Zibotentan w skojarzeniu z dapagliflozyną w porównaniu z dapagliflozyną u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN) (ZENITH-CKD)
wieloośrodkowe, randomizowane badanie kliniczne fazy 2b z aktywną kontrolą.
Badanie ZENITH-CKD wykazało, że dodanie zibotentanu (antagonisty receptora endoteliny A) do dapagliflozyny istotnie zmniejszało albuminurię u pacjentów z PChN w porównaniu z samą dapagliflozyną. Podejście skojarzone zapewnia silniejszą ochronę nerek dzięki komplementarnym mechanizmom.
WSTĘP
U pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN) inhibitory SGLT2 oraz antagoniści receptora endoteliny A (ERA) mogą zmniejszać albuminurię i tempo spadku współczynnika filtracji kłębuszkowej (GFR). Oceniliśmy skuteczność w zmniejszaniu albuminurii i bezpieczeństwo ERA zibotentanu w skojarzeniu z inhibitorem SGLT2 dapagliflozyną.
METODY
ZENITH-CKD było wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniem klinicznym z aktywną kontrolą, przeprowadzonym w 170 ośrodkach praktyki klinicznej w 18 krajach. Dorosłych (≥18 do ≤90 lat) z szacowanym GFR (eGFR) wynoszącym 20 ml/min na 1,73 m2 lub więcej oraz wskaźnikiem albumina/kreatynina w moczu (UACR) 150-5000 mg/g losowo przydzielono (2:1:2) do 12 tygodni codziennego leczenia zibotentanem 1,5 mg z dapagliflozyną 10 mg, zibotentanem 0,25 mg z dapagliflozyną 10 mg lub dapagliflozyną 10 mg z placebo, jako uzupełnienie inhibitorów konwertazy angiotensyny lub antagonistów receptora angiotensyny, jeśli były tolerowane. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana względem wartości wyjściowej logarytmicznie przekształconego UACR (zibotentan 1,5 mg z dapagliflozyną vs dapagliflozyna z placebo) w 12. tygodniu. Retencja płynów była zdarzeniem szczególnego zainteresowania, zdefiniowanym jako zwiększenie masy ciała o co najmniej 3% (przy czym co najmniej 2,5% musiało pochodzić z całkowitej wody ustrojowej) względem wartości wyjściowej lub zwiększenie stężenia peptydu natriuretycznego typu B (BNP) o co najmniej 100% oraz stężenie BNP większe niż 200 pg/ml u osób bez migotania przedsionków albo BNP większe niż 400 pg/ml u osób z migotaniem przedsionków. To badanie jest zarejestrowane w ClinicalTrials.gov, NCT04724837, i zostało zakończone.
WYNIKI
W okresie od 28 kwietnia 2021 roku do 17 stycznia 2023 roku oceniliśmy 1492 uczestników pod kątem kwalifikacji. Do głównej analizy losowo przydzieliliśmy 449 (30%) uczestników, z których 447 (99%) (średni wiek 62,8 roku [SD 12,1], 138 [31%] kobiet, 309 [69%] mężczyzn, 305 [68%] rasy białej, średni eGFR 46,7 ml/min na 1,73 m2 [SD 22,4] i mediana UACR 565,5 mg/g [IQR 243,0-1212,6]) otrzymało leczenie zibotentanem 1,5 mg z dapagliflozyną (n=179 [40%]), zibotentanem 0,25 mg z dapagliflozyną (n=91 [20%]) lub dapagliflozyną z placebo (n=177 [40%]). Zibotentan 1,5 mg z dapagliflozyną oraz zibotentan 0,25 mg z dapagliflozyną zmniejszały UACR w porównaniu z dapagliflozyną z placebo przez cały okres leczenia w badaniu. W 12. tygodniu różnica w UACR w porównaniu z dapagliflozyną z placebo wynosiła -33,7% (90% CI -42,5 do -23,5; p<0,0001) dla zibotentanu 1,5 mg z dapagliflozyną oraz -27,0% (90% CI -38,4 do -13,6; p=0,0022) dla zibotentanu 0,25 mg z dapagliflozyną. Zdarzenia retencji płynów obserwowano u 33 (18%) z 179 uczestników w grupie zibotentanu 1,5 mg z dapagliflozyną, u ośmiu (9%) z 91 w grupie zibotentanu 0,25 mg z dapagliflozyną oraz u 14 (8%) z 177 w grupie dapagliflozyny z placebo.
WNIOSKI
Zibotentan w skojarzeniu z dapagliflozyną zmniejszał albuminurię przy akceptowalnym profilu tolerancji i bezpieczeństwa i jest opcją zmniejszenia progresji przewlekłej choroby nerek u pacjentów już otrzymujących obecnie zalecane leczenie.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




