Wpływ wczesnego rozpoczęcia stosowania empagliflozyny na diurezę i czynność nerek u pacjentów z ostrą niewyrównaną niewydolnością serca (EMPAG-HF).
Badanie EMPAG-HF wykazało, że wczesne rozpoczęcie stosowania empagliflozyny w ostrej niewyrównanej niewydolności serca istotnie zwiększyło objętość wydalanego moczu bez pogorszenia czynności nerek. Wyniki przemawiały za stosowaniem inhibitorów SGLT2 jako przydatnego uzupełnienia diuretyków pętlowych w celu usunięcia nadmiaru płynów.
Wstęp
Skuteczne schematy moczopędne z zastosowaniem diuretyków pętlowych u pacjentów z ostrą niewyrównaną niewydolnością serca są często ograniczone rozwojem pogorszenia czynności nerek. Inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego 2 wywołują glukozurię i wydalanie sodu, wykazując działanie nefroprotekcyjne u pacjentów ze stabilną niewydolnością serca, ale ich rola w ostrej niewyrównanej niewydolności serca jest niejasna.
Metody
W tym jednoośrodkowym, prospektywnym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo, randomizowanym badaniu losowo przydzielaliśmy pacjentów z ostrą niewyrównaną niewydolnością serca do empagliflozyny 25 mg na dobę lub placebo, oprócz standardowego leczenia odwadniającego obejmującego diuretyki pętlowe. Pierwszorzędowym punktem końcowym była skumulowana objętość moczu w ciągu 5 dni. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały skuteczność diuretyczną, dynamikę markerów czynności i uszkodzenia nerek oraz NT-proBNP (N-końcowy propeptyd natriuretyczny typu B).
Wyniki
Sześćdziesięciu pacjentów losowo przydzielono w ciągu 12 godzin od hospitalizacji z powodu ostrej niewyrównanej niewydolności serca. Dodanie empagliflozyny raz na dobę do standardowego leczenia ostrej niewyrównanej niewydolności serca spowodowało 25% zwiększenie skumulowanej objętości moczu w ciągu 5 dni (mediana 10,8 w porównaniu z 8,7 L mL w grupie placebo, szacowana różnica między grupami 2,2 L [95% CI, 8,4 do 3,6]; p=0,003). Empagliflozyna zwiększyła skuteczność diuretyczną w porównaniu z placebo (14,1 mL moczu na miligram ekwiwalentu furosemidu [95% CI, 0,6-27,7]; p=0,041) bez wpływu na markery czynności nerek (szacunkowa wartość współczynnika filtracji kłębuszkowej, 51±19 w porównaniu z 54±17 mL/min na 1,73 m²; p=0,599) ani uszkodzenia nerek (białko całkowite w moczu, 492±845 w porównaniu z 503±847 mg/g kreatyniny; p=0,975; oraz α1-mikroglobulina w moczu, 55,4±38,6 w porównaniu z 31,3±33,6 mg/g kreatyniny; p=0,066), przy wyraźniejszym zmniejszeniu NT-proBNP w grupie empagliflozyny w porównaniu z placebo (-1861 w porównaniu z -727,2 pg/mL po 5 dniach; iloraz nachyleń, 0,89 [95% CI, 0,83-0,95]; p<0,001). Nie stwierdzono różnic w częstości zdarzeń dotyczących bezpieczeństwa między grupami.
Wnioski
Wczesne dodanie empagliflozyny do standardowego leczenia moczopędnego zwiększa objętość wydalanego moczu bez wpływu na czynność nerek u pacjentów z ostrą niewyrównaną niewydolnością serca. REJESTRACJA: URL: https://www. CLINICALTRIALS: gov; Unikalny identyfikator: NCT04049045.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




