydolności serca nie został dobrze scharakteryzowany. Zbadaliśmy wpływ inhibitora SGLT2 empagliflozyny na objawy, ograniczenia fizyczne i jakość życia, z zastosowaniem Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire (KCCQ) w badaniu EMPULSE (Empagliflozin in Patients Hospitalized With Acute Heart Failure Who Have Been Stabilized).

Metody

Pacjentów hospitalizowanych z powodu ostrej niewydolności serca losowo przydzielono do empagliflozyny 10 mg na dobę lub placebo na 90 dni. KCCQ oceniano w momencie randomizacji oraz po 15, 30 i 90 dniach. Wpływ empagliflozyny na pierwszorzędowy punkt końcowy korzyści klinicznej (hierarchiczny złożony punkt końcowy obejmujący zgon z jakiejkolwiek przyczyny, zdarzenia związane z niewydolnością serca oraz różnicę co najmniej 5 punktów w zmianie wskaźnika KCCQ Total Symptom Score [TSS] od wartości wyjściowej do 90. dnia) oceniono w analizie post hoc w tercylach wyjściowego KCCQ-TSS. W analizach zdefiniowanych a priori zmiany (od randomizacji do 90. dnia) w domenach KCCQ, w tym TSS, ograniczeniach fizycznych, jakości życia, podsumowaniu klinicznym i ogólnym wskaźniku podsumowującym, oceniono z zastosowaniem modelu powtarzanych pomiarów.

Wyniki

Łącznie losowo przydzielono 530 pacjentów (po 265 w każdym ramieniu). Wyjściowy KCCQ-TSS był ogólnie niski (średnia [SD], 40,8 [24,0] punktu). U pacjentów leczonych empagliflozyną stwierdzono większą korzyść kliniczną w całym zakresie KCCQ-TSS, bez heterogeniczności efektu leczenia (win ratio [95% CI] od najniższego do najwyższego tercyla: odpowiednio 1,49 [1,01-2,20], 1,37 [0,94-1,99] i 1,48 [1,00-2,20]; p dla interakcji=0,94). Korzystne działanie empagliflozyny na stan zdrowia obserwowano już po 15 dniach i utrzymywało się ono do 90. dnia, kiedy to pacjenci leczeni empagliflozyną wykazali większą poprawę w zakresie KCCQ TSS, ograniczeń fizycznych, jakości życia, podsumowania klinicznego i podsumowania ogólnego (różnice średnich skorygowane o placebo [95% CI]: 4,45 [95% CI, 0,32-8,59], p=0,03; 4,80 [95% CI, 0,00-9,61], p=0,05; 4,66 [95% CI, 0,32-9,01], p=0,04; 4,85 [95% CI, 0,77-8,92], p=0,02; oraz 4,40 punktu [95% CI, 0,33-8,48], p=0,03, odpowiednio).

Wnioski

Rozpoczęcie stosowania empagliflozyny u pacjentów hospitalizowanych z powodu ostrej niewydolności serca przyniosło korzyść kliniczną niezależnie od stopnia nasilenia objawów w punkcie wyjściowym oraz poprawiło objawy, ograniczenia fizyczne i jakość życia, przy czym korzyści obserwowano już po 15 dniach i utrzymywały się do 90. dnia. REJESTRACJA: URL: https://www. CLINICALTRIALS: gov; Unikalny identyfikator: NCT0415775.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski